Η αντιμετώπιση της τραυματικής πρόσθιας αστάθειας του ώμου με ανοικτή ή κλειστή μέθοδο: συγκριτική μελέτη: κλινική μελέτη

Abstract

In this study 78 cases of anterior traumatic instability of the shoulder have been described which have been treated in four Medical Centers, two State and two Private. In 44 of these 78 cases open technique was used and in 34 arthroscopic technique. The ages of the patients in the open group ranged from 15 to 74 years and in the arthroscopic group from 17 to 69. The mean age in the cases treated with the open technique was greater (31) years in relation to the group of patients treated by arthroscopic technique (28) years. The follow-up time was two to twelve years of the patients treated with the open technique whereas it was two to seven years in the cases treated with the arthroscopic technique. The successful results reached 97,7% in the group of open technique while it was 94% in the patients treated with arthroscopic technique. Complications occur in both surgical techniques more often in the open technique. In this open technique we had: in six cases limitations of the joint movement which restored by physiotherapy, except the limitation of lateral rotation which was reduced by physiotherapy to about 10 degrees. In two cases superficial infection of the surgical wound which finally subside having produced delay in the restoration of the complete joint movement. In four cases three women and one man the surgical scar was not satisfactory. Recurrence of the dislocation in one case while a feeling of instability of the shoulder, in three cases during the extreme movements. On the contrary the complications in the arthroscopically treated group of patients were limited except the recurrence rate, which was higher (two cases) as well as the feeling of instability of the shoulder joint during extreme movement that occurred in four cases. Concerning the return of the patients in the status of before operation activities, it occurred in shorter time in the group of arthroscopically treated in relation to the group with open technique which has the advantages of returning in contact sports. From the 44 patients of the open group, who were asked for their opin ion, 39 were absolutely satisfied, 4 moderately satisfied and one not satisfied. From the 34 patients treated arthroscopically, 28 were absolutely satisfied, 4 moderately satisfied and 2 not satisfied.

Μελετήθηκαν 78 περιπτώσεις πρόσθιας τραυματικής αστάθειας του ώμου, οι οποίες αντιμετωπίστηκαν σε τέσσερα ιατρικά κέντρα, δύο δημόσια και δύο ιδιωτικά. Από τις 78, στην αντιμετώπιση των 44 εφαρμόστηκε ανοικτή χειρουργική τεχνική, ενώ στις 34 η αρθροσκοπική τεχνική. Οι ηλικίες των ασθενών εκυμαίνοντο από 15 έως 74 ετών στην ανοικτή ομάδα και από 17 έως 69 ετών στην αρθροσκοπική. Ο αριθμός των περιπτώσεων ήταν ελαφρά μεγαλύτερος στις ανοικτές, ο μέσος όρος ηλικίας ήταν στις ανοικτές 31 χρόνια σε σχέση με την ομάδα των κλειστών 28 χρόνια. Ο χρόνος παρακολούθησης ήταν από 2 έως 12 χρόνια στις περιπτώσεις που εφαρμόστηκε ανοικτή τεχνική, ενώ ήταν από 2 έως 7 χρόνια στις περιπτώσεις που εφαρμόστηκε η αρθροσκοπική μέθοδος. Τα αποτελέσματα υπήρξαν επιτυχή σε ποσοστό 97,7% στην ομάδα των ανοικτών επεμβάσεων, ενώ ήταν 94% επιτυχή στην ομάδα που αντιμετωπίστηκαν αρθροσκοπικά. Επιπλοκές είχαμε και στις δύο τεχνικές συχνότερα στην ομάδα της ανοικτής τεχνικής. Έτσι στην ομάδα της ανοικτής είχαμε: Σε 6 περιπτώσεις δυσκαμψία της αρθρώσεως που προοδευτικά αποκαταστάθηκε με φυσικοθεραπεία, πλην του περιορισμού της εξωτερικής στροφής που μειώθηκε με τη φυσικοθεραπεία σε 10ο περίπου. Σε 2 περιπτώσεις επιπολής μόλυνση του χειρουργικού τραύματος που τελικά υποχώρησε, καθυστέρησε όμως χρονικά την πλήρη αποκατάσταση της κινητικότητας. Δύσμορφη μετεγχειρητική ουλή σε 4 περιπτώσεις, 3 γυναίκες και έναν άνδρα. Υποτροπή σε 1 περίπτωση, ενώ αίσθημα ανασφάλειας της σταθερότητας του ώμου κατά τις υπερβολικές κινήσεις σε 3 περιπτώσεις. Αντίθετα οι επιπλοκές στην αρθροσκοπική ομάδα ήταν περιορισμένες πλην της υποτροπής που παρατηρήθηκε σε 2 περιπτώσεις και του αισθήματος ανασφάλειας της σταθερότητας του ώμου κατά τις ακραίες κινήσεις που έφθαναν τις 4 περιπτώσεις. Επάνοδο στις προ της εγχειρήσεως δραστηριότητες είχαμε σε βραχύτερο χρονικό διάστημα στην ομάδα της αρθροσκοπικής σε σχέση προς την ομάδα της ανοικτής αντιμετώπισης, στην οποία όμως υπήρχε η δυνατότητα επανόδου σε αθλητικές δραστηριότητες με βίαιες συγκρούσεις. Υποκειμενικά από τους 44 ερωτηθέντες της ανοικτής ομάδας, οι 39 ήταν απόλυτα ικανοποιημένοι, οι 4 ήταν μέτρια ικανοποιημένοι, ενώ 1 δεν ήταν ικανοποιημένος. Από τους 34 ερωτηθέντες της αρθροσκοπικής ομάδας οι 28 ήταν πλήρως ικανοποιημένοι, οι 4 μέτρια ικανοποιημένοι και οι 2 καθόλου ικανοποιημένοι.