Strategic planning process applied to the greek professional sport clubs

Abstract

The primary purposes of this study were: (1) to determine the extent to which the strategic planning process is being used in the Greek professional sport sector (football and basketball clubs), (2) to identify the key factors that discourage the Greek professional sport clubs from engaging in strategic planning activities, (3) to identify the main similarities and key differences between the two samples and (4) to examine the relationship between the levels of planning and selected variables: (a) type of sport club (football versus basketball), (b) managers’ educational background and (c) managers’ work experience. The questionnaire instrument was developed by the researcher based on the reviewed literature on strategic planning as well as on input and suggestions from reviews offered by a selected panel of experts. Thirty professional sport clubs (football and basketball clubs), which had continuous attendance in the first division of Greek Championships (Super league and A1, respectively) during three consecutive years (from 2011 to 2013), were surveyed. Responses were received from all of the professional sport clubs with a response rate of 82,2%. The findings of the study revealed that the strategic planning process is applied to a little extent, as only the 26,4% of the Greek professional sport clubs were identified as strategic planners. Moreover, professional sport clubs need to invest more on strategies that play an important role on organization’s success.

Οι πρωταρχικοί σκοποί της έρευνας ήταν: (1) να εξεταστεί ο βαθμός στον οποίο η διαδικασία του στρατηγικού σχεδιασμού εφαρμόζεται στον ελληνικό επαγγελματικό αθλητισμό και πιο συγκεκριμένα στις επαγγελματικές ομάδες ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης (ΠΑΕ και ΚΑΕ), (2) να προσδιοριστούν οι κύριοι παράγοντες που αποθαρρύνουν τις Ελληνικές Αθλητικές Ανώνυμες Εταιρίες από την εφαρμογή της διαδικασίας του στρατηγικού σχεδιασμού, (3) να εξευρεθούν οι κύριες ομοιότητες και οι βασικές διαφορές στην εφαρμογή της διαδικασίας του στρατηγικού σχεδιασμού ανάμεσα στις ΠΑΕ και ΚΑΕ και (4) να εξεταστεί η σχέση ανάμεσα στα επίπεδα στρατηγικού σχεδιασμού και στις ακόλουθες μεταβλητές: (α) τύπος της αθλητικής ανώνυμης εταιρίας (ΠΑΕ ή ΚΑΕ), (β) μορφωτικό επίπεδο των διοικητικών στελεχών και (γ) εργασιακή εμπειρία των διοικητικών στελεχών. Το όργανο µέτρησης του στρατηγικού σχεδιασµού διαµορφώθηκε από τον ερευνητή και βασίστηκε στην βιβλιογραφική ανασκόπηση καθώς επίσης στις προτάσεις/ παρατηρήσεις/ υποδείξεις ειδικών (ακαδηµαϊκών και επαγγελµατιών) στους τοµείς της διοίκησης, του στρατηγικού σχεδιασμού και της οργάνωσης αθλητισμού. Τριάντα επαγγελµατικές οµάδες ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης, οι οποίες είχαν διαρκή παρουσία στην πρώτη κατηγορία του Ελληνικού πρωταθλήµατος (Super League και Α1 αντίστοιχα) κατά την διάρκεια τριών συναπτών ετών (από το 2011 µέχρι το 2013), ερευνήθηκαν. Στην έρευνα ανταποκρίθηκαν όλες οι επαγγελµατικές οµάδες µε βαθµό ανταπόκρισης 82,2%. Τα αποτελέσµατα της έρευνας έδειξαν ότι ο στρατηγικός σχεδιασµός εφαρµόζεται σε µικρό βαθµό από τις επαγγελµατικές οµάδες ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης, καθώς µόνο το 26,4% του συνολικού δείγµατος εφαρµόζει το στρατηγικό σχεδιασµό ως ολοκληρωµένη διαδικασία. Επιπλέον, οι επαγγελµατικές οµάδες πρέπει να επενδύσουν περισσότερο σε στρατηγικές που διαδραµατίζουν σπουδαίο ρόλο στην επιτυχία του οργανισµού.