Μέτρηση του κινδύνου αγοράς

Abstract

Since the global financial crisis of 2006-2008, financial institutions have adopted many risk modeling methods to be prepared in case of a new financial crisis. This is the reason why several models are used to measure market risk. This Doctoral Dissertation examines the most popular risk measures, Value at Risk and Expected Shortfall by using several Backtesting methods and evaluating their effectiveness. This Doctoral Dissertation is structured as follows. The first chapter introduces different types of risk. The second chapter presents the literature review of VaR and ES. The third chapter describes the methods of calculating market risk measures. The fourth chapter compares the different methods of calculating VaR and ES on 1-day horizons. In the fifth chapter, a comparison of methods for calculating VaR and ES on 10-day horizons is presented. Chapter six presents the Backtesting of all the risk methodologies. Chapter 7 presents the sensitivity of risk measures when the size of the rolling window is modified. Finally, chapters eight and nine present the conclusions and weaknesses of this study.

Μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2006-2008, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι χρηματοοικονομικοί οργανισμοί υιοθέτησαν έναν μεγάλο αριθμό τεχνικών μοντελοποίησης κινδύνου, ώστε να είναι προετοιμασμένα σε περίπτωση μιας νέας μελλοντικής οικονομικής κρίσης. Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή εξετάζει τα πιο δημοφιλή μέτρα κινδύνου, όπως το Value at Risk και το Expected Shortfall, με σκοπό τον επανέλεγχο και την αξιολόγηση της αποδοτικότητας τους. Η εργασία δομείται ως ακολούθως: Στο πρώτο κεφάλαιο, γίνεται μια εισαγωγή των εννοιών του κινδύνου. Στο δεύτερο κεφάλαιο, παρουσιάζεται η βιβλιογραφική επισκόπηση των υποδειγμάτων VaR και ES. Στο τρίτο κεφάλαιο, περιγράφονται οι μέθοδοι υπολογισμού των μέτρων κινδύνου. Στο τέταρτο κεφάλαιο, συγκρίνονται οι διαφορετικές μέθοδοι υπολογισμού των VaR και ES σε διαστήματα διακράτησης μιας ημέρας. Στο πέμπτο κεφάλαιο, παρουσιάζεται η σύγκριση μεθόδων υπολογισμού των VaR και ES σε διαστήματα διακράτησης δέκα ημερών. Στο έκτο κεφάλαιο, πραγματοποιείται η αξιολόγηση των μέτρων κινδύνου. Στο έβδομο κεφάλαιο, εξετάζεται η ευαισθησία ενός επιλεγμένου αριθμού μοντέλων όταν μεταβάλλεται το παράθυρο εύρους. Τέλος, τα κεφάλαια οχτώ και εννιά παρουσιάζουν τα συμπεράσματα της διατριβής και τις αδυναμίες της συγκεκριμένης μελέτης.