Συγκριτική επισκόπηση της νομολογίας των δικαστηρίων των ΗΠΑ, της Κίνας, της Ελβετίας και της Γαλλίας ως προς την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, στο πλαίσιο της Σύμβασης της Νέας Υόρκης

Abstract

The Convention on the Recognition and Enforcement of Foreign Arbitral Awards of 1958, commonly known as the New York Convention, is one of the most important legislative instruments related to international commercial arbitration. Its significant value lies in securing the uniformity of the rules concerning the validity of the arbitration agreement, as well as the uniformity of prerequisites for the recognition and enforcement of foreign arbitral commercial awards. Nevertheless, despite the uniformity of the rules provided in the New York Convention, the letter of the Convention allows at some points for different interpretation on the part of national courts.This thesis aspires to present, in a comparative manner, the way the courts of the USA, China, Switzerland and France have interpreted and implemented the grounds for refusal to enforce a foreign arbitral award under Article V of the New York Convention. These countries were chosen based on their long-lasting experience in the field of international commercial arbitration, as they provide seats for popular international arbitration centres, as well as the activity of important companies in their territory. The case studies presented in this thesis have been selected based on their influence in the formulation of tendencies in the way courts approach international commercial arbitration, the fact that they indicate particularities and sensitivities of their national legal systems and, finally, because of their added value to us to draw conclusions as to the most efficient arbitration-friendly practices and approaches.The basic principles of the New York Convention are presented in the first chapter. Each of the following chapters includes the presentation of the most important court decisions per each of the aforementioned countries. The structure of the analysis in each chapter follows the grounds for refusal as stipulated in Chapter V of the New York Convention. At the end of each chapter, there is a comprehensive presentation of our basic conclusions. The main aim of this thesis is to present the tendencies prevailing in the implementation of Article V by the courts of the four countries in question in a comprehensive way, detect similarities and differences in the case law thereof and, analyze the approaches that could offer significant tools towards uniform, pro-arbitration interpretations.

Η Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958 για την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων συνιστά ένα από τα σημαντικότερα νομοθετήματα στο χώρο της διεθνούς εμπορικής διαιτησίας. Η μεγάλη της αξία έγκειται στη διασφάλιση ομοιόμορφων κανόνων που διέπουν το κύρος της διαιτητικής συμφωνίας και προϋποθέσεων για την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων. Παρά την ομοιομορφία των κανόνων που καθιερώνει, το γράμμα της επιτρέπει διαφορετικές ερμηνευτικές προσεγγίσεις από τα εθνικά δικαστήρια των κρατών που την έχουν κυρώσει, όπως αυτές αποτυπώνονται στη διεθνή νομολογία.Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η συγκριτική επισκόπηση της νομολογίας των δικαστηρίων των ΗΠΑ, της Κίνας, της Ελβετίας και της Γαλλίας, ως προς τους λόγους απόρριψης αιτήσεων αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, οι οποίοι προβλέπονται στο άρθρο V της Σύμβασης της Νέας Υόρκης. Επελέγησαν οι συγκεκριμένες χώρες με κριτήριο, αφ' ενός τη μακρά εμπειρία τους σε θέματα διεθνούς εμπορικής διαιτησίας λόγω και της ύπαρξης στο έδαφός τους δημοφιλών κέντρων διαιτησίας και, αφ’ ετέρου, τη δραστηριοποίηση σε αυτές μεγάλων εμπορικών εταιρειών, εγχωρίων και διεθνών. Εξετάζονται οι σημαντικότερες αποφάσεις των δικαστηρίων καθεμιάς από τις τέσσερις εν λόγω χώρες, με έμφαση σε εκείνες που διαμόρφωσαν συγκεκριμένες τάσεις στη νομολογία, σε εκείνες που αναδεικνύουν ιδιαιτερότητες και ευαισθησίες των εθνικών εννόμων τάξεων και, τέλος, σε αυτές, των οποίων η προσέγγιση έχει προστιθέμενη αξία στην εξαγωγή συμπερασμάτων ως προς τις ευνοϊκές προς τη διαιτησία ερμηνείες και πρακτικές.Η παρουσίαση γίνεται σε ξεχωριστό κεφάλαιο ανά χώρα και η ανάλυση σε κάθε κεφάλαιο διαρθρώνεται ανά λόγο απόρριψης αίτησης αναγνώρισης και εκτέλεσης του άρθρου V της Σύμβασης. Στο τέλος κάθε κεφαλαίου παρατίθενται συνοπτικά συμπεράσματα. Της εξέτασης της νομολογίας των ως άνω χωρών, προηγείται παρουσίαση των γενικών αρχών που διέπουν τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης. Στόχος της μελέτης είναι η απόκτηση πλήρους εικόνας σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης των εθνικών δικαστηρίων των εν λόγω κρατών ως προς την ερμηνεία των λόγων απόρριψης αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων του άρθρου V της Σύμβασης, ο εντοπισμός κοινών στοιχείων και διαφορών και κυρίως, η ανάλυση των προσεγγίσεων εκείνων, οι οποίες μπορούν να προσφέρουν εργαλεία για ομοιόμορφη, ευνοϊκή προς τη διαιτησία ερμηνεία.