Σχεδιασμός και ανάπτυξη πολυκριτήριας μεθόδου συμμετοχικής αξιολόγησης εκπαιδευτικού συστήματος

Abstract

This thesis aims to contribute creatively to the important and topical issue of the evaluation of the education system. It focuses more on primary and secondary education, thus covering compulsory education and moving on to the next stage of upper secondary education (Lyceum). Of course, there are limited references to both Early Childhood Education and Care and Higher Education, where and when they were deemed necessary.Having as a compass the belief that educational policy can be shaped within the field of multi-criteria decision making systems, the thesis is structured in the following chapters:The first chapter deals with the concept, necessity and philosophy of evaluation of the educational system. A brief history of the institution of evaluation from the existence of the modern Greek state is attempted. The chapter concludes with a bibliographic reference to corresponding papers.The second chapter describes and analyses six selected European education systems in the light of a consistent family of qualitative and quantitative criteria. From this analysis, the requirement to provide data to the expert group, as provided for by the DELPHI method, is fulfilled. At the same time, good practices are highlighted that could be adapted appropriately to be adopted by the Greek education system. For example, in the criterion of"equality" of the education system the characteristics that cause educational inequalities were investigated and their elimination can give the characterization of a fair education system. Research and data were collected for the six education systems and the rest of their evaluation criteria. Research and study data from international organizations and educational networks (OECD, Eurostat, European Union, Eurydice, TALIS) were collected, processed and classified. These data were posted on a blog of the Panhellenic School Network (PSD) that was created for the needs of the application of the DELPHI method and research in general (https://blogs.sch.gr/ktriant/).The third chapter of the thesis deals with the application of the DELPHI method in educational research. A group of thirteen education administration experts (deputy principals – heads of school units, heads of departments of the Ministry of Education, the president of the school committee of secondary education of a large Municipality of Attica) was formed with which the DELPHI method was applied in the evaluation of educational systems. The implementation of DELPHI indirectly evaluated and classified the applied educational systems of the research to the examined criteria, thus giving the paper the characteristic of participatory decision-making, while then its results were utilized in the field of multi-criteria decision-making. Full data were given to the team members with the help of hyperlinks, which were present at appropriate points of the questionnaires and directed to blog articles. The team completed questionnaires in three phases in which the method was completed, mainly fulfilling the criterion of stability and, where appropriate, convergence of views. The fourth chapter describes the methods of Multiple-Criteria Decision Analysis (MCDA) focusing mainly on the Disaggregation Aggregation Approach and the UTA (UTility Additives) family. This is followed by the application of the UTASoP method with data fed from the results of the previous DELPHI method. The result of thethesis is included in the scientific field of multi-criteria decision analysis Since in reality, educational reforms are the result and synthesis of multi-criteria decision-making, with a strong characteristic of participation. The epilogue attempts to verify the results of the DELPHI method by comparing the predictions of experts with part of the results of the subsequent PISA competition. By evaluating the results of the DELPHI and UTASoP methods as they emerged from their application in the selected European systems, good practices emerge that can be incorporated into a future educational reform.

Η εργασία αυτή αποσκοπεί να συμβάλλει δημιουργικά στο σημαντικό και επίκαιρο θέμα της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος. Επικεντρώνεται περισσότερο στο χώρο της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καλύπτοντας έτσι την υποχρεωτική εκπαίδευση και προχωρώντας μέχρι το επόμενο στάδιο της ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Λύκειο). Υπάρχουν βέβαια περιορισμένες αναφορές τόσο στηνΠροσχολική Αγωγή και Φροντίδα όσο και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπου και όταν κρίθηκαν απαραίτητες. Έχοντας πυξίδα την πίστη ότι η εκπαιδευτική πολιτική μπορεί να διαμορφωθεί μέσα στο πεδίο των πολυκριτήριων συστημάτων αποφάσεων, η εργασία διαρθρώνεται στα παρακάτω κεφάλαια:Το πρώτο κεφάλαιο πραγματεύεται την έννοια, την αναγκαιότητα και τη φιλοσοφία της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος. Στη συνέχεια επιχειρείται μια σύντομη καταγραφή του ιστορικού του θεσμού της αξιολόγησης από την ύπαρξη του νεότερου ελληνικού κράτους. Το κεφάλαιο ολοκληρώνεται με βιβλιογραφική αναφορά σε αντίστοιχες εργασίες.Το δεύτερο κεφάλαιο περιγράφει και αναλύει κάτω από το πρίσμα συνεπούς οικογένειας ποιοτικών και ποσοτικών κριτηρίων έξι επιλεγμένα ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά συστήματα. Από την ανάλυση αυτή, εκπληρώνεται η απαίτηση παροχής δεδομένων στην ομάδα ειδικών, όπως προβλέπεται από τη μέθοδο DELPHI. Παράλληλα αναδεικνύονται καλές πρακτικές που θα μπορούσαν προσαρμοσμένες κατάλληλα να υιοθετηθούν από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Για παράδειγμα στο κριτήριο «ισότητα» εκπαιδευτικού συστήματος ερευνήθηκαν τα χαρακτηριστικά που προκαλούν εκπαιδευτικές ανισότητες και η εξάλειψή τους μπορεί να προσδώσει τον χαρακτηρισμό ενός δίκαιου εκπαιδευτικού συστήματος. Έρευνες και δεδομένα συγκεντρώθηκαν για τα έξι εκπαιδευτικά συστήματα και στα υπόλοιπα κριτήρια αξιολόγησής τους. Συλλέχθηκαν, επεξεργάστηκαν και ταξινομήθηκαν δεδομένα ερευνών και μελετών από διεθνείς οργανισμούς και εκπαιδευτικά δίκτυα (OECD, Eurostat, European Union, Eurydice, TALIS). Τα δεδομένα αυτά αναρτήθηκαν σε ιστολόγιο του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου (ΠΣΔ) που δημιουργήθηκε για τις ανάγκες της εφαρμογής της μεθόδου DELPHIκαι της έρευνας γενικότερα (https://blogs.sch.gr/ktriant/).Το τρίτο κεφάλαιο της εργασίας ασχολείται με την εφαρμογή της μεθόδου DELPHI στην εκπαιδευτική έρευνα. Συγκροτήθηκε ομάδα δεκατριών ειδικών της διοίκησης της εκπαίδευσης (υποδιευθυντές – διευθυντές σχολικών μονάδων, προϊστάμενοι διευθύνσεων ΥΠΑΙΘΑ, ο πρόεδρος της σχολικής επιτροπής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μεγάλου Δήμου της Αττικής) με την οποία εφαρμόστηκε η μέθοδος DELPHI στην αξιολόγηση εκπαιδευτικών συστημάτων. Η εφαρμογή της DELPHI έμμεσα αξιολόγησε και κατέταξε τα εφαρμοσμένα εκπαιδευτικά συστήματα της έρευνας στα εξεταζόμενα κριτήρια, δίνοντας έτσι στην εργασία το χαρακτηριστικό της συμμετοχικής λήψης αποφάσεων, ενώ στη συνέχεια αξιοποιήθηκαν τα αποτελέσματα της στο πεδίο της λήψης πολυκριτήριων αποφάσεων, Δόθηκαν πλήρη δεδομένα στα μέλη της ομάδας με τη βοήθεια υπερσυνδέσμων, που υπήρχαν σε κατάλληλα σημεία των ερωτηματολογίων και κατεύθυναν σε άρθρα του ιστολογίου.Η ομάδα συμπλήρωσε ερωτηματολόγια σε τρεις φάσεις στις οποίες ολοκληρώθηκε η μέθοδος εκπληρώνοντας κυρίως το κριτήριο της σταθερότητας και κατά περίπτωση της σύγκλισης απόψεων.Το τέταρτο κεφάλαιο περιγράφει τις μεθόδους Πολυκριτήριας Ανάλυσης Αποφάσεων (Multiple-Criteria Decision Analysis - MCDA) εστιάζοντας κυρίως στην Αναλυτική Συνθετική Προσέγγιση (Disaggregation Aggregation Approach) και στην οικογένεια UTA (UTility Additives). Ακολουθεί η εφαρμογή της μεθόδου UTASoP με δεδομένα που τροφοδοτήθηκαν από τα αποτελέσματα της μεθόδου DELPHI που προηγήθηκε. Το αποτέλεσμα της διατριβής εντάσσεται στο επιστημονικό πεδίο της πολυκριτήριας ανάλυσης αποφάσεων αφού στην πραγματικότητα οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις είναι το αποτέλεσμα και η σύνθεση λήψης πολυκριτήριων αποφάσεων, με έντονο το χαρακτηριστικό της συμμετοχικότητας.Στον επίλογο επιχειρείται η επαλήθευση των αποτελεσμάτων της μεθόδου DELPHI συγκρίνοντας τις προβλέψεις των ειδικών με μέρος των αποτελεσμάτων του μεταγενέστερου διαγωνισμού PISA. Αποτιμώντας τα αποτελέσματα των μεθόδων DELPHI και UTASoP όπως προέκυψαν από την εφαρμογή τους στα επιλεγμένα ευρωπαϊκά συστήματα αναδεικνύονται καλές πρακτικές που μπορούν να ενσωματωθούν σε μια μελλοντικήεκπαιδευτική μεταρρύθμιση.