Η συμφωνική αρμονία στον παιδικό λόγο της Ελληνικής

Abstract

The subject of this doctoral dissertation is the process of consonant harmony in monolingual Greek-speaking twin and non-twin children with typical linguistic development. This specific process was chosen as there are no surveys so far that examine consonant harmony in twins, and generally, there are not enough studies in child speech, although this process has been ascertained to play a decisive role in language acquisition. The dissertation aims to investigate the linguistic development, the similarities and differences that twin and non-twin children present in the process of consonant harmony, as well as the reasons that lead to the use of this specific process. For the accomplishment of this aim, a description and comparison are made between the data that present consonant harmony of twin and non-twin children and with data of children from other studies in different languages. As a theoretical model for the analysis of children’s phenomena, the Optimality Theory is used. Other research questions that are investigated in order for generalizations to be deduced to the process of consonant harmony are the following: a) which distinctive features participate and to what extent, b) the hierarchy of consonants based on their frequency as triggers and targets, c) the direction of assimilation, d) the phonological domain in which it is realized, e) the degree of the effect of stress on assimilations, f) whether, as a process, it is only transparent or whether there are also cases of assimilation presenting opacity.

Αντικείμενο μελέτης αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι η διαδικασία της συμφωνικής αρμονίας σε μονόγλωσσα ελληνόφωνα δίδυμα και μη δίδυμα παιδιά με τυπική γλωσσική ανάπτυξη. Η συγκεκριμένη διαδικασία επιλέχθηκε διότι δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής έρευνες που να εξετάζουν τη συμφωνική αρμονία σε δίδυμα παιδιά και γενικότερα δεν υπάρχουν αρκετές έρευνες στον παιδικό λόγο παρόλο που η ανωτέρω διαδικασία έχει διαπιστωθεί ότι διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη γλωσσική κατάκτηση. Ο σκοπός της διατριβής είναι να διερευνηθούν η γλωσσική ανάπτυξη, οι ομοιότητες και οι διαφορές που παρουσιάζουν τα δίδυμα και μη δίδυμα παιδιά ως προς τη διαδικασία της συμφωνικής αρμονίας, καθώς και οι λόγοι που οδηγούν στη χρησιμοποίηση της συγκεκριμένης διαδικασίας. Για την επίτευξη του παραπάνω στόχου πραγματοποιείται μία περιγραφή και σύγκριση τόσο μεταξύ των δεδομένων που παρουσιάζουν συμφωνική αρμονία των δίδυμων και μη δίδυμων ελληνόφωνων παιδιών όσο και με παιδιά από άλλες μελέτες σε διάφορες γλώσσες. Ως θεωρητικό μοντέλο για την ανάλυση των φαινομένων των παιδιών χρησιμοποιείται η Θεωρία του Βέλτιστου. Άλλα ερευνητικά ερωτήματα που διερευνώνται ώστε να εξαχθούν γενικεύσεις ως προς τη διαδικασία της συμφωνικής αρμονίας είναι τα εξής: α) ποια διακριτικά χαρακτηριστικά συμμετέχουν και σε τι βαθμό, β) η ιεράρχηση των συμφώνων βάσει της συχνότητας εμφάνισής τους ως πυροδότες και ως στόχοι, γ) η κατεύθυνση της αφομοίωσης, δ) το φωνολογικό πεδίο στο οποίο πραγματοποιείται, ε) το βαθμό και τρόπο επίδρασης του τόνου στις αφομοιώσεις, ζ) αν ως διαδικασία είναι μόνο διαφανής ή αν εντοπίζονται και περιπτώσεις αφομοίωσης που παρουσιάζουν αδιαφάνεια.