Συγκριτική μελέτη του χειρουργικού στρες στην ανοιχτή και λαπαροσκοπική αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης στα παιδιά

Abstract

Background: Inguinal hernioplasty in the pediatric population is a common minor injury operation. Whether the surgical approach alters perioperative stress responses remains uncertain. The aim of this study was to compare early inflammatory and endocrine stress markers after open (OIH) and laparoscopic inguinal hernioplasty (LIH). Methods: A single-center prospective observational study with 1:1 allocation between 2021 and 2023.Otherwise healthy children, scheduled for elective unilateral indirect inguinal hernia repair, were assigned to open or laparoscopic hernioplasty. Blood samples were collected at five time points, measuring levels of white blood cells, cortisol, MDA, ferritin, albumin, and CRP. Analyses used two-way repeated measures ANOVA with Greenhouse–Geisser correction and Bonferroni-adjusted planned contrasts at 24 h. Results: Thirty-two children aged from 2.4 months to 11 years with a mean age of 3.8 years (± 2.46 Standard Deviation, SD) were randomized equally. Operative times were longer in the laparoscopic group [01:07 (±00:20-SD)]; [open group operative duration: 00:41 (±00:16-SD), (p < 0.01)]; discharge on postoperative day 1 was universal. The group × time interaction was not significant for CRP, cortisol, MDA, albumin, or ferritin. WBC showed a modest interaction consistent with an earlier postoperative rise after laparoscopy (p = 0.006). No surgical site infections or recurrences occurred over a 2-year follow-up. Conclusions: This study demonstrates that LIH and OIH in children have a comparable impact on the inflammatory response. LIH is a safe and effective alternative to the traditional open repair method regarding operative stress. To validate these findings and assess the long-term implications of each surgical approach on children’s pathophysiology, further research is warranted.

Εισαγωγή: Η πλαστική αποκατάσταση βουβωνοκήλης στα παιδιά αποτελεί μία συχνή επέμβαση μικρής βαρύτητας. Το ενδεχόμενο η επιλογή της ανοιχτής ή λαπαροσκοπικής προσέγγισης για την αντιμετώπισή της να επηρεάζει τον βαθμό έκλυσης χειρουργικού στρες παραμένει αβέβαιο. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να συγκρίνει το επίπεδο του χειρουργικού στρες που εκλύεται μεταξύ ανοιχτής και λαπαροσκοπικής αποκατάστασης στα παιδιά. Μέθοδος: Πρόκειται για προοπτική ελεγχόμενη τυχαιοποιημένη μελέτη παρέμβασης με κατανομή 1:1, η οποία διενεργήθηκε στη Β’ Κλινική Χειρουργικής Παίδων Α.Π.Θ από το 2021 ως το 2023. Παιδιά με κλινική εικόνα μονόπλευρης βουβωνοκήλης χωρίς συνοσηρότητες κατανεμήθηκαν σε δύο ομάδες- ανοιχτής και λαπαροσκοπικής αποκατάστασης βουβωνοκήλης. Δείγματα αίματος ελήφθησαν σε 5 διαφορετικά χρονικά σημεία και αναλύθηκαν προς μέτρηση τιμών WBC, κορτιζόλης, μηλονδιαλδεΰδης (MDA), φερριτίνης, αλβουμίνης και CRP. Οι αναλύσεις χρησιμοποίησαν αμφίδρομη επαναλαμβανόμενη ανάλυση ANOVA με διόρθωση Greenhouse-Geisser και προγραμματισμένες αντιθέσεις προσαρμοσμένες κατά Bonferroni στις 24 ώρες. Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν τριάντα δύο παιδιά ηλικίας από 2,4 μηνών έως 11 ετών με μέση ηλικία 3,8 έτη (± 2,46). Οι χειρουργικοί χρόνοι ήταν μεγαλύτεροι στην ομάδα της λαπαροσκοπικής επέμβασης [01:07 (±00:20)]. [διάρκεια χειρουργείου ανοιχτής ομάδας: 00:41 (±00:16), (p < 0,01)]. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν εξιτήριο την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα έπειτα από ανεπίπλεκτη μετεγχειρητική νοσηλεία. Η αλληλεπίδραση ομάδας × χρόνου δεν ήταν σημαντική για την CRP, την κορτιζόλη, την MDA, την αλβουμίνη ή τη φερριτίνη. Τα λευκά αιμοσφαίρια έδειξαν μέτρια αλληλεπίδραση συμβατή με μια πρώιμη μετεγχειρητική αύξηση μετά από την εφαρμογή της λαπαροσκοπικής μεθόδου (p = 0,006). Δεν εμφανίστηκαν λοιμώξεις χειρουργικού τραύματος ή υποτροπές στο χειρουργικό σημείο κατά τη διάρκεια παρακολούθησης διετίας. Συμπεράσματα: Αυτή η μελέτη αποδεικνύει ότι η λαπαροσκοπική και ανοιχτή αποκατάσταση βουβωνοκήλης στα παιδιά έχουν συγκρίσιμο αντίκτυπο στην φλεγμονώδη απόκριση. Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση βουβωνοκήλης στα παιδιά αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική εναλλακτική προσέγγιση στην μέθοδο ανοιχτής αποκατάστασης όσον αφορά το χειρουργικό στρες. Για την επικύρωση αυτών των ευρημάτων και την αξιολόγηση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων κάθε χειρουργικής προσέγγισης στην παθοφυσιολογία των παιδιών, απαιτείται περαιτέρω έρευνα.