Επίδραση των ταξανών στη λειτουργία του ενδοθηλίου των αγγείων

Abstract

Background: Antitumor activity of paclitaxel is based on promotion of abnormal microtubule (MT) assembly but it is also considered to have significant proinflammatory and anti-angiogenic effects in vivo and thus may cause vascular dysfunction. Methods: We studied 27 women treated with paclitaxel-containing combinations for breast or ovarian cancer. The control group was represented by 10 women with carcinoma of the uterine cervix who received low doses of weekly cisplatin as radiation sensitizer. We measured endothelial-dependent flow-mediated dilatation (FMD) and nitrate-mediated dilatation (NMD) of the right brachial artery by ultrasonography, as well as levels of the inflammatory cytokines TNF-α and IL-6 before and after chemotherapy. Results: Patients who received paclitaxel and an anthracycline had the most marked reduction in both FMD (p=0.005) and NMD (p=0.027). A significant reduction in FMD was also observed in patients treated with weekly paclitaxel (p=0.045), whereas NMD was not affected (p=0.421). Although TNF-α and IL-6 levels were different among chemotherapy groups after treatment, no significant differences were observed between levels of both markers before and after chemotherapy. 82 Conclusion: Treatment with paclitaxel-containing combinations impairs endothelial function in vivo but endothelial function deterioration is not related to the serum levels of inflammation markers

Εισαγωγή: Η αντινεοπλασματική δράση της Πακλιταξέλης βασίζεται στη προαγωγή της ανώμαλης συνάθροισης μικροσωληνίσκων αλλά επίσης θεωρείται ότι έχει σημαντικές προ-φλεγμονώδεις και αντι-αγγειογενετικές δράσεις in vivo και επομένως μπορεί να προκαλέσει αγγειακή δεισλειτουργία. Μέθοδοι: Μελετήσαμε 27 γυναίκες που έλαβαν συνδυασμούς που περιείχαν Πακλιταξέλη για καρκίνο μαστού ή ωοθηκών. Η ομάδα ελέγχου αντιπροσωπευόταν από 10 γυναίκες με καρκίνο τραχήλου μήτρας που έλαβαν χαμηλές δόσεις Σισπλατίνης εβδομαδιαίως ως ευαισθητοποιό. Μετρήσαμε την ενδοθηλιοεξαρτώμενη (FMD) και τη μη-ενδοθηλιοεξαρτώμενη αγγειοδιαστολή (NMD) της δεξιάς βραχιονίου αρτηρίας με υπερήχους καθώς και τα επίπεδα των φλεγμονωδών κυτταροκινών TNF-α και IL-6 πριν και μετά τη χημειοθεραπεία. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς που έλαβαν Πακλιταξέλη με μία Ανθρακυκλίνη είχαν την πιο αξιοσημείωτη μείωση της FMD (p=0,005) και της NMD (p=0,027). Mία αξειοσημείωτη μείωση παρατηρήθηκε επίσης στις ασθενείς που έλαβαν εβδομαδιαία Πλατίνα (p=0,045) ενώ η ΝMD δεν επηρεάστηκε (p=0,421). Αν και τα επίπεδα των TNF-α και IL-6 ήταν διαφορετικά μεταξύ των ομάδων μετά τη θεραπεία, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές των δύο δεικτών πριν και μετά τη θεραπεία. 80 Συμπεράσματα: Η θεραπεία με συνδυασμούς που περιέχουν Πακλιταξέλη βλάπτει την ενδοθηλιακή λειτουργία in vivo, όμως η βλάβη αυτή δεν σχετίζεται με τα επίπεδα στον ορό των δεικτών φλεγμονής