Διενέργεια θωρακοσκόπησης με τοπική αναισθησία έναντι τοπικής αναισθησίας και ήπιας καταστολής με μιδαζολάμη

Abstract

Background: Medical thoracoscopy is the gold standard for the diagnosis of pleural diseases. To date, no consensus exists regarding the choice of sedative and analgesic agents in patients undergoing local anesthetic thoracoscopy (LAT) and questions are raised as to whether sedatives may add to respiratory side effects. Objectives: To test the hypothesis that administration of midazolam associated with lidocaine versus lidocaine alone in patients with LAT add to respiratory side effects. Methods: We randomly assigned 80 patients to a 1:1 study to two groups: local anesthesia by lidocaine (n=40) vs lidocaine and midazolam (n=40) with the primary end point being the mean lowest oxygen saturation. Secondary end points were cardiovascular parameters, complications, days of drainage, hospital stay, and patients’ quality of life (QoL) as assessed by a visual analogue scale (VAS). Results: The mean age of all patients was 66.6±13.1. The study comprised 50 males (62.5%). No difference was observed in the demographics between the two groups. No significant difference was observed between the two groups in oxygen saturation (primary endpoint). A significant difference was observed in favor of the midazolam group regarding the quality of life assessed by VAS. Conclusion: Midazolam does not add to respiratory side effects when it is used with lidocaine for LAT, while patients’ QoL improved in this group. Therefore, in our department, we changed our strategy in favor of the association of lidocaine and midazolam.

Εισαγωγή: Η θωρακοσκόπηση με τοπική αναισθησία (ΘΤΑ) αποτελεί την εξέταση επιλογής για τη διερεύνηση των παθήσεων του υπεζοκώτα. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει συμφωνία όσον αφορά την χρήση αναισθητικών και αναλγητικών σκευασμάτων σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ΘΤΑ, με κύριο ερώτημα την εμφάνιση επιπλοκών από το αναπνευστικό. Σκοπός: Να διαπιστωθεί αν η χρήση μιδαζολάμης σε συνδυασμό με λιδοκαΐνη έναντι μόνο λιδοκαΐνης στη ΘΤΑ προκαλεί περισσότερες αναπνευστικές επιπλοκές. Μέθοδοι: Στη μελέτη συμμετείχαν 80 ασθενείς οι οποίοι χωρίστηκαν τυχαιοποιημένα (1:1) σε δύο ομάδες. Στην πρώτη ομάδα χρησιμοποιήθηκε μόνο λιδοκαΐνη (40 ασθενείς) και στην δεύτερη λιδοκαΐνη και μιδαζολάμη (40 ασθενείς) για τη διενέργεια της θωρακοσκόπησης. Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η χαμηλότερη τιμή του κορεσμού του οξυγόνου στο αίμα και η υποξυγοναιμία κατά τη διάρκεια της εξέτασης. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν οι καρδιοαγγειακές παράμετροι, οι επιπλοκές (απειλητική για τη ζωή αιμορραγία, διασωλήνωση του ασθενούς, μηχανικός αερισμός ή μεταφορά του ασθενούς σε ΜΕΘ, θάνατος), η διάρκεια της παροχέτευσης και της νοσηλείας. Επίσης αξιολογήθηκε η ποιότητα ζωής (QoL) και η ανοχή της εξέτασης από την πλευρά του ασθενούς χρησιμοποιώντας οπτική αναλογική κλίμακα (Visual Analogue Scale - VAS). Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 66.6 ± 13.1. Συμμετείχαν 50 άνδρες (62,5 %). Δεν παρατηρήθηκε διαφορά όσον αφορά τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών των δύο ομάδων. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά τον κορεσμό του οξυγόνου αίματος και την υποξυγοναιμία (πρωτεύον καταληκτικό σημείο) μεταξύ των δύο ομάδων. Στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε υπέρ της μιδαζολάμης όσον αφορά την ποιότητα ζωής και την εμπειρία του ασθενούς όπως αυτή αξιολογήθηκε με την VAS. Συμπέρασμα: Σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ΘΤΑ, η μιδαζολάμη σε συνδυασμό με τη λιδοκαΐνη δεν διαφέρει από την λιδοκαΐνη στις αναπνευστικές επιπλοκές, ενώ βελτιώνει την ανοχή του ασθενή στην εξέταση όπως προκύπτει από την ποιότητα ζωής. Σαν αποτέλεσμα στην κλινική μας πλέον χρησιμοποιείται ο συνδυασμός των δύο φαρμάκων κατά τη διενέργεια ΘΤΑ.