Ανοσολογική ρύθμιση των μυελικών νεοπλασιών

Abstract

The effectiveness of immunotherapies administered in myeloid malignancies such as myelodysplastic syndromes (MDS), chronic myelomonocytic leukemia (CMML), and acute myeloid leukemia (AML) remains controversial. Clinical data have demonstrated increased toxicity and limited benefit in MDS and CMML, while selected patients with AML have shown better responses. These discrepancies are potentially attributed to the heterogeneity of the bone marrow immune microenvironment. Previous studies have reported reduced diversity in T-cell receptor (TCR) repertoires among patients with MDS and AML compared to healthy donors, a factor that may influence immunotherapy response.This study investigates the diversity and clonality of T-cell receptor repertoires in CD4+ and CD8+ T cells from patients with AML, MDS, and CMML undergoing treatment with azacitidine (AZA). Using MiXCR and VDJtools, we observed that patients with AML exhibit significantly higher TCR diversity compared to those with MDS or CMML, suggesting distinct mechanisms of immune evasion. Treatment with AZA increased TCR diversity in MDS but led to its reduction in CMML, indicating divergent immune responses. These findings highlight the potential of TCR-based biomarkers to predict treatment outcomes and emphasize the need for personalized immunotherapeutic approaches tailored to the unique immune landscapes of these hematologic malignancies. Overall, the study underscores the importance of the TCR repertoire as a tool for understanding immunological differences between MDS, CMML, and AML, as well as the impact of AZA treatment on these immune landscapes. The results support the development of diagnostic and therapeutic strategies based on the immune status of individual patients, promoting the implementation of precision medicine in hematologic cancers.

Η αποτελεσματικότητα των ανοσοθεραπειών που χορηγούνται σε μυελικές νεοπλασίες, όπως τα MDS, CMML και AML, παραμένει αμφιλεγόμενη. Κλινικά δεδομένα έχουν δείξει αυξημένη τοξικότητα και περιορισμένο όφελος σε MDS και CMML, ενώ σε επιλεγμένους ασθενείς με AML παρατηρήθηκε καλύτερη ανταπόκριση. Οι διαφορές αυτές αποδίδονται ενδεχομένως σε ετερογένεια του ανοσολογικού μικροπεριβάλλοντος. Προηγούμενες μελέτες έχουν καταγράψει μειωμένη ποικιλομορφία υποδοχέων T κυττάρων (TCR) σε MDS και AML σε σχέση με υγιείς δότες, γεγονός που ενδέχεται να επηρεάζει την ανταπόκριση στην ανοσοθεραπεία. Η παρούσα έρευνα μελετά την ποικιλομορφία και την κλωνικότητα των υποδοχέων Τ κυττάρων (TCR) σε CD4+ και CD8+ Τ κύτταρα από ασθενείς με οξεία μυελογενής λευχαιμία (AML), μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα (MDS) και χρόνια μυελομονοκυτταρική λευχαιμία (CMML) που υποβάλλονται σε θεραπεία με αζακιτιδίνη (AZA). Χρησιμοποιώντας τα εργαλεία MiXCR και VDJtools, παρατηρήσαμε ότι οι ασθενείς με AML εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερη ποικιλομορφία TCR σε σύγκριση με το MDS και το CMML, υποδηλώνοντας διακριτούς μηχανισμούς ανοσοδιαφυγής. Η θεραπεία με AZA αύξησε την ποικιλομορφία του TCR στο MDS, αλλά οδήγησε στην μείωση τους στη CMML, υποδεικνύοντας διαφορετικές ανοσοαποκρίσεις. Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν τη δυνατότητα για βιοδείκτες που βασίζονται στους TCR για να προβλέψουν τα αποτελέσματα της θεραπείας και την ανάγκη για εξατομικευμένες ανοσοθεραπείες που στοχεύουν τα μοναδικά ανοσολογικά τοπία αυτών των αιματολογικών κακοηθειών. Συνολικά, η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία του TCR ρεπερτορίου ως εργαλείου κατανόησης των ανοσολογικών διαφορών μεταξύ MDS, CMML και AML, καθώς και της επίδρασης της θεραπείας με AZA σε αυτά τα ανοσολογικά τοπία. Τα ευρήματα υποστηρίζουν την ανάπτυξη διαγνωστικών και θεραπευτικών στρατηγικών που βασίζονται στην ανοσολογική κατάσταση κάθε ασθενούς, προωθώντας την εφαρμογή θεραπειών ακριβείας σε αιματολογικές κακοήθειες.