Μελέτη των γονιδιακών πολυμορφισμών σηπτικών ασθενών

Abstract

Debatable findings exist among various studies regarding the impact of single nucleotide polymorphisms (SNPs) within the promoter region of the tumor necrosis factor (TNF) gene for susceptibility to infections. Their impact was investigated in a cohort of mechanically ventilated patients who developed ventilator associated pneumonia (VAP). Two-hundred and thirteen mechanically ventilated patients who developed VAP were enrolled. Genomic DNA was extracted and SNPs at the -376,-308 and-238 position of the promoter region of the TNF gene were assessed by restriction fragment length polymorphisms. Monocytes were isolated from 47 patients when they developed sepsis and stimulated by bacterial endotoxin forthe production of TNFa and of interleukin-6 (IL-6). Patients were divided into two groups; 166 patientsbearing only wild-type alleles of all three studied polymorphisms; and 47 patients carrying at least one A- allele of the three studied SNPs. Time between start of mechanical ventilation and advent of VAP was significantly shorter in the second group than in the first group (log-rank: 4.416, p: 0.041). When VAP supervened, disease severity did not differ between groups. Stimulation of TNF-a and of IL-6 was much greater by monocytes for patients carrying A alleles. Carriage of at least one A allele of the three studied.SNPs at the promoter region of the TNF-gene are associated with shorter time to development of VAP but are not associated with disease severity. Findings may be related with a role of the studied SNPs in the production of pro-inflammatory cytokines.

Ένας μεγάλος αριθμός μελετών έχει εκπονηθεί μέχρι στιγμής εξετάζοντας την επίδραση των μονονουκλεοτιδικών πολυμορφισμών στην περιοχή του εκκινητή του γονιδίου του TNF-α σε ό,τι αφορά την ευπάθεια στις λοιμώξεις, τα αποτελέσματα όμως είναι μέχρι στιγμής αντικρουόμενα. Ο αντίκτυπος των πολυμορφισμών μελετήθηκε σε μια ομάδα ασθενών υπό μηχανικό αερισμό που τελικά ανέπτυξαν πνευμονία σχετιζόμενη με μηχανικό αερισμό (ΠΑ). 213 ασθενείς με ΠΑ εισήχθησαν τελικά στην μελέτη. Από αυτούς απομονώθηκε γονιδιακό DNA και μελετήθηκαν οι πολυμορφισμοί στις θέσεις -376, -238 και -308 του εκκινητή του γονιδίου με την μέθοδο ανάλυσης πολυμορφισμών μήκους θραυσμάτων DNA μετά από πέψη με αντίστοιχες νουκλεάσες περιορισμού. Επιπλέον απομονώθηκαν μονοκύτταρα από 47 ασθενείς που ανέπτυξαν σήψη και ακολούθως διεγέρθηκαν με βακτηριακή ενδοτοξίνη προς παραγωγή TNF-α και IL-6. Οι ασθενείς διαχωρίστηκαν σε δύο ομάδες: 166 οι οποίοι ήταν φορείς του αγρίου τύπου του αλληλίου και για τους τρεις υπό μελέτη πολυμορφισμούς και 47 οι οποίοι ήταν φορείς έστω και ενός μεταλλαγμένου Α-αλληλομόρφου από τους τρεις πολυμορφισμούς που εξετάσθηκαν. Ο χρόνος μεταξύ της έναρξης του μηχανικού αερισμού και της επέλευσης ΠΑ ήταν σημαντικά βραχύτερος στη δεύτερη ομάδα (log-rank: 4.416, p: 0.041). Μετά την εκδήλωση της ΠΑ, η βαρύτητα της νόσου δε διέφερε μεταξύ των δύο ομάδων. Η διέγερση προς παραγωγή TNF-α και IL-6 ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στα μονοκύτταρα των ασθενών φορέων του Α-αλληλομόρφου. Φορεία έστω και ενός μεταλλαγμένου αλληλίου από τους τρεις υπό μελέτη πολυμορφισμούς της περιοχής του εκκινητή του γονιδίου συσχετίστηκε με βραχύτερο χρονικό διάστημα έως την επέλευση ΠΑ χωρίς όμως να φαίνεται να επηρεάζει τη βαρύτητα της νόσου. Τα ανωτέρω ευρήματα πιθανόν να σχετίζονται με τον ρόλο των πολυμορφισμών στην παραγωγή προφλεγμονωδών κυτταροκινών.