Ιστική ανίχνευση δεικτών στην παθογένεια της μεμβρανώδους σπειραματοπάθειας

Abstract

It is now well established that morphological change of podocytes is closely correlated to the development of proteinuria. AIM: The aim of this study was to investigate the role of podocalyxin, a major podocyte protein, in the pathogenesis of glomerulopathies associated primarily with the nephrotic syndrome. Method: Immunohistochemical expression of podoxalyxin has been evaluated in 44 renal biopsies, including normal controls, patients with podocytopathies (minimal change disease/MCD, focal segmental glomerulosclerosis/FSGS) and membranous glomerulopathy (MG). A computerized image analysis program has been used. Statistical analysis was performed using ANOVA and Bonferroni tests. Results: Immunohistochemical expression of podocalyxin has been observed within the podocytes of normal controls. In MCD podocalyxin expression was globally reduced despite the normal appearance of the glomeruli. In FSGS, podocalyxin loss was observed in both the segmental sclerotic and the non-sclerotic areas as well, being more prominent in the former. Discussion: Reduction of podocalyxin in MG was demonstrated for the first time immunohistochemically. Both the stained area% and the “intensity x area%” were statistically significant higher in the controls than in both pathological groups. However, between the two pathological groups (podocytopathies- MG) there was not statistically significant difference. This is one of the few studies investigating podocalyxin immunohistochemical expression in glomerulopathies associated with nephrotic syndrome. The observed reduction in podocalyxin expression suggests that it constitutes a target molecule in nephrotic syndrome pathogenesis regardless of the underlying cause. Especially in MG, it is worth being further examined if abnormal podocalyxin might uncover putative antigenic targets contributing to the aggregation of immunocomplexes.

Στην παθογένεια του νεφρωσικού συνδρόμου εμπλέκονται ποικίλες ιστολογικές μορφές σπειραματοπαθειών με προεξάρχουσες τις ποδοκυτταροπάθειες και τη μεμβρανώδη σπειραματοπάθεια. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανάδειξη του ρόλου μιας ποδοκυτταρικής πρωτεΐνης, της ποδοκαλυξίνης στις σπειραματοπάθειες με πρώτη κλινική εκδήλωση το νεφρωσικό σύνδρομο. Υλικό και μέθοδος: Συγκριτικά με μία ομάδα ελέγχου αξιολογήθηκε ανοσοϊσοχημικώς η έκφραση της ποδοκαλυξίνης σε δείγματα 44 νεφρικών βιοψιών προερχομένων από ασθενείς με ποδοκυτταροπάθειες (νόσο των ελαχίστων αλλοιώσεων, εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση) και μεμβρανώδεις σπειραματοπάθειες σταδίων Ι και ΙΙ. Η αξιολόγηση της ανοσοϊστοθετικότητας έγινε ποσοτικώς με σύστημα ανάλυσης εικόνας μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή. Αποτελέσματα: Η σπειραματική έκφραση της ποδοκαλυξίνης παρατηρήθηκε πρωτίστως κατά μήκος του περισπλαχνίου πετάλου της Βωμάνειας κάψας αφορώντας κυρίως στα ποδοκύτταρα και εν γένει στην εξωτερική επιφάνεια της σπειραματικής βασικής μεμβράνης . Τόσο η έκταση που καταλαμβανόταν από θετική χρώση, όσο και το γινόμενο αυτής της έκτασης επί την ένταση της χρώσης απέβησαν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερα στην ομάδα των υγιών μαρτύρων εν συγκρίσει με τα παθολογικά δείγματα, ενώ μεταξύ των υποομάδων των παθολογικών δειγμάτων δεν προέκυψαν σημαντικές διαφορές. Συμπέρασμα: Στις σπειραματοπάθειες με πρώτη κλινική εμφάνιση το νεφρωσικό σύνδρομο, η βλάβη στα ποδοκύτταρα λόγω μείωσης της ποδοκαλυξίνης φαίνεται να είναι κοινή, ανεξάρτητα εάν ο εν λόγω κυτταρικός πληθυσμός αποτελεί τον κύριο παθογενετικό στόχο της νόσου, όπως συμβαίνει στις ποδοκυτταροπάθειες, ή όχι όπως πιθανολογείται ότι συμβαίνει στις μεμβρανώδεις σπειραματοπάθειες. Στις τελευταίες, ανοσοσυμπλεγματικής αιτιοπαθογένεσης σπειραματοπάθειες, η εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων φαίνεται να επιδρά και στην πρωτεϊνική ακεραιότητα του ποδοκυττάρου γεγονός που οφείλει να συνεκτιμηθεί στην παθογένεση του νεφρωσικού συνδρόμου σε αυτές.