Speech impairment in Parkinson’s disease: experimental and clinical approaches

Abstract

Voice and speech disorders are quite frequent in patients diagnosed with Parkinson’s disease (PD). The aims of the current thesis were: (i) to examine the effects of loudness and rate manipulations on speech production in patients with PD and to identify speech indices with the sensitivity to detect these effects over time, (ii) to examine how concurrent performance affects normal and loud speech production in patients with PD and (iii) to examine the feasibility of a 12-week pilot group rehabilitation programme that combines speech with non-speech rehabilitation principles. The research was conducted in three studies and different samples were recruited for each study. All participants underwent examination of their motor abilities and their speech was also assessed. In all three studies, speech assessment protocols included similar assessment procedures and stimuli, but there were differences in the speech elicitation tasks and the extracted indices according to the aim of each study. Results show that loudness manipulation has a positive effect on speech in PD, as detected in loudness, and in vowel and consonant indices calculated from a single elicitation task (i.e. Reading). The second study shows that concurrent performance affects temporal speech characteristics, voice loudness and speech articulation, while loudness stimulation superimposes on the effects of the motor concurrent task. Finally, the third experimental study shows that the pilot application of a group rehabilitation programme, which combines speech and physio-therapy principles, is feasible and shows improvements in speech and movement up to a period of four months post-application.

Οι διαταραχές φωνής και ομιλίας είναι αρκετά συχνές σε ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με νόσο του Πάρκινσον (PD). Οι στόχοι της παρούσας διατριβής ήταν: (i) να εξετάσει πως επηρεάζουν η ένταση και ο ρυθμός την παραγωγή ομιλίας σε ασθενείς με PD και να αναγνωρίσει δείκτες ομιλίας ευαίσθητους στην ανίχνευση αυτών των επιδράσεων με την πάροδο του χρόνου, (ii) να εξετάσει πως η εκτέλεση ταυτόχρονων ενεργειών επηρεάζει την παραγωγή φυσιολογικής και δυνατής ομιλίας σε ασθενείς με PD και (iii) να εξετάσει τη δυνατότητα εκτέλεσης ενός πιλοτικού προγράμματος αποκατάστασης 12 εβδομάδων που συνδυάζει την αποκατάσταση λόγου με άλλες αρχές αποκατάστασης. Η έρευνα διεξήχθη σε τρεις μελέτες και στρατολογήθηκαν διαφορετικά δείγματα για κάθε μελέτη. Όλοι οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε εξέταση των κινητικών τους ικανοτήτων και αξιολογήθηκε και η ομιλία τους. Και στις τρεις μελέτες, τα πρωτόκολλα αξιολόγησης ομιλίας περιελάμβαναν παρόμοιες διαδικασίες αξιολόγησης και ερεθίσματα, αλλά υπήρχαν διαφορές στις εργασίες διεγέρσεως ομιλίας και στους εξαγόμενους δείκτες ανάλογα με τον στόχο κάθε μελέτης. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η χειραγώγηση της έντασης έχει θετική επίδραση στην ομιλία στην PD, όπως ανιχνεύεται στην ένταση, και στους δείκτες φωνηέντων και συμφώνων που υπολογίζονται από μία εργασία πρόκλησης (ανάγνωση). Η δεύτερη μελέτη δείχνει ότι η ταυτόχρονη απόδοση επηρεάζει τα χρονικά χαρακτηριστικά ομιλίας, την ένταση της φωνής και την άρθρωση της ομιλίας, ενώ η διέγερση της έντασης υπερισχύει των επιπτώσεων της ταυτόχρονης κινητικής εργασίας. Τέλος, η τρίτη πειραματική μελέτη δείχνει ότι η πιλοτική εφαρμογή ενός προγράμματος ομαδικής αποκατάστασης, που συνδυάζει αρχές ομιλίας και φυσιοθεραπείας, είναι εφικτή και βελτιώνει την ομιλία και την κίνηση έως και τέσσερις μήνες μετά την εφαρμογή.