Immersive journalism and emerging technologies: transforming news media in the age of AI, XR, and metaverse

Abstract

This dissertation explores the transformative impact of emerging technologies such as Virtual Reality (VR), Augmented Reality (AR), and Mixed Reality (MR) on journalism and communication practices. These technologies have significantly altered newsroom operations, enabling immersive storytelling that enhances audience engagement by bridging the gap between storytelling and story-living (Aitamurto et al., 2022). The study focuses on Generation Z, who perceive digital environments as integral to their daily lives, highlighting their dual role as users and creators within immersive ecosystems (Dolot, 2018). Utilizing a mixed-methods approach, the research combines quantitative surveys and qualitative focus groups to evaluate the adoption of XR media in newsrooms, with an emphasis on ethical considerations, emotional engagement, and challenges such as maintaining credibility in virtual environments (Wei et al., 2022; Nalbant & Aydin, 2023). The findings reveal that immersive storytelling offers unique opportunities for two-way symmetrical communication, fostering deeper audience understanding and engagement. Additionally, this research addresses the potential of XR media in crisis communication and its implications for journalistic ethics, particularly within online communities. By examining both technological advancements and generational shifts in media consumption, this study contributes practical guidelines for integrating emerging technologies into journalism and communication fields.

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει τον μετασχηματιστικό ρόλο των αναδυόμενων τεχνολογιών –όπως η Εικονική Πραγματικότητα (VR), η Επαυξημένη Πραγματικότητα (AR) και η Μικτή Πραγματικότητα (MR)– στον χώρο της δημοσιογραφίας και της επικοινωνίας. Οι τεχνολογίες αυτές επαναπροσδιορίζουν τον τρόπο παραγωγής, διάχυσης και κατανάλωσης των ειδήσεων, μετακινώντας το επικοινωνιακό μοντέλο από την παραδοσιακή αφήγηση προς την εμβυθιστική εμπειρία, όπου το κοινό συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία «story-living». Η έρευνα υιοθετεί μικτή μεθοδολογία, συνδυάζοντας ποσοτική ανάλυση μέσω ερωτηματολογίων και ποιοτική διερεύνηση μέσω ομάδων εστίασης (focus groups). Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη Γενιά Ζ, η οποία αντιμετωπίζει το ψηφιακό περιβάλλον ως οργανικό κομμάτι της καθημερινότητάς της, γεγονός που καθιστά τις εμβυθιστικές τεχνολογίες ιδιαίτερα ελκυστικές αλλά και απαιτητικές ως προς τις προσδοκίες διαδραστικότητας, αξιοπιστίας και διαφάνειας. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν ότι η εμβυθιστική δημοσιογραφία μπορεί να ενισχύσει την κατανόηση, την ενσυναίσθηση και τη συμμετοχή του κοινού, ιδιαίτερα σε σύνθετα κοινωνικά και ανθρωπιστικά ζητήματα. Παράλληλα, όμως, δημιουργεί νέες ηθικές προκλήσεις που σχετίζονται με την αληθοφάνεια, τη συναισθηματική επίδραση και την προστασία προσωπικών δεδομένων, ειδικά όταν αξιοποιούνται εξωτερικές τεχνολογικές πλατφόρμες. Η έρευνα εξετάζει επιπλέον τον τρόπο με τον οποίο οι αίθουσες σύνταξης μπορούν να ενσωματώσουν αποτελεσματικά τις τεχνολογίες XR, λαμβάνοντας υπόψη οικονομικούς, οργανωτικούς και τεχνολογικούς περιορισμούς. Τέλος, προτείνονται πρακτικές κατευθύνσεις για την υπεύθυνη αξιοποίηση των εμβυθιστικών τεχνολογιών στη δημοσιογραφία, με στόχο τη δημιουργία βιώσιμων και αξιόπιστων μοντέλων ενημέρωσης που ανταποκρίνονται στις ανάγκες της ψηφιακής εποχής.