Η διοίκηση ολικής ποιότητας στις αθλητικές ανώνυμες εταιρείες

Abstract

The sports industry has risen the interest of the society, leading to further growth in professional sports and recreation, hence the increase of competition in the industry was inevitable. For both professional sport clubs and large fitness centers, the adoption of a more efficient management style and method was vital in order to achieve corporate sustainability. The implementation of Total Quality Management practices and policies has shown significant positive impact on the organizational performance, financial efficacy, and stakeholders’ satisfaction in various industries, while, contributing in the social progress. The purpose of this research is to examine the extent to which sport firms (professional football clubs, professional basketball clubs and fitness centers’ franchises) are able to adopt TQM practices and policies, as well as corporate sustainability policies. It also aims at exploring the relation between TQM and corporate sustainability in sport firms. There has not been an extended review or study of the Greek sport firms that could create a representative image of the degree of TQM implementation nor corporate sustainability adoption, consequently this research will contribute to filling the gap of the respective literature. The findings indicate that TQM has made its first steps into the sport firms, as well as the notion of sustainability, however the environmental aspect of sustainability has not shown the same promising results as the economic and social aspect. Finally, the findings suggest that there is a relation between TQM and corporate sustainability, through quality management, performance evaluation and social results of Greek professional sport clubs and fitness centers’ franchises.

Το ενδιαφέρον της κοινωνίας για τον αθλητισμό έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη του κλάδου, τόσο στον επαγγελματικό αθλητισμό και τις Αθλητικές Ανώνυμες Εταιρίες (ΑΑΕ), όσο και στην άθληση στα γυμναστήρια με τη δημιουργία αλυσίδων γυμναστηρίων. Με την ανάπτυξή τους και τα δύο είδη αθλητικών εταιριών βιώνουν έντονο ανταγωνισμό και αναζητούν τρόπους που θα τις ξεχωρίσουν και θα διασφαλίσουν την εταιρική τους βιωσιμότητα. Επιχειρήσεις και οργανισμοί άλλων κλάδων, υιοθετώντας πρακτικές και πολιτικές Διοίκησης Ολικής Ποιότητας (ΔΟΠ), έχουν αποκομίσει σημαντικά οφέλη ως προς τις επιδόσεις τους σε επιχειρηματικό και οικονομικό επίπεδο, διασφαλίζοντας υγιείς σχέσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη τους και συμβάλλοντας στην πρόοδο της κοινωνίας. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει το βαθμό στον οποίο εφαρμόζονται πρακτικές και πολιτικές ΔΟΠ από τις αθλητικές εταιρίες (ΑΑΕ, αλυσίδες γυμναστηρίων), να προσδιορίσει τον βαθμό στον οποίο έχει υιοθετηθεί η έννοια της βιωσιμότητας από τις αθλητικές εταιρίες, να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας και της εταιρικής βιωσιμότητας και να υπογραμμίσει τους παράγοντες- κλειδιά στη σχέση αυτή. Η σημαντικότητα της έρευνας έγκειται στο γεγονός πως το πεδίο των αθλητικών εταιριών και ιδιαίτερα των ΑΑΕ δεν έχει μελετηθεί σε βάθος ως προς την εφαρμογή ΔΟΠ από αυτές, όπως δεν έχει μελετηθεί και η σχέση της με την εταιρική βιωσιμότητα, γι’ αυτό η παρούσα έρευνα στοχεύει στην κάλυψη του κενού και στην ενίσχυση της διεθνούς βιβλιογραφίας στο πεδίο αυτό. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν πως οι εν λόγω εταιρίες έχουν κάνει τα πρώτα τους βήματα προς τη ΔΟΠ, επιτυγχάνουν καλά αποτελέσματα στις δύο διαστάσεις της εταιρικής βιωσιμότητας: κοινωνικές επιδόσεις, οικονομικές επιδόσεις, ενώ τα αποτελέσματα στην περιβαλλοντική διάσταση είναι αρκετά αποθαρρυντικά. Τέλος φαίνεται πως υπάρχει σχέση μεταξύ της ΔΟΠ και της εταιρικής βιωσιμότητας στις ελληνικές αθλητικές εταιρίες, μέσω της διαχείρισης ποιότητας, της αξιολόγησης απόδοσης και των κοινωνικών επιδόσεων των αθλητικών εταιριών.