Μελέτη των νησιδίων του langerhans νεογνών πασχόντων εκ βαρέος αιμολυτικού ικτέρου

Abstract

ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑΝ ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΕΜΕΛΕΤΗΘΗ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΙΔΙΩΝ ΤΟΥ LANGERHANS ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΕΞ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΟΥ ΙΚΤΕΡΟΥ ΔΙΑΦΟΡΟΥ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ ΝΕΟΓΝΩΝ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΕΛΗΞΑΝ ΚΑΙ ΕΝΕΚΡΟΤΟΜΗΘΗΣΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΕΞΑΕΤΙΑΝ ΕΝ ΤΩ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΠΑΙΔΩΝ "ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ". ΠΕΡΙΕΛΗΦΘΗΣΑΝ 33 ΕΝ ΣΥΝΟΛΩ ΝΕΟΓΝΑ (14 ΠΡΟΩΡΑ ΚΑΙ 19 ΤΕΛΕΙΟΜΗΝΑ) ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ Η ΕΜΜΕΣΟΣ ΤΙΜΗ ΧΟΛΕΡΥΘΡΙΝΗΣ ΥΠΕΡΕΒΗ ΕΝ ΖΩΗ ΤΑ 15 MG/100 ML.ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΤΗΣ ΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΙΚΤΕΡΟΥ ΤΑ ΝΕΟΓΝΑ ΚΑΤΕΤΑΓΗΣΑΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΚΑΤΩΘΙ 4 ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ. Α. ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΣ RHESUS (4 ΝΕΟΓΝΑ). Β. ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΦΥΔΡΟΓΟΝΑΣΗΣ ΤΗΣ 6 - ΦΩΣΦΟΡΙΚΗΣ ΓΛΥΚΟΖΗΣ (13 ΝΕΟΓΝΑ). Γ. ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΣ ΑΒΟ (8 ΝΕΟΓΝΑ). Δ) ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ (8 ΝΕΟΓΝΑ). ΩΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΕΧΡΗΣΙΜΕΥΣΑΝ 35 ΜΗ ΙΚΤΕΡΙΚΑ ΝΕΟΓΝΑ (12 ΠΡΟΩΡΑ ΚΑΙ 23 ΤΕΛΕΙΟΜΗΝΑ), ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΩΦΕΙΛΕΤΟ ΕΙΣ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΑ ΑΙΤΙΑΗ ΒΑΡΕΙΑΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΑΝΩΜΑΛΙΑΣ. ΕΞ ΕΚΑΣΤΟΥ ΝΕΟΓΝΟΥ ΕΜΕΤΡΗΘΗΣΑΝ Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΚΑΙ Η ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΔΙΑΜΕΤΡΟΣ ΤΗΣ ΤΟΜΗΣ 35 ΝΗΣΙΔΙΩΝ ΤΟΥ LANGERHANS. ΕΚ ΤΟΥΤΩΝ ΥΠΕΛΟΓΙΣΘΗΣΑΝ ΑΙ ΜΕΣΑΙ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΙ ΚΑΙ Η ΕΚΑΤΟΣΤΙΑΙΑ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΝΗΣΙΔΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΚΟΥ ΙΣΤΟΥ. ΤΕΛΟΣ ΕΓΕΝΕΤΟ ΣΥΣΧΕΤΙΣΙΣ ΤΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ ΤΩΝ ΝΗΣΙΔΙΩΝ ΤΟΥ LANGERHANS ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΗΣ ΧΟΛΕΡΥΘΡΙΝΗΣ, ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΧΟΛΕΡΥΘΡΙΝΑΙΜΙΑΣ, ΤΟ ΒΑΡΟΣ, ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΦΥΛΟΝ ΤΩΝ ΙΚΤΕΡΙΚΩΝ ΝΕΟΓΝΩΝ. ΕΝ ΣΥΓΚΡΙΣΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ, ΔΙΕΠΙΣΤΩΘΗΣΑΝ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΩΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΙΚΤΕΡΙΚΩΝ ΝΕΟΓΝΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΛΕΤΗΘΕΙΣΩΝ ΠΑΡΑΜΕΤΡΩΝ ΜΕΓΕΘΟΥΣ ΤΩΝ ΝΗΣΙΔΙΩΝ (ΔΙΑΜΕΤΡΟΙ, ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΙ, ΕΚΑΤΟΣΤΙΑΙΑ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΝΗΣΙΔΙΩΝ). ΤΑ ΕΞ ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΟΣ (ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗΣ)

ALL HISTOLOGICAL SPECIMENS OF PANCREAS OF NEWBORN INFANTS, WHOSE INDIRECT BILIRUBIN HAD EXCEEDED 15 MG% DURING THEIR LIFE, WERE REVIEWED FOR THE LAST SIX YEARS AT THE ST. SOPHIES'S CHILDREN'S HOSPITAL. THE HISTOLOGICAL SPECIMENS OF PANCREAS OF 35 NEWBORN INFANTS WITHOUT JAUNDICE, TAKEN AT RANDOM, WHOSE DEATH WAS DUE, IN THE MAJORITY OF CASES, TO RESPIRATORY CAUSES (HYALINE MEMBRANE DISEASE, BRONCHOPNEUMONIA ETC.) OR TO CONGENITAL ABNORMALITIES WERE USED AS CONTROLS. IN TOTAL 33 JAUNDICED NEWBORNS (14 PREMATURE AND 19 FULLTERM INFANTS) WERE STUDIED AND COMPARED TO 35 CONTROLS (12 PREMATURE AND 23 FULLTERM NEWBORN INFANTS). IN 4 BABIES THE JAUNDICE WAS DUE TO RHESUS INCOMPATIBILITY, IN 8 TO ABO INCOMPATIBILITY, IN 13 TO G-6-PD DEFICIENCY AND IN 8 THE ETIOLOGY OF THE JAUNDICE COULD NOT BE ASCERTAINED. THE LANGERHANS ISLETS WERE FOUND TO BE HYPERPLASTIC NOT ONLY IN THE 4 INFANTS WHOSE SEVERE JAUNDICE WAS DUE TO RHESUS INCOMPATIBILITY, BUT, TO A LESSER DEGREE, IN THE MAJORITY OF OTHER JAUNDICED INFANTS. THE SURFACE OF THE LANGERHANS ISLETS WAS WELL CORRELATED WITH THE HIGHEST BILIRUBIN LEVEL IN ALL GROUPS OF JAUNDICED INFANTS. THE PATHOGENESIS OF THE OBSERVED HYPERPLASIA IS ALSO DISCUSSED. THE FOLLOWING ARE CONSIDERED AS PROBABLE ETIOLOGIC FACTORS: 1) RAISED CIRCULATING LEVELS OF GLUTATHIONE, LIBERATED FROMRED BLOOD CELLS DURING HEMOLYSIS, BEING RESPONSIBLE FOR THE DESTRUCTION OF ATLEAST A PART OF CIRCULATING INSULIN, 2) PLACENTAL HYPERPLASIA CAUSING AN INCREASED DESTRUCTION OF INSULIN, THEREBY (ABSTRACT TRUNCATED)