Διερεύνηση των γνώσεων, των στάσεων και των συμπεριφορών των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για την επιληψία: σχεδιασμός και εφαρμογή ολοκληρωμένου προγράμματος αγωγής υγείας

Abstract

Epilepsy, a common neurological disorder of childhood, is accompanied by social stigma and misconceptions that can hinder the academic and social development of affected students. The present study aimed to assess the knowledge, attitudes and behaviors of primary school teachers in Greece regarding epilepsy (Phase A). The findings aim to identify gaps and inform the development of targeted educational interventions that support effective epilepsy management (Phase B). For Phase A, a cross-sectional study was conducted on 546 primary school teachers in Western Greece using a questionnaire adapted from a validated Italian study to assess their knowledge, attitudes and practices regarding epilepsy. The results showed gaps in knowledge and negative attitudes. This led to the creation of a targeted educational program to examine its impact on changing teachers’ knowledge and attitudes towards epilepsy. For Phase B, a cross-sectional study was conducted on 471 of the same participants as in Phase A, who attended a targeted educational and interactive program on seizure education and management. After the training, the teachers were asked to answer the same questionnaire that they had answered initially. The data were analyzed with IBM SPSS and showed that there were significant statistical differences between the answers they gave before and after the intervention, and the “I don’t know” answers were reduced. It seems that the interactive training program had a positive impact on overall knowledge and attitudes, however, coordinated efforts by the entire educational community and health organizations are recommended to implement specialized training and mentoring programs for teachers.

Η επιληψία, μια συχνή νευρολογική διαταραχή της παιδικής ηλικίας, συνοδεύεται από κοινωνικό στίγμα και παρανοήσεις που μπορούν να εμποδίσουν την ακαδημαϊκή και κοινωνική ανάπτυξη των πασχόντων μαθητών. Η παρούσα μελέτη είχε ως στόχο να αξιολογήσει τις γνώσεις, τις στάσεις και τις συμπεριφορές των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα σχετικά με την επιληψία (Φάση Α). Τα ευρήματα αποσκοπούν στον εντοπισμό κενών και στην ενημέρωση, για την ανάπτυξη στοχευμένων εκπαιδευτικών παρεμβάσεων που υποστηρίζουν την αποτελεσματική διαχείριση της επιληψίας (Φάση Β). Για την Φάση Α, διεξήχθη μια συγχρονική μελέτη σε 546 εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Δυτική Ελλάδα χρησιμοποιώντας ένα ερωτηματολόγιο προσαρμοσμένο από μια επικυρωμένη ιταλική μελέτη, ώστε να αξιολογηθούν οι γνώσεις, οι στάσεις και οι πρακτικές τους, σχετικά με την επιληψία. Τα αποτελέσματα έδειξαν κενά στις γνώσεις και αρνητικές στάσεις. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία ενός στοχευμένου εκπαιδευτικού προγράμματος, για να εξεταστεί ο αντίκτυπός του στην αλλαγή των γνώσεων και των στάσεων των εκπαιδευτικών απέναντι στην επιληψία. Για τη Φάση Β, διεξήχθη μια ημι-πειραματική μελέτη, χωρίς πληθυσμό ελέγχου, σε 471 ίδιους συμμετέχοντες με τη Φάση Α, οι οποίοι παρακολούθησαν ένα στοχευμένο εκπαιδευτικό και διαδραστικό πρόγραμμα για την εκπαίδευση και τη διαχείριση των επιληπτικών κρίσεων. Μετά την εκπαίδευση, οι εκπαιδευτικοί κλήθηκαν να απαντήσουν στο ίδιο ερωτηματολόγιο που είχαν απαντήσει αρχικά. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με το IBM SPSS και έδειξαν ότι υπάρχουν σημαντικές στατιστικές διαφορές μεταξύ των απαντήσεων που έδωσαν πριν και μετά την παρέμβαση, και οι απαντήσεις «Δεν γνωρίζω» μειώθηκαν. Φαίνεται λοιπόν ότι το διαδραστικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα είχε θετικό αντίκτυπο στις συνολικές γνώσεις και στάσεις, ωστόσο, συνιστώνται συντονισμένες προσπάθειες από ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα και τους οργανισμούς υγείας για την εφαρμογή εξειδικευμένων. προγράμματα κατάρτισης και καθοδήγησης για εκπαιδευτικούς.