Μελέτη των χαρακτηριστικών της συναισθηματικής ρύθμισης σε ενήλικα άτομα με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), διαταραχή του φάσματος του αυτισμού (ΔΦΑ) ΚΑΙ ΔΕΠΥ/ΔΦΑ

Abstract

Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is the most common neurodevelopmental disorder in children, with 2/3 of them showing clinical symptoms after adulthood. Features of autism spectrum disorder (ASD) often coexist. The complex clinical picture and the difficulties arising from the coexistence of ADHD/ASD lead to the need to find characteristics that are capable of helping in the differential diagnosis. For this purpose, groups of individuals with ADHD, ASD and ADHD/ASD were studied to identify the characteristics that differ depending on the disorder. The dimension of emotion was chosen due to the frequency of dysregulation and the importance it plays in the symptomatology and burden of individuals. Through the study of emotional dysregulation, individuals with ASD were separated from those who did not have it. For this purpose, the ALS was used, which was weighted and used in the next step, where it seemed to help distinguish individuals with ADHD, ASD and ADHD/ADHD. Finally, again through the study of emotion, combined with moral judgment this time, a differentiation of the expressed emotion was found, depending on the group under examination - ADHD, ASD and ADHD/ADHD. In conclusion, the study of emotion during the assessment process for NAD is a key point given the frequency with which it appears affected and can also contribute to the separation of ADHD from ASD and ADHD/ADHD, offering assistance both in the diagnostic part and in the treatment part, constituting, if necessary, an individual therapeutic goal. Anger, as detected by ALS, emerges as a trait that may contribute to separation This does not imply considering emotional dysregulation as the sole factor for the diagnosis of ADHD, but as another dimension that contributes to the pathology, with an importance equivalent to the core criteria used for diagnosis and thus needs to be taken into account.

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) αποτελεί την πιο συχνή νευροαναπτυξιακή διαταραχή (ΝΑΔ) στα παιδιά, με τα 2/3 αυτών να εμφανίζουν κλινικά συμπτώματα μετά την ενηλικίωση. Συχνά συνυπάρχουν χαρακτηριστικά της διαταραχή του φάσματος του αυτισμού (ΔΦΑ). Η σύνθετη κλινική εικόνα και οι δυσκολίες που προκύπτουν από την συνύπαρξη ΔΕΠΥ/ΔΦΑ οδηγούν στην ανάγκη ανεύρεσης χαρακτηριστικών τα οποία να είναι ικανά να βοηθήσουν στην διαφοροδιάγνωση. Για τον σκοπό αυτό μελετήθηκαν ομάδες ατόμων με ΔΕΠΥ, ΔΦΑ και ΔΕΠΥ/ΔΦΑ για να εντοπιστούν τα χαρακτηριστικά που διαφοροποιούνται ανάλογα με την διαταραχή. Επιλέχθηκε η διάσταση του συναισθήματος λόγω της συχνότητας που εμφανίζει απορρύθμιση και της σημαντικότητας που παίζει στην συμπτωματολογία και επιβάρυνση των ατόμων. Μέσω της μελέτης της συναισθηματικής απορρύθμισης, διαχωρίστηκαν τα άτομα με ΝΑΔ από εκείνα που δεν είχαν. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε η ALS, η οποία σταθμίστηκε και χρησιμοποιήθηκε και στο επόμενο βήμα, όπου φάνηκε να βοηθάει στην διάκριση ατόμων με ΔΕΠΥ, ΔΦΑ και ΔΕΠΥ/ΔΦΑ. Τέλος, πάλι μέσω της μελέτης του συναισθήματος, συνδυασμένο με την ηθική κρίση αυτή την φορά, διαπιστώθηκε διαφοροποίηση του εκφραζόμενου συναισθήματος, ανάλογα με την εξεταζόμενη ομάδα - ΔΕΠΥ, ΔΦΑ και ΔΕΠΥ/ΔΦΑ. Συμπερασματικά η μελέτη του συναισθήματος κατά την διαδικασία αξιολόγησης για ΝΑΔ, αποτελεί βασικό σημείο με δεδομένη την συχνότητα που αυτό εμφανίζεται επηρεασμένο και μπορεί να συμβάλλει στον διαχωρισμό της ΔΕΠΥ από την ΔΦΑ και την ΔΕΠΥ/ΔΦΑ, προσφέροντας βοήθεια τόσο στο διαγνωστικό κομμάτι, όσο και στο κομμάτι της αντιμετώπισης, αποτελώντας, μεμονωμένο αν χρειάζεται, θεραπευτικό στόχο. Ο θυμός, όπως ανιχνεύεται από την ALS, αναδεικνύεται ως ένα χαρακτηριστικό που μπορεί να συμβάλλει στον διαχωρισμό. Αυτό δεν συνεπάγεται την θεώρηση της συναισθηματικής απορρύθμισης ως τον μοναδικό παράγοντα για την διάγνωση της ΔΕΠΥ, αλλά ως μία ακόμα διάσταση που συμβάλλει στην παθολογία, με σημαντικότητα αντίστοιχη των πυρηνικών κριτηρίων που χρησιμοποιούνται για την διάγνωση και έτσι χρειάζεται να ληφθεί υπόψη.