Αξιολόγηση της προγνωστικής και διαγνωστικής απόδοσης των κλιμάκων SIRS, MEWS, NEW52 και qSOFA ως προς τη σήψη σε ασθενείς ΤΕΠ με υποψία λοίμωξης και ο ρόλος των νοσηλευτών στην εφαρμογή τους.

Abstract

Introduction: Sepsis is one of the most urgent and life-threatening conditions encountered in Emergency Departments (EDs). Its early recognition during triage is critical for the timely initiation of therapeutic interventions and for improving patient outcomes. Several scoring systems, such as SIRS, MEWS, NEWS2 and qSOFA, are used for this purpose; however, they differ in their prognostic and diagnostic performance.Aim: The aim of this doctoral dissertation was to evaluate the prognostic and diagnostic performance of the SIRS, MEWS, NEWS2 and qSOFA scores in ED patients with suspected infection. In addition, the study examined the contribution of selected biomarkers, the value of modified scoring models, independent risk factors, and nurses’ views regarding the implementation of these tools in clinical practice.18Methodology: The study included both quantitative and qualitative components. The quantitative component was a prospective observational study of ED patients with suspected infection. During the 12-month study period, 918 patients were assessed, of whom 530 were included in the final analysis. Diagnostic and prognostic accuracy indices were calculated, including sensitivity, specificity, PPV, NPV and AUROC, while AUROC comparisons were performed using the DeLong method. NRI and McNemar’s test were used to evaluate modified scoring models. In the qualitative component, semi-structured interviews were conducted with 12 ED nurses and thematic analysis was applied.Results: The mean age of the patients was 63.7 years, and 51.3% were women. The 28-day in-hospital mortality rate was 8.7%, while 4.3% of patients required an ICU stay of ≥3 days. NEWS2 showed consistently high sensitivity and NPV, making it particularly useful for ruling out low-risk patients. In contrast, qSOFA demonstrated higher specificity and PPV, making it more suitable for identifying high-risk patients. SIRS and MEWS generally showed lower overall performance. The addition of biomarkers resulted in some statistically measurable improvements, mainly in the prediction of 28-day mortality, although these did not always translate into clear clinical benefit. Age ≥65 years emerged as an independent risk factor for 28-day mortality. In the qualitative component, four themes were identified: the conceptual and clinical basis of sepsis recognition, the relationship between experiential judgement and standardized tools, the transition from assessment to practice, and the prerequisites for more effective triage.Conclusions: NEWS2 and qSOFA showed better overall performance than SIRS and MEWS, but they serve different clinical purposes. NEWS2 appears more appropriate for the early exclusion of low-risk patients, whereas qSOFA is more useful for identifying high-risk patients. Biomarkers may serve as complementary tools but cannot replace clinical scoring systems. Effective recognition of sepsis in the ED requires a combination of standardized tools, clinical judgement, nursing experience, education and organizational support.

Εισαγωγή: Η σήψη αποτελεί μία από τις πλέον επείγουσες και απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Η έγκαιρη αναγνώρισή της κατά τη διαλογή είναι κρίσιμη για την ταχεία έναρξη θεραπευτικών παρεμβάσεων και τη βελτίωση της έκβασης των ασθενών. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται διάφορες κλίμακες, όπως οι SIRS, MEWS, NEWS2 και qSOFA, οι οποίες όμως παρουσιάζουν διαφορετικά χαρακτηριστικά προγνωστικής και διαγνωστικής απόδοσης.Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η αξιολόγηση της προγνωστικής και διαγνωστικής απόδοσης των κλιμάκων SIRS, MEWS, NEWS2 και qSOFA σε ασθενείς με υποψία λοίμωξης στο ΤΕΠ. Παράλληλα, διερευνήθηκε η συμβολή επιλεγμένων βιοδεικτών, η αξία τροποποιημένων μοντέλων κλιμάκων, οι ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου και οι απόψεις των νοσηλευτών σχετικά με την εφαρμογή των εργαλείων αυτών στην κλινική πράξη.Μεθοδολογία: Η μελέτη περιέλαβε ποσοτικό και ποιοτικό σκέλος. Στο ποσοτικό σκέλος πραγματοποιήθηκε προοπτική μελέτη παρατήρησης σε ασθενείς ΤΕΠ με υποψία λοίμωξης. Κατά τη διάρκεια της 12μηνης μελέτης αξιολογήθηκαν 918 ασθενείς, από τους οποίους 530 συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση. Υπολογίστηκαν δείκτες διαγνωστικής και προγνωστικής ακρίβειας, όπως ευαισθησία, ειδικότητα, PPV, NPV και AUROC, ενώ οι συγκρίσεις AUROC πραγματοποιήθηκαν με τη μέθοδο DeLong. Για την αξιολόγηση τροποποιημένων μοντέλων χρησιμοποιήθηκαν NRI και McNemar test. Στο ποιοτικό σκέλος πραγματοποιήθηκαν ημιδομημένες συνεντεύξεις με 12 νοσηλευτές ΤΕΠ και εφαρμόστηκε θεματική ανάλυση.Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 63,7 έτη και το 51,3% ήταν γυναίκες. Η 28ήμερη νοσοκομειακή θνητότητα ανήλθε στο 8,7%, ενώ το 4,3% των ασθενών χρειάστηκε παραμονή στη ΜΕΘ ≥3 ημερών. Η NEWS2 παρουσίασε συνολικά υψηλή ευαισθησία και αρνητική προγνωστική αξία, καθιστώντας την ιδιαίτερα χρήσιμη για τον αποκλεισμό ασθενών χαμηλού κινδύνου. Αντίθετα, η qSOFA εμφάνισε υψηλότερη ειδικότητα και θετική προγνωστική αξία, γεγονός που την καθιστά περισσότερο κατάλληλη για την επιβεβαίωση ασθενών υψηλού κινδύνου. 17Οι SIRS και MEWS εμφάνισαν γενικά χαμηλότερη συνολική απόδοση. Η προσθήκη βιοδεικτών οδήγησε σε ορισμένες στατιστικά μετρήσιμες βελτιώσεις, κυρίως ως προς την πρόγνωση της 28ήμερης θνητότητας, χωρίς όμως πάντα σαφές κλινικό όφελος. Η ηλικία ≥65 ετών αναδείχθηκε ως ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για 28ήμερη θνητότητα. Στο ποιοτικό σκέλος αναδείχθηκαν τέσσερα θέματα: το εννοιολογικό και κλινικό υπόβαθρο της αναγνώρισης σήψης, η σχέση εμπειρικής κρίσης και τυποποιημένων εργαλείων, η μετάβαση από την αξιολόγηση στην πράξη και οι προϋποθέσεις για αποτελεσματικότερη διαλογή.Συμπεράσματα: Η NEWS2 και η qSOFA υπερέχουν συνολικά έναντι των SIRS και MEWS, αλλά εξυπηρετούν διαφορετικούς κλινικούς σκοπούς. Η NEWS2 φαίνεται καταλληλότερη για πρώιμο αποκλεισμό ασθενών χαμηλού κινδύνου, ενώ η qSOFA για επιβεβαίωση ασθενών υψηλού κινδύνου. Οι βιοδείκτες μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά, όχι όμως ως υποκατάστατα των κλινικών κλιμάκων. Η αποτελεσματική αναγνώριση της σήψης στο ΤΕΠ απαιτεί συνδυασμό τυποποιημένων εργαλείων, κλινικής κρίσης, νοσηλευτικής εμπειρίας, εκπαίδευσης και οργανωτικής υποστήριξης.