Διερεύνηση της επίδρασης των προγραμμάτων ψηφιοποιημένης άσκησης στα κίνητρα συμμετοχής και στην ποιότητα υπηρεσιών άθλησης

Abstract

The purpose of the present dissertation was to investigate the effect of digital exercise programs on motivation regulation forms and service quality, as well as to determine the role of leisure constraints in relation to the basic psychological needs of exercisers. The theoretical foundation was based on Self-Determination Theory (SDT) and service quality models (SERVQUAL). The methodology followed a quantitative approach with non-probability convenience sampling, while data collection was carried out via a hybrid strategy (electronic and printed) in a sample of 526 adult exercisers in Thessaloniki. Data collection tools included: SRQ-E for motivation (e.g., "I participate due to challenges or rewards"), SERVQUAL for quality (e.g., "The quality meets my expectations"), Leisure Constraints for inhibiting factors (e.g., "Cost is a barrier") and the Basic Psychological Needs Scale for autonomy (e.g., "I choose due to usability"), relatedness, and competence. Validity and reliability were successfully confirmed through Confirmatory Factor Analysis (CFA), while Structural Equation Modeling (SEM) was applied to test the hypotheses. The results indicated that digital functionality and social factors positively influenced users' autonomy and intrinsic regulation, while significant correlations were identified between leisure constraints and identified regulation. The conclusions offered guidelines for optimizing services, emphasizing the enhancement of self-determined motivation and the maintenance of exercise behavior.

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η διερεύνηση της επίδρασης των προγραμμάτων ψηφιακής άσκησης στις μορφές ρύθμισης , της παρακίνησης και στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, καθώς και ο προσδιορισμός του ρόλου των ανασταλτικών παραγόντων σε σχέση με τις βασικές ψυχολογικές ανάγκες των ασκουμένων. Η θεωρητική θεμελίωση βασίστηκε στη Θεωρία του Αυτοκαθορισμού (Self-Determination Theory, SDT) και στα μοντέλα ποιότητας υπηρεσιών (SERVQUAL). Η μεθοδολογία ακολούθησε ποσοτική προσέγγιση με μη τυχαία δειγματοληψία ευκολίας, ενώ η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με υβριδική στρατηγική (ηλεκτρονική και έντυπη) σε δείγμα 526 ενήλικων ασκουμένων στη Θεσσαλονίκη. Ως μέσα συλλογής χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια: SRQ-E για την παρακίνηση (π.χ. «Συμμετέχω λόγω προκλήσεων ή ανταμοιβών»), SERVQUAL για την ποιότητα (π.χ. «Η ποιότητα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μου»), Leisure Constraints για τους ανασταλτικούς παράγοντες (π.χ. «Το κόστος αποτελεί εμπόδιο») και η κλίμακα των Βασικών Ψυχολογικών Αναγκών για την αυτονομία (π.χ. «Επιλέγω λόγω ευχρηστίας»), τη συνδεσιμότητα και την ικανότητα. Η εγκυρότητα και αξιοπιστία των εργαλείων επιβεβαιώθηκε επιτυχώς μέσω Επιβεβαιωτικής Παραγοντικής Ανάλυσης (CFA), ενώ για τον έλεγχο των υποθέσεων εφαρμόστηκε Μοντελοποίηση Δομικών Εξισώσεων (SEM). Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι η ψηφιακή λειτουργικότητα και οι κοινωνικοί παράγοντες επηρέαζαν θετικά την αυτονομία των χρηστών και την εσωτερική τους ρύθμιση, ενώ εντοπίστηκαν σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ των ανασταλτικών παραγόντων και της αναγνωρισμένης ρύθμισης. Τα συμπεράσματα προσέφεραν κατευθύνσεις για τη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών, με έμφαση στην ενίσχυση της αυτοκαθοριζόμενης παρακίνησης και τη διατήρηση της αθλητικής συμπεριφοράς.