An ethnographic case study of ‘inclusive’ teaching-learning practices for students with mild learning difficulties in the mainstream classroom at public secondary schools in Cyprus: listening to the perceptions of coordinators, teachers and students

Abstract

This study explored the implementation of ‘inclusive’ teaching and learning practices for the students with mild learning difficulties in the mainstream classroom at public secondary schools in Cyprus. It explored the experiences and perceptions of coordinators, teachers and students with mild learning difficulties about the current ‘inclusive’ teaching and learning practices and their understanding of the notion of inclusive education, which has informed their perceptions about the inclusive educational approaches. The objectives of this study are concerned with the basic premise of inclusive education that the ‘learning needs’ of these students can be met effectively in the mainstream classroom, since the classroom adaptations needed are no more than good general teaching practices. Particularly, this study seeks to question the for-granted assumptions regarding the mainstream classroom practices and adaptations required for the students with learning difficulties. It also aimed to contribute to a better understanding of how these assumptions affected the design and the implementation of ‘inclusive’ teaching and learning practices. To explore these objectives, an ethnographic case study was conducted at three public mainstream schools of Cyprus. Eleven teachers of Modern Greek and three coordinators were questioned and individually interviewed. Twenty-nine students with mild learning difficulties aged from twelve to fifteen years old, were also interviewed. The participants were also observed over a series of lessons in the mainstream classroom and the resource room. This made it possible to identify the effects of the teachers’ assumption about the need for ‘special’ and ‘distinct’ pedagogy for the students with learning difficulties, on the consistency of their mainstream classroom adaptations and their expectations towards the learning of these students. By listening to students, it has unpicked the effects of the current ‘inclusive’ practices on the students’ learning profile and it signalized their (further) stigmatization as being less academically able learners.

Η παρούσα μελέτη διερευνά την εφαρμογή «συμπεριληπτικών» διδακτικών πρακτικών για μαθητές με ήπιες μαθησιακές δυσκολίες σε δημόσια σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Κύπρο. Εστιάζει στις αντιλήψεις και εμπειρίες συντονιστών, εκπαιδευτικών και μαθητών σχετικά με τις υφιστάμενες πρακτικές συμπερίληψης και τον τρόπο με τον οποίο κατανοούν την έννοια της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης, η οποία διαμορφώνει αντίστοιχα τις παιδαγωγικές τους επιλογές. Οι στόχοι της μελέτης βασίζονται στην κεντρική αρχή της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης, σύμφωνα με την οποία οι «μαθησιακές ανάγκες» των μαθητών αυτών μπορούν να ικανοποιηθούν αποτελεσματικά στη γενική τάξη, δεδομένου ότι οι απαιτούμενες προσαρμογές δεν αποτελούν κάτι περισσότερο από καλές γενικές διδακτικές πρακτικές. Συγκεκριμένα, η μελέτη αμφισβητήσει τις αυτονόητες παραδοχές σχετικά με τις πρακτικές και τις προσαρμογές που εφαρμόζονται στη γενική τάξη για μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες. Στόχευε επίσης να συμβάλει σε μια βαθύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτές οι παραδοχές επηρεάζουν τον σχεδιασμό και την εφαρμογή των «συμπεριληπτικών» πρακτικών διδασκαλίας και μάθησης. Για να διερευνηθούν οι στόχοι αυτοί, πραγματοποιήθηκε μια εθνογραφική μελέτη περίπτωσης σε τρία δημόσια σχολεία γενικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Κύπρο. Έντεκα φιλόλογοι και τρεις Βοηθοί Διευθυντές (Συντονιστές Ειδικής Αγωγής) συμμετείχαν σε ερωτηματολόγια και ατομικές συνεντεύξεις. Είκοσι εννιά μαθητές με ήπιες μαθησιακές δυσκολίες, ηλικίας δώδεκα έως δεκαπέντε ετών, επίσης συμμετείχαν σε συνεντεύξεις. Πραγματοποιήθηκαν παρατηρήσεις μαθημάτων τόσο στη γενική τάξη όσο και στην αίθουσα Ειδικής Αγωγής/ Παράλληλης Στήριξης. Αυτό επέτρεψε την διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών σχετικά με τις συμπεριληπτικές πρακτικές και πως αυτές επηρέασαν την ιυοθέτηση «ειδικών» προσαρμογών και πρακτικές διαφοροποίησης στη γενική τάξη και καθώς και τις προσδοκίες τους ως προς τη συμπερίληψη των μαθητών αυτών. Μέσα από τις "φωνές" των ίδιων των μαθητών, αναδείχθηκε πως οι συγκεκριμένες "συμπεριληπτικές» πρακτικές επηρέασαν το μαθησιακό τους προφίλ( την ενεργή συμμετοχή τους στην τάξη) και επισημάνθηκε η (περαιτέρω) στιγματοποίησή τους ως μαθητών με "χαμηλότερες ακαδημαϊκές δυνατότητες".