Μυοκαρδιακή ισχαιμία και νοσηλευτικός φόρτος σε ασθενείς ΜΕΘ μετά μη καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις

Abstract

Introduction. Patients who are underwent major non-cardiac surgery often develop myocardial ischemia (MI) postoperatively. As the mortality in the intensive care unit (ICU) remains high, perioperative management of a patient under antithrombotic treatment through the assessment of hemorrhagic and thrombotic risk preoperatively is considered necessary.Purpose. To investigate the risk factors that contribute to the occurrence of MI preoperatively and postoperatively and to measure the Nursing Workload.Material and Method. ICU patients who have undergone major non-cardiac surgeries. Preoperatively, the correct use of antiplatelet / anticoagulant, the bleeding risk with the HAS-BLED bleeding risk score and the thrombotic risk with the CHA2DS2-VASc score were examined. Postoperative pathological values of cardiac markers were examined. The Nursing Activities Score (N.A.S.) scale was used to measure working time.Results. The mean age of the patients was 69 years. 31.4% had MI while 44.1% had history of coronary heart disease. CK-MB (p = 0.035) and troponin (p = 0.039) differed significantly between the two groups. The presence of dyslipidemia, preoperative troponin value and CHA2VASC2 score were found to be associated with the presence of MI. Patients with troponin greater or 173equal to 17.2 pg / ml preoperatively were 4.62 times more likely to have MI compared with patients with troponin less than 17.2 pg / ml preoperatively (p <0.005). Also, patients with dyslipidemia were 3.95 times more likely to have MI compared to patients without dyslipidemia. (p = 0.026) Higher CHA2VASC2 index was significantly associated with the incidence of MI (p <0.001).Conclusions: The assessment of cardiac risk, the use of HAS-BLED score and CHA2DS2-VASc score preoperatively as well as the measurement of cardiac enzymest can predict the risk of myocardial ischemia in major non cardiac surgeries in patients admitted to the ICU.Keywords: myocardial ischemia, nursing workload, ICU, non-cardiac surgery

Εισαγωγή: Οι ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε μείζονα μη καρδιοχειρουργική επέμβαση εμφανίζουν συχνά μυοκαρδιακή ισχαιμία (MI) μετεγχειρητικά. Καθώς η θνησιμότητα στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) είναι μεγάλη, κρίνεται αναγκαία η περιεγχειρητική διαχείριση ενός ασθενούς υπό αντιθρομβωτική αγωγή μέσα από την εκτίμηση του αιμορραγικού και θρομβωτικού κινδύνου προεγχειρητικά.Σκοπός. Να διερευνηθούν οι παράγοντες κινδύνου που συντελούν στην εμφάνιση ΜΙ προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά και να υπολογιστεί ο φόρτος εργασίας του νοσηλευτικού προσωπικού στη ΜΕΘ.Υλικό και Μέθοδος. Ασθενείς της ΜΕΘ που υποβλήθηκαν σε μείζονες μη καρδιοχειρουργικές χειρουργικές επεμβάσεις. Προεγχειρητικά εξετάστηκε η ορθή λήψη αντιαιμοπεταλιακής/ αντιπηκτικής, του αιμορραγικού κινδύνου με το HAS-BLED bleeding risk score και του θρομβωτικού κινδύνου με το δείκτη CHA2DS2-VASc score. Μετεγχειρητικά εξετάστηκαν παθολογικές τιμές καρδιακών δεικτών. Χρησιμοποιήθηκε για τη μέτρηση του φόρτου εργασίας η κλίμακα Nursing Activities Score (N.A.S.). Αποτελέσματα. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 69 έτη. Το 31,4% εμφάνισε ΜΙ ενώ ιστορικό στεφανιαίας νόσου είχε το 44,1%.Η μεταβολή της 171CK-MB (p=0,035) και της τροπονίνης (p=0,039) διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων. Η ύπαρξη δυσλιπιδαιμίας, η προεγχειρητική τιμή τροπονίνης και το CHA2VASC2 score βρέθηκαν να σχετίζονται ανεξάρτητα με την ύπαρξη ΜΙ. Οι ασθενείς με τροπονίνη μεγαλύτερη ή ίση του 17,2 pg/ml προεγχειρητικά είχαν 4,62 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα ΜΙ σε σύγκριση με τους ασθενείς με τροπονίνη μικρότερη του 17,2 pg/ml προεγχειρητικά (p<0,005) Eπίσης, οι ασθενείς με δυσλιπιδαιμία είχαν 3,95 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα ΜΙ σε σύγκριση με τους ασθενείς χωρίς δυσλιπιδαιμία. (p=0.026) Υψηλότερο CHA2VASC2 score σχετιζόταν με σημαντικά με την πιθανότητα εμφάνισης ΜΙ (p<0.001).Η διάρκεια νοσηλείας, η μέγιστη δόση αγγειοσυσπαστικών φαρμάκων, ο χρόνος παραμονής στη ΜΕΘ, η διάρκεια μηχανικής υποστήριξης και η θνητότητα ήταν μεγαλύτερη στους ασθενείς με MI. Συμπεράσματα: Η εκτίμηση του καρδιακού κινδύνου, η χρήση των HAS-BLED score και των CHA2DS2-VASc score προεγχειρητικά καθώς και η μέτρηση των καρδιακών ενζύμων όπως η τροπονίνη μπορούν να προβλέψουν τον κίνδυνο εμφάνισης μυοκαρδιακής ισχαιμίας σε μείζονες επεμβάσεις και να αποτελέσουν σημαντικοί προγνωστικοί δείκτες σε ασθενείς που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ.Λέξεις κλειδιά: μυοκαρδιακή ισχαιμία, νοσηλευτικός φόρτος εργασίας, ΜΕΘ, μη καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις