Locating the bildungsroman in post-millennial anglophone narratives with intersex representations

Abstract

In this thesis, I take advantage of the recent emergence of narratives with intersex representations to propose ways in which the Bildungsroman genre can contribute to a better understanding of intersex identity development. In my analyses of Kathleen Winter’s Annabel (2010), Lianne Simon’s Confessions of a Teenage Hermaphrodite (2012), Abigail Tarttelin’s Golden Boy (2013), Alyssa Brugman’s Alex as Well (2013), Jane Hoppen’s In Between (2013) and Jeffrey Eugenides’ Middlesex (2003), I argue that the thread that connects all the novels is the way their protagonist negotiate their Bildung, and the way intersex studies contribute to the process of identity formation. The protagonists re-claim their identities through negotiations with the self and society, through rejection of medical intervention and through the reaffirmation of their intersex embodiment allowing or forbidding it to feel and express desire. The intersex Bildungsroman contributes to literary representations that examine how over the years science has shaped culture and how the use of aesthetic means informs the intersex subject formation. All the novels of my work transcend not only traditional gender stereotypes, but also the distinction between sex and gender that was prevalent among cultural theorists in the nineteen-seventies. They further border on questions raised by queer theory, which appeared in the ninety nineties, and overturn the abovementioned distinction that perceives gender as a performative action. These issues relate indirectly to the Bildungsroman as this genre intensifies stereotypical notions of gender, either by appraising them or by deconstructing them, while it also presents, by definition, the individual as a combination of both nature and nurture.

Στην παρούσα διατριβή, αξιοποιώ την πρόσφατη εμφάνιση αφηγημάτων με ίντερσεξ αναπαραστάσεις προκειμένου να προτείνω τρόπους με τους οποίους το λογοτεχνικό είδος του Bildungsroman μπορεί να συμβάλει σε μια καλύτερη κατανόηση της διαμόρφωσης της ίντερσεξ ταυτότητας. Μέσα από την ανάλυση των λογοτεχνικών έργων Annabel (2010) της Kathleen Winter, Confessions of a Teenage Hermaphrodite (2012) της Lianne Simon, Golden Boy (2013) της Abigail Tarttelin, Alex as Well (2013) της Alyssa Brugman, In Between (2013) της Jane Hoppen και Middlesex (2003) του Jeffrey Eugenides, υποστηρίζω ότι το κοινό γνώρισμα που συνδέει όλα τα μυθιστορήματα είναι ο τρόπος με τον οποίο οι πρωταγωνιστές/-τριές τους διαπραγματεύονται την αυτοολοκλήρωσή τους (Bildung), καθώς και ο τρόπος με τον οποίο οι διαφυλικές σπουδές (intersex studies) συμβάλλουν στη διαδικασία διαμόρφωσης της ταυτότητας. Οι πρωταγωνιστές/-τριες διεκδικούν εκ νέου την ταυτότητά τους μέσω διαπραγματεύσεων με τον εαυτό τους και την κοινωνία, μέσω της απόρριψης των ιατρικών παρεμβάσεων και μέσω της επαναβεβαίωσης της διαφυλικής τους σωματικότητας, επιτρέποντας ή απαγορεύοντάς της να νιώθει και να εκφράζει επιθυμία.Το ίντερσεξ Bildungsroman συμβάλλει στις λογοτεχνικές αναπαραστάσεις που εξετάζουν πώς, με την πάροδο των χρόνων, η επιστήμη έχει διαμορφώσει τον πολιτισμό, καθώς και πώς η χρήση επεμβατικών και αισθητικών θεραπειών και παρεμβάσεων διαμορφώνει το ίντερσεξ υποκείμενο. Όλα τα μυθιστορήματα του έργου μου υπερβαίνουν όχι μόνο τα παραδοσιακά έμφυλα στερεότυπα, αλλά και τη διάκριση μεταξύ βιολογικού και κοινωνικού φύλου (sex και gender) που επικρατούσε στις θεωρίες πολιτισμού τη δεκαετία του 1970. Επιπλέον, οι ίντερσεξ αφηγήσεις αγγίζουν τα ερωτήματα που έθεσε η queer θεωρία, η οποία εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1990, και ανατρέπουν την προαναφερθείσα διάκριση που αντιλαμβάνεται το κοινωνικό φύλο ως επιτελεστική πράξη. Τα ζητήματα αυτά σχετίζονται εμμέσως με το Bildungsroman, καθώς το συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος ενισχύει τις στερεοτυπικές αντιλήψεις περί φύλου, είτε επιδοκιμάζοντάς τες είτε αποδομώντας τες, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει, εξ ορισμού, το άτομο ως συνδυασμό τόσο έμφυτων όσο και επίκτητων χαρακτηριστικών (nature and nurture).

In dieser Arbeit nutze ich das jüngste Aufkommen von Erzählungen mit intersexuellen Darstellungen, um Wege aufzuzeigen, wie das Genre des Bildungsromans zu einem besseren Verständnis der Entwicklung intersexueller Identität beitragen kann. In meinen Analysen von Kathleen Winters Annabel (2010), Lianne Simons Confessions of a Teenage Hermaphrodite (2012), Abigail Tarttelins Golden Boy (2013), Alyssa Brugmans Alex as Well (2013), Jane Hoppens In Between (2013) und Jeffrey Eugenides Middlesex (2003 ) argumentiere ich, dass der rote Faden, der alle Romane verbindet, die Art und Weise ist, wie ihre Protagonisten ihre Bildung verhandeln, und wie intersexuelle Studien zum Prozess der Identitätsbildung beitragen. Die Protagonisten beanspruchen ihre Identität durch Verhandlungen mit sich selbst und der Gesellschaft, durch die Ablehnung medizinischer Eingriffe und durch die Bekräftigung ihrer intersexuellen Verkörperung, die es ihr erlaubt oder verbietet, Begehren zu empfinden und auszudrücken. Der intersexuelle Bildungsroman trägt zu literarischen Darstellungen bei, die untersuchen, wie die Wissenschaft im Laufe der Jahre die Kultur geformt hat und wie der Einsatz ästhetischer Mittel die intersexuelle Subjektbildung beeinflusst. Alle Romane meiner Arbeit transzendieren nicht nur traditionelle Geschlechterstereotypen, sondern auch die in den siebziger Jahren unter Kulturtheoretikern vorherrschende Unterscheidung zwischen Sex und Gender. Sie grenzen außerdem an Fragen, die von der in den neunziger Jahren aufkommenden Queer-Theorie aufgeworfen wurden, und heben die oben genannte Unterscheidung auf, die Geschlecht als eine performative Handlung begreift. Diese Fragen beziehen sich indirekt auf den Bildungsroman, da dieses Genre stereotypische Vorstellungenungen von Geschlecht verstärkt, indem es sie entweder bewertet oder dekonstruiert, während es das Individuum per Definition als eine Kombination aus Natur und Erziehung darstellt.