Application of multi-criteria methods for the optimal integration of sustainable development in universities

Abstract

Application of Multi-Criteria Methods for the Optimal Integration of Sustainable Development in UniversitiesThis dissertation presents the development of an integrated decision-support framework aimed at guiding higher education institutions (HEIs) in systematically embedding the United Nations Sustainable Development Goals (SDGs) into their academic, operational, and governance structures. The study applies Multi-Criteria Decision-Making (MCDM/A) methodologies to evaluate institutional sustainability across key domains: teaching, research, campus operations, community engagement, inter-university collaboration, governance, and daily practices. A review of existing sustainability assessment frameworks revealed a significant limitation: most tools primarily emphasize environmental indicators while underrepresenting essential social, economic, and justice-related dimensions, including equity, inclusion, and participation. In response, the proposed model integrates the Analytic Hierarchy Process (AHP) and Technique for Order of Preference by Similarity to Ideal Solution (TOPSIS) for scoring and prioritization, while the Simple Additive Weighting (SAW)is employed to validate and compare results. The framework is structured around 34 SDG-aligned indicators, specifically adapted to the higher education context through a systematic review of international assessment tools. Given constraints in accessing comprehensive institutional data, the model was tested using virtual case studies simulating university profiles. These simulations confirmed the model’s flexibility, reliability, and capacity to capture institutional diversity. The research further introduces an architecture of prototype system that employs a modular and scalable approach to sustainability evaluation. By integrating weighted indicators, longitudinal data, and predictive analytics, the system generates evidence-based insights for institutional planning. This study contributes to the scholarly discourse on sustainability in HEIs by delivering a transparent, replicable, and context-sensitive evaluation framework. It provides a robust tool for strategic decision-making in sustainability integration.

Εφαρμογή Πολυκριτηριακών Μεθόδων για τη Βέλτιστη Ενσωμάτωση της Βιώσιμης Ανάπτυξης στα ΠανεπιστήμιαΗ διατριβή αυτή παρουσιάζει την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου πλαισίου υποστήριξης αποφάσεων με στόχο να καθοδηγήσει τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΑΕΙ) στη συστηματική ενσωμάτωση των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ) των Ηνωμένων Εθνών στις ακαδημαϊκές, λειτουργικές και διοικητικές τους δομές. Στο πλαίσιο της έρευνας εφαρμόζονται μεθοδολογίες Πολυκριτηριακής Λήψης Αποφάσεων (MCDM/A) για την αποτίμηση της βιωσιμότητας βασικούς άξονες: διδασκαλία, έρευνα, λειτουργίες πανεπιστημιούπολης, κοινωνική συμμετοχή, διαπανεπιστημιακή συνεργασία, διοίκηση. Η επισκόπηση των υφιστάμενων πλαισίων αξιολόγησης ανέδειξε έναν ουσιαστικό περιορισμό: η πλειονότητά τους επικεντρώνεται κυρίως σε περιβαλλοντικούς δείκτες, παραμελώντας εξίσου κρίσιμες κοινωνικές και οικονομικές διαστάσεις, όπως η ισότητα και η δικαιοσύνη. Το προτεινόμενο μοντέλο συνδυάζει την Analytic Hierarchy Process (AHP) και την Technique for Order of Preference by Similarity to Ideal Solution (TOPSIS) για βαθμολόγηση και ιεράρχηση, ενώ η Simple Additive Weighting (SAW) αξιοποιείται για επικύρωση και συγκριτική αποτίμηση.Το μοντέλο στηρίζεται σε 34 δείκτες ευθυγραμμισμένους με τους ΣΒΑ, οι οποίοι προσαρμόστηκαν ειδικά στο πλαίσιο της ανώτατης εκπαίδευσης μέσω συστηματικής ανασκόπησης διεθνών εργαλείων αξιολόγησης. Λόγω περιορισμένης πρόσβασης σε πραγματικά δεδομένα, η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε μέσω εικονικών μελετών περίπτωσης που προσομοίωσαν πανεπιστημιακά προφίλ, επιβεβαιώνοντας την ευελιξία, τη συνέπεια και την πρακτική αξία του μοντέλου. Η έρευνα εισάγει επίσης μια καινοτόμο ψηφιακή πλατφόρμα, αρθρωτή και επεκτάσιμη, που ενσωματώνει σταθμισμένα κριτήρια, διαχρονικά δεδομένα και ανάλυση, παράγοντας τεκμηριωμένες κατευθύνσεις για στρατηγικό σχεδιασμό. Συνολικά, η διατριβή συμβάλλει στον επιστημονικό διάλογο για τη βιωσιμότητα στην ανώτατη εκπαίδευση, προσφέροντας ένα διαφανές, προσαρμοσμένο πλαίσιο με δυνατότητα επανάληψης, που γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ θεωρίας και πράξης και υποστηρίζει στρατηγικές, συμπεριληπτικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων.