Αποικισμός, προσκόλληση και διείσδυση μυκήτων του γένους Candida σε νεότερα επιστρώματα για οδοντιατρική χρήση

Abstract

Aim of the study: Knowledge on the quantification of the number as well as the retention and adhesion of Candida albicans blastoconidia on silicone denture liners is limited. Thus, the aim of this in vitro study was to explore the adherence of C. albicans to the surface of five long-term silicone-based soft denture lining materials, using artificial and human saliva. Materials and methods: A total of 50 specimens (10×10×3 mm) of five long- term resilient liners [Molloplast B (MB); GC Reline Soft (GCRS); Elite Soft Relining (ESR); Tokuyama Sofreliner S (TSS); Ufigel SC (USC)], bonded to a computer-aided design and computer-aided manufacturing denture base, were prepared. The specimens were inoculated and incubated in artificial saliva for 1 and 24 hours with a standardized (2.8×106 cfu/ml) C. albicans suspension and in natural saliva over a period up to 3 weeks. At the end of the incubation period, the specimens were stained with acridine orange and observed using fluorescence microscopy.Results: After 1 hour, in 24 hours and 3 weeks, MB demonstrated significantly earlier adherence of C. albicans cells and higher change compared to the other chairside materials, where the mean number of cells also increased in the frontal parts after 24 hours. ESR had significant higher mean number of blastoconidia compared to TSS, p=0.006 and GCRS, p < 0.001 materials at 3 weeks. No other differences were observed between the other materials.Regarding the rate of C. albicans proliferation from 1 to 24 hours immersion in artificial saliva, there was an increase in all materials (Molloplast B, p < 0.001; GC Reline Soft, p=0.220; Elite Soft Relining, p=0.032; Tokuyama Sofreliner S, p=0.001; Ufigel SC, p=0.001). The Ufigel Sc showed a significant 2.5-fold increase at 24 hours and significantly higher change compared to TSS and GCRS materials at 3 weeks immersed in natural saliva. Regarding the mean number of C. albicans blastoconidia between the two parts at 3 weeks within the materials, the frontal part of MB and ESR demonstrated greater change compared to the lateral part (p=0.024 and p=0.007 respectively), while the frontal part of TSS, p=0.010 indicated lower change compared to the lateral part.Conclusions: Long-term silicone denture liners accumulated a significant amount of C. albicans blastoconidia in their frontal and lateral part. Their coverage by C. albicans cells increases progressively over time and raises clinical concerns.

Σκοπός της μελέτης: Η γνώση που αφορά την ποσοτικοποίηση του αριθμού των βλαστοκονιδίων Candida albicans που προσκολλώνται στην επιφάνεια των σιλικονούχων μαλακών επιστρωμάτων, είναι περιορισμένη. Ο στόχος αυτής της εργαστηριακής μελέτης ήταν να παρατηρήσει την προσκόλληση του ζυμομύκητα C. albicans στην επιφάνεια 5 μακράς διαρκείας σιλικονούχων μαλακών επιστρωμάτων, χρησιμοποιώντας τεχνητό και ανθρώπινο σάλιο.Υλικά και μέθοδος: Πενήντα (50) δοκίμια (διαστάσεων 10×10×3 mm) κατασκευάστηκαν από την συγκόλληση 5 μακράς διαρκείας σιλικονούχων μαλακών επιστρωμάτων [Molloplast B (MB); GC Reline Soft (GCRS); Elite Soft Relining (ESR); Tokuyama Sofreliner S (TSS); Ufigel SC (USC)], σε βάσεις οδοντοστοιχιών, που προήλθαν εφαρμόζοντας ψηφιακές μεθόδους (CAD/CAM). Τα δοκίμια ομογενοποιήθηκαν και επωάστηκαν σε τεχνητό σάλιο με αποικίες C. albicans, για 1 ώρα και 24 ώρες. Εν συνεχεία, το εναιώρημα φυγοκεντρήθηκε και φωτομετρήθηκε ώστε να έχει συγκεκριμένη οπτική πυκνότητα (2.8×106 cfu/ml) μετά την επώαση του σε φυσικό σάλιο για 3 εβδομάδες. Μετά την ολοκλήρωση της επώασης, τα δείγματα βάφτηκαν με χρωστική acridine orange και μελετήθηκαν με φθορίζων μικροσκόπιο.Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκε πρώιμη προσκόλληση και μεγαλύτερη στατιστικά αύξηση του αριθμού των ζυμομυκήτων C. albicans στο MB, σε σχέση με τα υπόλοιπα σιλικονούχα μαλακά επιστρώματα για χρήση στο οδοντιατρείο, στις μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν στη 1 ώρα, στις 24 ώρες και στις 3 εβδομάδες. Ο μέσος όρος των βλαστοκονιδίων του ζυμομύκητα C. albicans αυξήθηκε στην πρόσθια επιφάνεια, μετά τις πρώτες 24 ώρες εμβάπτισης σε τεχνητό σάλιο. Το υλικό ESR εμφάνισε σημαντικά μεγαλύτερο μέσο αριθμό βλαστοκονιδίων, σε σχέση με το TSS, p=0.006 and GCRS, p < 0.001 μετά από 3 εβδομάδες εμβάπτισης. Δεν παρατηρήθηκαν άλλες αλλαγές μεταξύ των υλικών.Όσον αφορά τον ρυθμό αποικισμού των υλικών από τον ζυμομύκητα C. albicans μεταξύ 1 και 24 ωρών εμβάπτισης σε τεχνητό σάλιο, σημειώθηκε αύξηση σε όλα τα υλικά (Molloplast B, p < 0.001; GC Reline Soft, p=0.220; Elite Soft Relining, p =0.032; Tokuyama Sofreliner, S, p=0.001; Ufigel SC, p=0.001). Το Ufigel SC σημείωσε 2.5 φορές μεγαλύτερη αλλαγή στις 24 ώρες και στατιστικώς σημαντική αύξηση σε σχέση με τα υλικά TSS and GCRS στις 3 εβδομάδες εμβάπτισης σε φυσικό σάλιο. Τρεις εβδομάδες μετά την εμβάπτισή τους σε φυσικό σάλιο, εξετάζοντας τον μέσο αριθμό βλαστοκονιδίων C. albicans μεταξύ των 2 υλικών στα δοκίμια, οι πρόσθιες επιφάνειες των MB και ESR κατέδειξαν σημαντικά μεγαλύτερη αλλαγή, σε σχέση με την πλαϊνή τους επιφάνεια (p=0.024 και p=0.007 αντίστοιχα), ενώ η πρόσθια επιφάνεια του TSS, p=0.010 σημείωσε την μικρότερη αλλαγή, σε σχέση με την πλαϊνή επιφάνειά του.Συμπεράσματα: Στην πρόσθια και πλαϊνή επιφάνεια όλων των μακράς διαρκείας σιλικονούχων μαλακών επιστρωμάτων που χρησιμοποιήθηκαν, παρατηρήθηκε σταδιακά σημαντική αύξηση της ποσότητας των C. albicans βλαστοκονιδίων. Η κάλυψη των προσθετικών αυτών υλικών από το ζυμομύκητα C. albicans, που αυξάνεται ποσοτικά μέσα στον χρόνο, δημιουργεί κλινικούς προβληματισμούς.