Η εβραϊκή παρουσία στα Χανιά (1898-1922)

Abstract

This thesis is dealing with the history of the Jews of Hania,Crete from the beginning of the 20th century until the population exchange, specifically from 1898 to 1922. The year 1898 marked the establishment of the autonomous Cretan State, the political entity that guided the island through its de-Ottomanization. In 1922 the first mass arrivals of refugees from Asia Minor to Greece took place, marking a change in the demographic composition of Greece and Hania. This change was sealed by the Treaty of Lausanne, resulting in the exchange of the town's Muslims. The Jews were to remain the only non-Orthodox inhabitants from then on. It is during the above mentioned period that the Jews of Hania are studied: demography, professions, institutions that represented them, connections with Jews beyond Crete, as well as old and new ideological positions. The environments in which these people were active are also studied, primarily the local environment and then the wider Greek, European, and Jewish environments.

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η ιστορία των εβραίων των Χανίων από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι την ανταλλαγή των πληθυσμών, συγκεκριμένα από το 1898 μέχρι το 1922. Το 1898 αποτέλεσε το έτος ίδρυσης της αυτόνομης Κρητικής Πολιτείας, του πολιτειακού αυτού μορφώματος με το οποίο πορεύτηκε το νησί στην απο-οθωμανοποίησή του. Το 1922 σημειώθηκαν οι πρώτες μαζικές αφίξεις προσφύγων από τη Μικρά Ασία στην Ελλάδα, γεγονός που σηματοδότησε την αλλαγή της πληθυσμιακής σύστασης στον ελλαδικό χώρο, και στα Χανιά. Πολύ σύντομα η αλλαγή αυτή σφραγίστηκε από τη Συνθήκη της Λοζάνης με αποτέλεσμα να ανταλλαγούν οι μουσουλμάνοι της πόλης. Οι εβραίοι επρόκειτο να μείνουν οι μόνοι ''αλλόδοξοι'' κάτοικοι της πόλης στο εξής. Μέσα στο διάστημα αυτό μελετώνται οι χανιώτες εβραίοι: η δημογραφία, τα επαγγέλματα, οι θεσμοί που τους εκπροσωπούσαν, η δικτύωσή τους με τον εκτός νησιού εβραϊσμό, οι ιδεολογικές τους τοποθετήσεις. Μελετώνται, επίσης, τα περιβάλλοντα μέσα στα οποία οι άνθρωποι αυτοί δραστηριοποιήθηκαν, πρωτίστως το τοπικό περιβάλλον και ακόλουθα το ευρύτερο ελληνικό, ευρωπαϊκό και εβραϊκό.