Αξιολόγηση της χρήσης ICG (Indocyanine Green) και ανάλυση παραμέτρων που επηρεάζουν την έκβαση στη ρομποτική κολεκτομή

Abstract

The use of synthetic dye Indocyanine Green (ICG) in robotic colorectal surgery represents a modern technological advancement that enhances intraoperative guidance through fluorescence imaging. The present doctoral thesis investigated the full spectrum of perioperative applications of ICG during robotic colectomy, with particular emphasis on preoperative tumor marking and its comparative evaluation against the established technique of India Ink. Additionally, the role of fluorescence angiography in assessing anastomotic perfusion, ureter identification, and lymphatic mapping were examined. The study was based on a prospective cohort of 103 patients who underwent robotic colectomy using the da Vinci Xi® system. In parallel, a targeted comparative analysis of preoperative tumor marking was performed in 80 patients who received ICG, retrospectively compared with a historical cohort of 80 patients who had undergone India Ink tattooing prior to the initiation of the study. Statistical analysis focused on evaluating localization accuracy and intraoperative detectability of the marking techniques, as well as their impact on intraoperative parameters and postoperative outcomes. The results demonstrated that preoperative marking with ICG provides high intraoperative detectability when injection is performed within 7 days prior to surgery, allowing precise lesion localization and reliable surgical guidance. However, its detectability decreases over time following injection, in contrast to India Ink, which maintains consistently high detectability over longer intervals. Regarding marking accuracy, both techniques showed high success rates, with ICG demonstrating a trend toward superior performance without a clear difference compared to India Ink, suggesting comparable reliability under appropriate conditions. The use of fluorescence angiography with ICG contributed to improved assessment of anastomotic perfusion and led to modifications in surgical decision-making in a significant proportion of patients, supporting safer selection of the resection margin. Furthermore, ICG facilitated the identification of critical anatomical structures, such as the ureters, in selected cases, while its application in lymphatic mapping enabled visualization of lymphatic drainage pathways and potential sentinel lymph nodes, contributing to a more targeted lymphadenectomy. Overall, this thesis demonstrates that the use of ICG significantly enhances the safety, accuracy, and effectiveness of robotic colectomies, supporting its implementation as a high value tool in modern surgical practice.

Η αξιοποίηση της συνθετικής χρωστικής ουσίας Indocyanine Green (ICG) στη ρομποτική χειρουργική του παχέος εντέρου και του ορθού αποτελεί σύγχρονη τεχνολογική εξέλιξη που ενισχύει τη διεγχειρητική καθοδήγηση μέσω φθορίζουσας απεικόνισης. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνήθηκε το σύνολο των περιεγχειρητικών εφαρμογών της ICG κατά τη ρομποτική κολεκτομή, με ιδιαίτερη έμφαση στην προεγχειρητική σήμανση όγκων και τη συγκριτική αξιολόγησή της έναντι της καθιερωμένης τεχνικής σήμανσης με India Ink. Παράλληλα, εξετάσθηκε η σημασία της φθορίζουσας αγγειογραφίας για την εκτίμηση των ιστών προς αναστόμωση, ο εντοπισμός ουρητήρων και η χαρτογράφηση λεμφαδένων. Η μελέτη βασίσθηκε σε προοπτική καταγραφή 103 ασθενών που υποβλήθηκαν σε ρομποτική κολεκτομή με τη χρήση του συστήματος da Vinci Xi®. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε στοχευμένη συγκριτική ανάλυση της προεγχειρητικής σήμανσης όγκων σε 80 ασθενείς με ICG, οι οποίοι συγκρίθηκαν αναδρομικά με ομάδα 80 ασθενών που είχαν υποβληθεί σε σήμανση με India Ink προ της έναρξης της μελέτης. Η στατιστική ανάλυση επικεντρώθηκε στην αξιολόγηση της ακρίβειας εντόπισης και της διεγχειρητικής ανιχνευσιμότητας των τεχνικών σήμανσης, καθώς και στη διερεύνηση της επίδρασής τους σε διεγχειρητικές παραμέτρους και μετεγχειρητικά αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η προεγχειρητική σήμανση με ICG προσφέρει υψηλή διεγχειρητική αναγνωρισιμότητα όταν η έγχυση πραγματοποιείται σε χρονικό διάστημα 7 ημερών προ της επέμβασης, επιτρέποντας ακριβή εντόπιση των βλαβών και αξιόπιστη χειρουργική καθοδήγηση. Ωστόσο, η ανιχνευσιμότητά της μειώνεται με την πάροδο του χρόνου από την έγχυση, σε αντίθεση με την India Ink, η οποία διατηρεί σταθερά υψηλή ανιχνευσιμότητα για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ως προς την ακρίβεια της σήμανσης, και οι δύο τεχνικές παρουσίασαν υψηλά ποσοστά επιτυχίας, με την ICG να εμφανίζει τάση υπεροχής χωρίς σαφή διαφοροποίηση έναντι της India Ink, υποδηλώνοντας συγκρίσιμη αξιοπιστία υπό κατάλληλες συνθήκες. Η χρήση φθορίζουσας αγγειογραφίας με ICG συνέβαλε στη βελτιστοποίηση της εκτίμησης της αιμάτωσης των ιστών προς αναστόμωση και οδήγησε σε τροποποίηση χειρουργικών αποφάσεων σε σημαντικό ποσοστό ασθενών, υποστηρίζοντας την ασφαλέστερη επιλογή του επιπέδου εκτομής. Επιπλέον, η χρήση της ICG διευκόλυνε την αναγνώριση κρίσιμων ανατομικών δομών, όπως οι ουρητήρες, σε επιλεγμένα περιστατικά, ενώ η εφαρμογή της για λεμφαδενική χαρτογράφηση επέτρεψε την ανάδειξη της λεμφικής παροχέτευσης και δυνητικών λεμφαδένων φρουρών, συμβάλλοντας σε πιο στοχευμένη λεμφαδενεκτομή. Συνολικά, στην παρούσα διατριβή τεκμηριώνεται ότι η χρήση της ICG ενισχύει σημαντικά την ασφάλεια, ακρίβεια και αποτελεσματικότητα των ρομποτικών κολεκτομών, υποστηρίζοντας την αξιοποίησή της, ως εργαλείου υψηλής κλινικής αξίας στη σύγχρονη χειρουργική πρακτική.