Ο όρκος και η προσευχή στο δημόσιο βίο του σύγχρονου Ελληνικού κράτους

Abstract

This doctoral thesis attempts to investigate two timeless aspects of Christianity, the oath and the prayer, which both in the past and in the modern Greek society are the main symbols of religious worship. The presence of the oath and the prayer in Greek public life is indisputable and through the exploratory work which was carried out, the researcher attempts to explain their historical importance on the one hand and their influence on the establishment of the Christian faith as the prevailing religion of Greece on the other hand. The result is that of these religious phenomena remain strongly present in the actions of the Greek public administration and justice, while emphasis is placed on their legal dimension and their connection with social and individual rights, which are enshrined in the Greek Constitution as well as by international legislative texts. Furthermore, the main point of research is the relationship between the State and the Church, which in any case is a springboard for the existence and development of the phenomena of religious worship in modern Greek society, which tends to shape a path towards religious neutrality and at the same time to fully accept the Christian religion as an important point of culture. Also, in each section of the doctoral thesis, the presence of the teachings of Christ and his disciples, which are found in the religious texts of the New Testament, the Old Testament and other scrolls of Christian preachers, is attempted. In conclusion, the doctoral research focuses on the fact that the modern Greek society remains connected to religious traditions and religious events, making it clear that through them believers wish to keep alive their communication with God.

Με την παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρείται η έρευνα δύο διαχρονικών πτυχών του χριστιανισμού, του όρκου και της προσευχής, οι οποίες τόσο παλαιότερα όσο και στην σύγχρονη ελληνική κοινωνία αποτελούν τα κυριότερα σύμβολα της θρησκευτικής λατρείας. Η παρουσία του όρκου και της προσευχής στον ελληνικό δημόσιο βίο είναι αδιαμφισβήτητη και μέσα από την διερευνητική εργασία που πραγματοποιήθηκε καταδεικνύεται αφενός η ιστορική τους σημασία και αφετέρου η επιρροή τους στην καθιέρωση της χριστιανικής πίστης ως την επικρατούσα θρησκεία της Ελλάδος. Τούτο δε αποδεικνύεται από την έντονη παρουσία των θρησκευτικών αυτών φαινομένων στις ενέργειες της ελληνικής δημόσιας διοίκησης και δικαιοσύνης, ενώ έμφαση δίδεται στην νομική τους διάσταση και την σύνδεσή τους με κοινωνικά και ατομικά δικαιώματα, τα οποία κατοχυρώνονται στο ελληνικό Σύνταγμα αλλά και από διεθνή νομοθετικά κείμενα. Κεντρικό σημείο έρευνας αποτελεί η σχέση Κράτους και Εκκλησίας που σε κάθε περίπτωση αποτελεί εφαλτήριο για την ύπαρξη και εξέλιξη των φαινομένων θρησκευτικής λατρείας στην σύγχρονη ελληνική κοινωνία, η οποία τείνει να διαμορφώνει μια πορεία προς την θρησκευτική ουδετερότητα και παράλληλα να αποδέχεται πλήρως την χριστιανική θρησκεία ως σημαντικό σημείο του πολιτισμού. Επιπρόσθετα, σε κάθε ενότητα της διδακτορικής διατριβής επιχειρείται η παρουσίαση των διδαγμάτων του Χριστού και των μαθητών του, που εντοπίζονται στα θρησκευτικά κείμενα της Καινής Διαθήκης, της Παλαιάς Διαθήκης και σε άλλες περγαμηνές των χριστιανικών κηρύκων. Καταληκτικά, το συμπέρασμα της διδακτορικής έρευνας εστιάζει στο δεδομένο ότι η σύγχρονη ελληνική κοινωνία παραμένει συνδεδεμένη με τις θρησκευτικές παραδόσεις και τις λατρευτικές εκδηλώσεις, καθιστώντας σαφές ότι μέσω αυτών οι πιστοί επιθυμούν να διατηρήσουν ζωντανή την επικοινωνία τους με τον Θεό.