The evaluation of electroacupuncture in the management of motion sickness syndrome in healthy male adults, in a double blinded study.

Abstract

Objective: Motion sickness is the main cause of nausea-related symptoms during passive motion in transportation. The aim of this study was to evaluate the effects of electroacupuncture (EA) for the reduction of motion sickness symptoms.Materials and Methods: Study participants were randomly assigned into three groups: Group A, therapeutic EA; Group B, sham EA; and group C, a control group. After an EA session, participants were exposed to a motion stimulus, using a rotating chair. Their symptoms were measured using the Greek version of the Gianaros Motion Sickness Assessment Questionnaire (MSAQ). Results: In this study 56 volunteers participated, 55 of which completed the procedure. All 3 groups of subjects showed increases in their motion sickness symptoms after exposure to the motion stimulus. The mean total symptom score for Group A was 53,3, for Group B it was 53,8, and in Group C was it 68,1. This difference is partially statistically significant when comparing Group A or B with Group C, especially in a peripheral group of symptoms, as measured by the Gianaros MSAQ. Conclusions: The results of the present study suggest that participants who received therapeutic or sham EA prior to motion stimulation tended to have fewer motion sickness symptoms in comparison with their counterparts, who were not given any therapy.

Σκοπός: Η κινήτωση είναι η κύρια αιτία των συμπτωμάτων σχετιζόμενων με την ναυτία κατά τη διάρκεια παθητικής κίνησης σε χρήση μέσων μεταφοράς. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι η εκτίμηση της επίδρασης του ηλεκτροβελονισμού ως προς τη μείωση των συμπτωμάτων σχετιζόμενων με την κινήτωση. Υλικά και Μέθοδοι: Οι εθελοντές της μελέτης κατανεμήθηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες: Ομάδα Α με θεραπευτικό ηλεκτροβελονισμό, ομάδα Β με sham ηλεκτροβελονισμό και Ομάδα Γ χωρίς καμία θεραπεία αποτελώντας την ομάδα ελέγχου. Μετά από μία συνεδρία ηλεκτροβελονισμού οι εθελοντές εκτέθηκαν σε ναυσιογόνα ερεθίσματα μέσω μίας περιστρεφόμενης καρέκλας. Τα συμπτώματά τους μετρήθηκαν με τη χρήση της ελληνικής έκδοσης ενός ερωτηματολογίου εκτίμησης των συμπτωμάτων κινήτωσης (MSAQ) τροποποιημένο από τον Γιάνναρο.Αποτελέσματα: Σε αυτή τη μελέτη 56 εθελοντές έλαβαν μέρος, 55 εκ των οποίων ολοκλήρωσαν τη διαδικασία. Τα συμπτώματα και των τριών ομάδων ήταν αυξημένα μετά την έκθεση αυτών στα ναυσιογόνα ερεθίσματα. Ο μέσος όρος των ολικών συμπτωμάτων ήταν 53,3 για την ομάδα Α, 53,8 για την ομάδα Β και 68,1 για την ομάδα Γ. Η διαφορά βρέθηκε μερικώς στατιστικά σημαντική στη σύγκριση της ομάδας Α και Γ, καθώς και μεταξύ των ομάδων Β και Γ, ειδικά όσον αφορά στην ομάδα των περιφερικών συμπτωμάτων όπως μετρήθηκε με το παραπάνω ερωτηματολόγιο κατά Γιάναρος. Συμπεράσματα: Το αποτέλεσμα της παρούσας μελέτης δηλώνει ότι οι συμμετέχοντες που έλαβαν θεραπευτικό ή sham ηλεκτροβελονισμό τείνουν να έχουν λιγότερα συμπτώματα κινήτωσης σε σχέση με τους εθελοντές που δεν έλαβαν κάποια θεραπεία.