Νέοι παράγοντες οξειδωτικού στρες εκτίμησης της εξέλιξης του εμφράγματος του μυοκαρδίου

Abstract

Cardiovascular disease is the most common cause of morbidity and mortality in the general population and in a fairly large percentage is due to atherosclerosis of blood vessels. The purpose of this dissertation is to study two specific indicators: a) Asymmetric Dimethylarginine (ADMA, AsymmetricDimethylarginine) and b) Symmetric Dimethylarginine (SDMA, Symmetric Dimethylarginine) and their association with the occurrence of myocardial infarction. According to international literature (5-8), particularly elevated levels of these markers have been observed in patients with acute myocardial infarction and there seems to be a direct correlation of these markers with the prognosis and progression of myocardial infarction. The analysis of the samples to be tested will correlate the levels of these two indicators with socio-demographic and somatometric characteristics of patients which may affect the development of myocardial infarction. A total of 66 patients (18 women, 48 men) were studied in whom the concentrations of the following indicators were measured: ADMA, SDMA, CRP (c- reactive protein), Troponin T, on the 1st day of their hospital admission and on the 3rd day of their hospitalization. to the hospital, where they were transported on suspicion of acute myocardial infarction. Furthemore, with the written consent of the patients, a questionnaire was completed regarding the socio-demographic, somatometric characteristics and lifestyle habits of the specific patients. Statistical analysis was performed using the SPSS 23.0 tool.According to the results of this study, ADMA concentrations on the 1st day of hospitalization: a) showed a positive correlation with patients' nighttime sleep patterns (+0.497, p <0.001), b) showed a positive correlation with the frequency with which they ate out of the house or ordered food from outside, c) showed a negative correlation regarding the recorded physical patient status (-0.304, p = 0.013), d) a personal medical history of hypertension in patients reported a higher concentration of ADMA on the first day of hospitalization (1,818 vs 1,568, p = 0.042). Also , SDMA concentrations on the 1st day of hospitalization:a) in terms of age showed a positive correlation (+0.320, p = 0.009), b) the daily number of hours of sleep in a range of 5-8 hours, showed a negative correlation regarding the reduction of SDMA between 1st to 3rd day.It should also be noted that the concentrations of all four biomarkers measured ADMA, SDMA, CRP and Troponin T, were mostly reduced on the 3rd day of hospitalization of patients (p <0.001). In summary, it can be seen from the above that some factors such as patients' eating habits, BMI, fitness and nighttime sleep affect ADMA and SDMA levels and therefore modification of these factors could potentially affect the progression of myocardial infarction.

Η καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί την πιο συχνή αιτία νοσηρότητας και θνητότητας στο γενικό πληθυσμό και σε ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό οφείλεται σε αθηρωμάτωση των αγγείων. Σκοπός της συγκεκριμένης διατριβής είναι η μελέτη δύο συγκεκριμένων δεικτών : α) της Ασύμμετρης Διμεθυλοαργινίνης (ADMA, ΑsymmetricDimethylarginine) και β) της Συμμετρικής Διμέθυλοαργινίνης (SDMA ,SymmetricDimethylarginine) και ο συσχετισμός αυτών με την εμφάνιση του εμφράγματος του μυοκαρδίου. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, (5-8) έχουν παρατηρηθεί ιδιαίτερα αυξημένα επίπεδα αυτών των δεικτών, σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και φαίνεται να υπάρχει άμεση συσχέτιση των δεικτών αυτών με την πρόγνωση και την εξέλιξη του εμφράγματος του μυοκαρδίου. Με την ανάλυση των δειγμάτων προς έλεγχο θα συσχετιστούν τα επίπεδα των δύο αυτών δεικτών με κοινωνικο-δημογραφικά και σωματομετρικά χαρακτηριστικά των ασθενών τα οποία ενδεχομένως να επηρεάζουν την εξέλιξη του εμφράγματος του μυοκαρδίου. Μελετήθηκε ένα σύνολο 66 ασθενών (18 γυναίκες, 48 αντρες) στους οποίους μετρήθηκαν οι συγκεντρώσεις των εξής δεικτών : ADMA, SDMA, CRP (οξεία αντιδρώσα πρωτείνη), TroponinT, κατά την 1η ημέρα εισαγωγής τους στο νοσοκομείο και κατά την 3η ημέρα νοσηλείας τους στο νοσοκομείο, όπου μεταφέρθηκαν με υποψία οξέως εμφράγματος του μυοκαρδίου. Επίσης με έγγραφη συγκατάθεση των ασθενών συμπληρώθηκε ένα ερωτηματολόγιο που αφορούσε τα κοινωνικο-δημογραφικά,σωματομετρικά χαρακτηριστικά και συνήθειες τρόπου ζωής των συγκεκριμένων ασθενών. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του εργαλείου SPSS 23.0. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης , οι συγκεντρώσεις της ADMA κατά την 1η ημέρα εισαγωγής στο νοσοκομείο : α) παρουσίασαν θετική συσχέτιση με τις ώρες βραδινού ύπνου των ασθενών (+0.497 , p<0.001) , β) παρουσίασαν θετική συσχέτιση και με τη συχνότητα που έτρωγαν εκτός σπιτιού ή παρήγγελναν φαγητό από έξω, γ) παρουσίασαν αρνητική συσχέτιση αναφορικά με την καταγραφόμενη φυσική κατάσταση των ασθενών (-0.304 , p=0.013), δ) ένα προσωπικό ιστορικό υπέρτασης των ασθενών που καταγράφηκε εμφάνισε υψηλότερη συγκέντρωση για το ADMA κατά την 1η ημέρα εισαγωγής στο νοσοκομείο (1.818 vs 1.568 , p=0.042) , ε) αυτοαναφερόμενες πληροφορίες των ασθενών σχετικά με το ελάχιστο του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) εμφάνισαν θετική συσχέτιση αναφορικά με τη μείωση του ADMA μεταξύ 1ης και 3ης ημέρας, (+0.366 , p=0.009) Oι συγκεντρώσεις της SDMA κατά την 1η ημέρα εισαγωγής στο νοσοκομείο : α) αναφορικά με την ηλικία παρουσίασαν θετική συσχέτιση (+0.320 , p=0.009), β) ο αριθμός ωρών βραδινού ύπνου σε ένα εύρος 5-8 ωρών, παρουσίασε μία αρνητική συσχέτιση αναφορικά με τη μείωση του SDMA μεταξύ 1ης την 3ης ημέρας ( - 0.369 , p =0.002). Επίσης θα έπρεπε να αναφερθεί ότι οι συγκεντρώσεις και των τεσσάρων βιοδεικτών που καταμετρήθηκαν ADMA, SDMA, CRP και TroponinT, παρουσίασαν στην πλειονότητά τους μείωση κατά την 3η ημέρα νοσηλείας των ασθενών (p<0.001). Συνοψίζοντας διαφαίνεται από τα ανωτέρω ότι κάποιοι παράγοντες όπως είναι οι διατροφικές συνήθειες των ασθενών, ο ΔΜΣ, η φυσική κατάσταση αυτών και οι ώρες βραδινού ύπνου επηρεάζουν τα επίπεδα των ADMA και SDMA και κατά συνέπεια τροποποίηση αυτών των παραγόντων αυτών θα μπορούσε ενδεχομένως να επηρεάσει την εξέλιξη του εμφράγματος του μυοκαρδίου.