The contribution of Aristotelian virtue ethics to organizational transformation in the post-COVID-19 era: philosophical dimensions and practical implications

Abstract

This dissertation investigates the transformative potential of Aristotelian virtue ethics as a philosophical and practical framework for organizational transformation in the post-COVID-19 era. Using the COVID-19 pandemic as a multidimensional case study, it critically examines the political, economic, social, psychological, and organizational vulnerabilities exposed by the crisis, arguing that the pandemic revealed not only a global health emergency, but also a profound moral and societal crisis rooted in the limitations of contemporary profit-driven systems. The study explores the diverse governmental and organizational responses to the pandemic and analyzes how ideological, cultural, and ethical factors shaped decision-making processes and crisis-management strategies worldwide. Particular emphasis is placed on the structural weaknesses of contemporary organizational models, the intensification of social inequalities, the erosion of trust, and the urgent need for resilient, human-centered, and ethically conscious forms of leadership and management. Drawing upon Aristotelian virtue ethics, the dissertation develops an interdisciplinary framework that integrates moral philosophy, organizational studies, leadership theory, and sustainability ethics. It argues that virtues, practical wisdom, ethical leadership, sustainability, and the cultivation of ethical organizational cultures constitute essential foundations for organizational flourishing and long-term societal well-being. Ultimately, the dissertation proposes a new paradigm of organizational philosophy that transcends short-term profit maximization and reorients organizational activity toward collective well-being, human flourishing, sustainability, moral responsibility, and the humanization of contemporary business environments. By bridging theoretical analysis with practical organizational applications, this study aims to contribute to the development of a more ethical and human-centered organizational paradigm in an increasingly uncertain world.

Η παρούσα διατριβή διερευνά τη μετασχηματιστική δυναμική της αριστοτελικής αρεταϊκής ηθικής ως φιλοσοφικού και πρακτικού πλαισίου για τον οργανωσιακό μετασχηματισμό στη μετα-COVID-19 εποχή. Χρησιμοποιώντας την πανδημία COVID-19 ως μια πολυδιάστατη μελέτη περίπτωσης, εξετάζει κριτικά τις πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές, ψυχολογικές και οργανωσιακές αδυναμίες που ανέδειξε η κρίση, υποστηρίζοντας ότι η πανδημία δεν αποτέλεσε μόνο μια παγκόσμια υγειονομική κρίση, αλλά και μια βαθιά ηθική και κοινωνική κρίση, συνδεδεμένη με τους περιορισμούς των σύγχρονων συστημάτων, στα οποία προτεραιοποιείται η μεγιστοποίηση κέρδους. Η διατριβή αναλύει τις διαφορετικές κυβερνητικές και οργανωσιακές στρατηγικές αντιμετώπισης της πανδημίας και διερευνά τον τρόπο με τον οποίο ιδεολογικοί, πολιτισμικοί και ηθικοί παράγοντες επηρέασαν τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και διαχείρισης κρίσεων σε παγκόσμιο επίπεδο. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις δομικές αδυναμίες των σύγχρονων οργανωσιακών μοντέλων, στην όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, στην κρίση εμπιστοσύνης και στην ανάγκη διαμόρφωσης ανθεκτικών, ανθρωποκεντρικών και ηθικά συνειδητών μορφών ηγεσίας και διοίκησης. Αντλώντας από την αριστοτελική αρεταϊκή ηθική, η διατριβή αναπτύσσει ένα διεπιστημονικό πλαίσιο που συνδέει την ηθική φιλοσοφία, τη φιλοσοφία της διοίκησης, τη θεωρία ηγεσίας και την ηθική της βιωσιμότητας. Υποστηρίζει ότι οι αρετές, η φρόνηση, η ηθική ηγεσία, η βιωσιμότητα και η καλλιέργεια ηθικής οργανωσιακής κουλτούρας αποτελούν θεμελιώδεις προϋποθέσεις για την οργανωσιακή άνθηση και τη μακροπρόθεσμη κοινωνική ευημερία. Τέλος, η διατριβή προτείνει ένα νέο παράδειγμα οργανωσιακής φιλοσοφίας, το οποίο υπερβαίνει τη βραχυπρόθεσμη μεγιστοποίηση του κέρδους και επαναπροσδιορίζει τη λειτουργία των οργανισμών με γνώμονα τη συλλογική ευημερία, την ανθρώπινη άνθηση, τη βιωσιμότητα, την ηθική ευθύνη και την ανθρωποκεντρική προσέγγιση των σύγχρονων επιχειρηματικών περιβαλλόντων. Γεφυρώνοντας τη θεωρητική ανάλυση με τις πρακτικές οργανωσιακές εφαρμογές, η μελέτη επιχειρεί να συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός νέου πλαισίου για την ηθική ανασυγκρότηση οργανισμών σε έναν κόσμο αυξανόμενης αβεβαιότητας.