Το ακορντεόν στο ρεμπέτικο: η συμβολή του Αντώνη Αμιράλη και του Λάζαρου Κουλαξίζη

Abstract

Abstract [The accordion in rebetico: The contribution of Antonis Amiralis and Lazaros Koulaxizis]In the context of this PhD thesis, we attempt to shed light on specific thematic areas concerning qualitative, ethnomusicological and historical research on the accordion in rebetiko, which we have either not approached or have not sufficiently investigated to date. In this regard, we attempt to contribute: a.to highlighting the instrumental types of the accordion found in rebetiko and to a brief overview of their historical development and dissemination throughout the world as well as in the three most important Metropolises of Hellenism, namely Smyrna, Constantinople and Athens, b.to a comparative examination of the biographies and work of two very important idiotypes of the rebetiko accordion, Antonis Amiralis or "Papatzis" and Lazaros Koulaxizis, c.in the deciphering of a "playing code", which constitutes a basic characteristic of the "Greek Idiom of the Accordion" and consequently of the "Greek School of the Accordion", whose Antonis Amiralis and Lazaros Koulaxizis were, by general admission, two of its most important representatives, two of its ideotypes.

Περίληψη [Το Ακορντεόν στο Ρεμπέτικο: Η συμβολή του Αντώνη Αμιράλη και του Λάζαρου Κουλαξίζη] Στο πλαίσιο της παρούσης διδακτορικής διατριβής επιχειρούμε να φωτίσουμε συγκεκριμένες θεματικές ενότητες οι οποίες αφορούν την ποιοτική, εθνομουσικολογική και ιστορική έρευνα αναφορικά με το ακορντεόν στο ρεμπέτικο, τις οποίες είτε δεν είχαμε προσεγγίσει είτε δεν είχαμε διερευνήσει επαρκώς μέχρι σήμερα. Εν προκειμένω, επιχειρούμε να συμβάλουμε: α. στην ανάδειξη των οργανολογικών τύπων του ακορντεόν που συναντάμε στο ρεμπέτικο και στη σύντομη επισκόπηση της ιστορικής εξέλιξης και διάδοσής τους ανά τον κόσμο καθώς επίσης και στις τρεις σημαντικότερες Μητροπόλεις του Ελληνισμού, ήτοι στη Σμύρνη, στην Κωνσταντινούπολη και στην Αθήνα, β. στη συγκριτική εξέταση των βιογραφιών και του έργου δύο πολύ σημαντικών ιδιοτύπων του ακορντεόν του ρεμπέτικου, του Αντώνη Αμιράλη ή "Παπατζή" και του Λάζαρου Κουλαξίζη, γ. στην αποκρυπτογράφηση ενός "κώδικα παιξίματος", ο οποίος αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό γνώρισμα του "Ελληνικού Ιδιώματος του Ακορντεόν" και κατά συνέπεια της "Ελληνική Σχολή του Ακορντεόν", του οποίου οι Αντώνης Αμιράλης και Λάζαρος Κουλαξίζης υπήρξαν - κατά γενική ομολογία - δύο εκ των σπουδαιότερων εκπροσώπων, δύο εκ των ιδεοτύπων του.