Police interviews with children in Greece

Abstract

During the last decades, investigative interviewing of child witnesses has received a lot attention. Several studies on the topic have been conducted, while numerous interviewing protocols for best practises have been introduced to authorities. However, most studies have focused on adult population and investigative interviewing of child witnesses is a topic that requires further investigation. The main aims of this thesis were to explore police interviews with children in Greece, and to research ways of improving interviewing procedures in Greece and other countries.The first chapter presents a review of the existing research into child testimonies. Child memory is discussed, and developmental issues are considered. Towards the end of the review, the focus shifts to current procedures for interviewing child witnesses and child victims. Both interviewing techniques and guidelines are described and assessed. In chapter 2, the first empirical study is described. Police interview transcripts with children aged from 5 to 13 years of age in Greece were collected and analysed for interviewing techniques and their effects on children’s recall. The interview procedures in Greece are compared to those employed in other countries. Furthermore, four semi-structured interviews with police officers and a psychologist (currently employed by the police) who deal with child victims of abuse were conducted. The interviews provided more information about interviewing procedures, as well as related interviewers’ aims and concerns. In chapter 3, the results of two experimental studies conducted on child recall are described. The studies focused on children’s recall performance relating to a short film they had watched a week before the questioning, in front of a single individual, a pair or a group of people (three individuals). In chapter 4, the results of one experimental study which assessed the effect of the number of adults, present during an interview with the child, in cases of inappropriate questioning are presented. This experiment looked at children recall performance when interviewed in front of a single adult, a pair and a group of individuals (3 adults). Chapter 5 considers the contribution of the present research for child questioning and practical recommendations for future police interviews.

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, οι δικανικές συνεντεύξεις ανήλικων μαρτύρων έχει προσελκύσει ιδιαίτερη προσοχή. Έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές μελέτες πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, ενώ παράλληλα έχουν δημιουργηθεί πολυάριθμα πρωτόκολλα συνεντεύξεων με σκοπό την εφαρμογή βέλτιστων πρακτικών. Στην Ελλάδα οι δικανικές συνεντεύξεις ανήλικων μαρτύρων δεν έχουν διερευνηθεί εκτενώς. Κύριοι στόχοι της παρούσας διατριβής ήταν η διερεύνηση δικανικών συνεντεύξεων με παιδιά μάρτυρες στην Ελλάδα, καθώς και η αναζήτηση τρόπων βελτίωσης των διαδικασιών τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζεται μια επισκόπηση της υπάρχουσας έρευνας σχετικά με τις καταθέσεις παιδιών. Παρουσιάζεται βιβλιογραφική ανασκόπηση σχετικά με την μνήμη και γνωστικές ικανότητες παιδιών. Ακολουθεί παρουσίαση των τρεχουσών πρακτικών δικανικών συνεντεύξεων ανήλικων μαρτύρων και θυμάτων. Περιγράφονται και αξιολογούνται τόσο οι τεχνικές συνέντευξης όσο και οι σχετικές οδηγίες. Στο δεύτερο κεφάλαιο περιγράφεται η πρώτη εμπειρική μελέτη. Πραγματοποιήθηκε συλλογή και ανάλυση συνεντεύξεων της αστυνομίας με παιδιά ηλικίας από 5 έως 13 ετών στην Ελλάδα (Αθήνα, Ηράκλειο, Κρήτη), με στόχο την διερεύνηση και καλύτερη κατανόηση πρακτικών που ακολουθούνται στην Ελλάδα. Επιπλέον, ως μέρος αυτού του αρχικού σταδίου της έρευνας διεξήχθησαν (και παρουσιάζονται εδώ) τέσσερις ημι-δομημένες συνεντεύξεις με αστυνομικούς και έναν ψυχολόγο (Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων Αττικής) που χειρίζονται υποθέσεις παιδιών-θυμάτων κακοποίησης. Οι συνεντεύξεις παρείχαν πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τις διαδικασίες συνέντευξης, καθώς και για τους στόχους και τις ανησυχίες των επαγγελματιών. Στο τρίτο κεφάλαιο περιγράφονται τα αποτελέσματα δύο πειραματικών μελετών που πραγματοποιήθηκαν σχετικά με την ανάκληση μνήμης από παιδιά. Οι μελέτες διερευνήσαν το αντίκτυπο του αριθμού των ενηλίκων, οι οποίοι είναι παρόντες στην διαδικασία της συνέντευξης, στην απόδοση των παιδιών όσον αφορά την ανάκληση πληροφοριών. Στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιας πειραματικής μελέτης, η οποία αξιολόγησε την επίδραση του αριθμού ενηλίκων που παρίστανται κατά τη διάρκεια συνέντευξης με παιδία, σε περιπτώσεις όπου γίνεται χρήση κλειστών και κατευθυντικών ερωτήσεων. Το πέμπτο κεφάλαιο εξετάζει τη συμβολή της παρούσας έρευνας και διατυπώνει προτάσεις για το μέλλον των δικανικών συνεντεύξεων με παιδιά μάρτυρες, στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες.