Ποιότητα ζωής ασθενών με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (Α.Ε.Ε.) μετά από αποκατάσταση

Abstract

Stroke remains the leading cause of functional impairments affecting activities of daily living. It poses a major public health concern globally, with significant consequences on patients' quality of life and substantial burden on healthcare systems. This doctoral dissertation aimed to investigate the quality of life among patients who suffered a stroke, comparing those who underwent a rehabilitation program with those who did not. A prospective study was conducted using structured interviews and validated questionnaires. The sample consisted of 101 patients diagnosed with stroke who were admitted to a General Hospital in Athens between March 2020 and August 2021. A Mixed-Effects Analysis of Variance (ANOVA) was employed to assess the effect of rehabilitation over time on various quality-of-life domains: emotional well-being, physical functioning, social functioning, pain, and general health. Functional status was evaluated using the Barthel Index, while quality of life was assessed using the SF-36, EQ-5D, and Stroke-Specific Quality of Life (SS-QoL) questionnaires at hospital discharge, six months, and one year post-discharge. The findings revealed statistically significant improvements across all measured domains for the rehabilitation group compared to the control group. Moreover, early initiation of the rehabilitation program was associated with more immediate and sustained improvements. These results offer valuable insights for structuring rehabilitation services within the Greek healthcare system. They underline the importance of timely intervention not only in reducing hospitalization duration and healthcare costs but also in enhancing patient and caregiver satisfaction.

Το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο αποτελεί την κύρια αιτία λειτουργικών διαταραχών που επηρεάζουν τις δραστηριότητες της καθημερινής διαβίωσης. Πρόκειται για σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, με σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των ασθενών και υψηλό κόστος για τα συστήματα υγείας. Η παρούσα διδακτορική διατριβή είχε σκοπό τη διερεύνηση της ποιότητας ζωής ασθενών που υπέστησαν αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και συμμετείχαν ή όχι σε πρόγραμμα αποκατάστασης. Διεξήχθη προοπτική μελέτη με χρήση ερωτηματολογίων μέσω συνεντεύξεων. Το δείγμα περιλάμβανε 101 ασθενείς που διαγνώστηκαν με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και επισκέφθηκαν Γενικό Νοσοκομείο της Αθήνας από τον Μάρτιο του 2020 έως τον Αύγουστο του 2021. Πραγματοποιήθηκε Ανάλυση Διακύμανσης Μεικτών Επιδράσεων για την εκτίμηση της επίδρασης της αποκατάστασης σε επιμέρους τομείς της ποιότητας ζωής: συναισθηματική ευεξία, φυσική λειτουργικότητα, κοινωνική λειτουργικότητα, πόνος και γενική υγεία. Η λειτουργική ικανότητα των ασθενών εκτιμήθηκε με την κλίμακα Barthel, ενώ η ποιότητα ζωής με τα ερωτηματολόγια SF-36, EQ-5D και SS-QoL, σε τρεις χρονικές στιγμές: κατά την έξοδο από το νοσοκομείο, έξι μήνες και ένα έτος μετά. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές υπέρ της ομάδας αποκατάστασης σε όλους τους τομείς της ποιότητας ζωής. Επιπλέον, η έναρξη της αποκατάστασης σε πρώιμο στάδιο φάνηκε να συμβάλλει σε άμεση βελτίωση της κατάστασης υγείας των ασθενών. Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης μπορούν να αξιοποιηθούν ως χρήσιμα εργαλεία για την οργάνωση και παροχή υπηρεσιών αποκατάστασης στις θεραπευτικές δομές του υγειονομικού συστήματος της χώρας. Επιπρόσθετα, μπορούν να συμβάλουν στη μείωση του χρόνου νοσηλείας, στη μείωση του κόστους και στην αύξηση της ικανοποίησης των ασθενών και των φροντιστών τους.