Σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών μετά από χορήγηση φαρμακολογικών δόσεων ιωδίου σε φυσιολογικά άτομα

Abstract

It is known that in animals and humans administration of large quantities of iodide inhibits T4 and T3 secretion and acutely inhibits iodine organification. As the administration of iodide continues the total amount of the organified iodine increases. The effects of chronic iodide administration in humans has not been elucidated. We therefore studied 41 euthyroid patients who underwent thyroidectomy for various reasons. Thirty three patients received solution of potassium iodide (80 100 mg/day) for 15 consecutive days and divided in groups (n=5 8 for group) and were operated on days 0 5 10 15 and 20 after iodide withdrawal. Eight patients who did not receive iodide were used as controls. Dunn thyroidectomy specimens were obtained from different portions of normal thyroid tissue. Intrathyroidal concentration of T4 and T3 was determined by modified method of Chopra while intrathyroidal concentration of Total Iodine by modified method of Dunn. Intrathyroidal concentration of T4 and T3 [hormonal intrathyroidal iodine (HI)] did not differ between controls and group 0. While intrathyroidal total (Tl) and non-hormonal iodine (NHI) as well TSH significantly increased. In group 15 days it was observed a decrease of HI and NHI respect to controls. TSH present a decrease in groups 5 10 and 20 days respect to group 0. Serum T4 and T3 concentrations remain unchanged. Chronic administration of excess of iodide in humans is accompanied by an increase of NHI. It appears that the lack of increase in HI may be explained by the simultaneous inhibitory actions of iodide excess on the organification and release mechanism and results in a new steady state which maintains the intrathyroidal HI relatively unchanged. The stable release of the thyroid hormones in serum and the increase of TSH may be explained by the effects of exogenous iodide on Tg proteolysis.

Μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν ότι στον φυσιολογικό θυρεοειδή η χορήγηση φαρμακολογικών δόσεων ιωδίου μειώνει την θυρεοειδική έκκριση Τ4 και Τ3 αυξάνει την TSH και άμεσα αναστέλλει την οργανοποίηση του ιωδίου. Όταν η εξωγενής χορήγηση ιωδίου συνεχίζεται η οργανοποίηση αυξάνεται. Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση των μηχανισμών αυτών στον άνθρωπο. Μελετήθηκαν 41 ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε θυρεοειδεκτομή για διάφορα αίτια. Σε 33 ασθενείς χορηγήθηκε Ιωδιούχο Κάλιο (Lugol) 80 100 mg ημερησίως επί 15 ήμερες και χειρουργήθηκαν ανά ομάδες σε χρόνους 0 n= 7 5 n=7 10 n=6 15 n=5 20 n=8 ήμερες μετά την διακοπή χορήγησης του ιωδίου. Προ της θυρεοειδεκτομής προσδιορίσθηκαν οι T4 Τ3 και TSH ορού. Κατά την διάρκεια της θυρεοειδεκτομής ελήφθησαν τμήματα υγιούς θυρεοειδικού ιστού από διάφορες περιοχές και προσδιορίσθηκαν η ενδοθυρεοειδική συγκέντρωση Τ4 και Τ3 (τροποποιημένη μέθοδος Chopra) και η συγκέντρωση του ενδοθυρεοειδικού ιωδίου (τροποποιημένη μέθοδος Dunn). Ως μάρτυρες χρησιμοποιήθηκαν 8 ασθενείς οι οποίοι δεν έλαβαν ιώδιο. Στην ομάδα 0 το ορμονικό ενδοθυρεοειδικό ιώδιο (ΟΙ) και συνεπώς η ενδοθυρεοειδική συγκέντρωση των Τ4 και Τ3 ανευρέθει παρόμοια με αυτή των μαρτύρων. Αντίθετα το ολικό ενδοθυρεοειδικό ιώδιο (ΟΕΙ) και το μη ορμονικό (MOI) όπως και η TSH αυξήθηκαν. Το ΟΕΙ καθώς και το MOI ανευρέθει μικρότερο στην ομάδα 15 σε σχέση με την ομάδα 0. Η TSH μειώθηκε σημαντικά στις ομάδες 5 10 και 20 σε σχέση με την ομάδα 0. Η συγκέντρωση των Τ4 Τ3 στον ορό δεν επηρεάσθηκε. Η περίσσεια ιωδίου στον άνθρωπο οδηγεί σε αύξηση του MOI που πιθανώς αναστέλλει εν μέρει τον σχηματισμό του ΟΙ. Η σταθερή ενδοθυρεοειδική συγκέντρωση Τ4 και Τ3 πιθανώς επιτυγχάνεται από την αναστολή της πρωτεόλυσης της θυρεοσφαιρίνης που επάγεται από την περίσσεια ιωδίου. Αποτέλεσμα αυτών είναι η εντός φυσιολογικών ορίων έκκριση των Τ4 και Τ3 στον ορό και η αύξηση της TSH.