Ολυμπισμός και ολυμπιακή παιδεία μέσα από την Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία και το πρόγραμμα ολυμπιακής παιδείας <<Αθήνα 2004>>

Abstract

The aim of this PhD thesis is to explore the many facets of Olympic education in Greece, within the framework of Olympism and the Olympic Games to which it is related. In its final form, the PhD thesis seeks to reconstruct, as closely as possible, the overall picture of Olympic education’s historic development and identity, through multiple readings that reveal visible and unseen facets of the modern Greek Olympic history of which it is also a part. Within this context, the content, the institutions, the persons and, more generally, the way in which Olympic education was conceived and applied in Greece are enhanced. The PhD thesis was methodologically based on quality research, which was considered as the most appropriate for collecting information and data that serve social reality and the possibility of focusing more in depth on the analysis it offers of the social subjects that were studied. The PhD is based on two main pillars. The first considers the official Olympic and educational institutions that develop and define the official content of Olympic education and the second focuses on the analysis of the content and showcasing of the educational Olympic education manuals issued for its implementation. The study of the implementation of a systematized Olympic Education Program that was carried out in Greece for the first time on the occasion of the celebration of the Olympic Games revealed the way in which the country translated Olympism’s international narration into a national narration. The dominant ideological speech is organized and supported by two ideological axes: the axis of the unaltered continuity of the Games from Antiquity to 2004 and the axis of Olympic education’s contribution to the development of students’ ethical principles through the teaching of Olympic values. In the first case, the Greek-centred character of Olympic education becomes obvious and, in the second, its ethical orientation. On the whole, the research on Olympic education in Greece has shown that the Olympic Games of 2004 were an event of decisive importance for the creation and implementation of the Olympic Education Program which waned and stopped after the end of the Games.

Η διατριβή έχει ως στόχο να διερευνήσει τις πολύσημες όψεις της Ολυμπιακής Παιδείας στην Ελλάδα στο πλαίσιο του Ολυμπισμού και των Ολυμπιακών Αγώνων με τους οποίους σχετίζεται. Στην τελική της σύνθεση η διατριβή επιδιώκει να ανασυγκροτήσει μία κατά το δυνατόν σφαιρική εικόνα της ιστορικής εξέλιξης και της ταυτότητας της Ολυμπιακής Παιδείας μέσα από πολλαπλές αναγνώσεις που μας αποκαλύπτουν ορατές και αθέατες όψεις της σύγχρονης ελληνικής Ολυμπιακής ιστορίας μέρος της οποίας είναι και η ίδια. Στο πλαίσιο αυτό αναδεικνύονται το περιεχόμενο, οι φορείς, τα πρόσωπα και γενικότερα ο τρόπος με τον οποίο σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε η Ολυμπιακή Παιδεία στην Ελλάδα. Η διατριβή στηρίχθηκε μεθοδολογικά στην ποιοτική έρευνα γιατί θεωρήθηκε καταλληλότερη για τη συγκέντρωση πληροφοριών και τη συλλογή δεδομένων που εξυπηρετούν την κοινωνική πραγματικότητα και για τη δυνατότητα διευρυμένης διείσδυσης και ανάλυσης που παρέχει στο χώρο των κοινωνικών υποκειμένων που μελετήσαμε. H διατριβή δομείται σε δύο βασικούς άξονες. Ο πρώτος άξονας αφορά τους επίσημους Ολυμπιακούς και εκπαιδευτικούς φορείς που κατασκευάζουν και ορίζουν τον επίσημο λόγο της Ολυμπιακής Παιδείας και ο δεύτερος την ανάλυση περιεχομένου και εικονογράφησης των εκπαιδευτικών εγχειριδίων Ολυμπιακής Παιδείας που εκδόθηκαν για την εφαρμογή της. Η μελέτη της εφαρμογής ενός συστηματοποιημένου Προγράμματος Ολυμπιακής Παιδείας που έγινε στην Ελλάδα για πρώτη φορά με αφορμή τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων μας αποκάλυψε τον τρόπο με τον οποίο η χώρα μετέφρασε το διεθνές αφήγημα του Ολυμπισμού σε εθνικό αφήγημα. Ο κυρίαρχος ιδεολογικός λόγος, όπως προκύπτει, οργανώνεται και υποστηρίζεται κυρίως από δύο ιδεολογικούς άξονες: αυτόν της αναλλοίωτης συνέχειας των Αγώνων από την αρχαιότητα μέχρι το 2004 και αυτόν της συμβολής της Ολυμπιακής Παιδείας στη διαμόρφωση ηθικών αρχών στους μαθητές μέσα από τη διδασκαλία των αξιών του Ολυμπισμού. Στην πρώτη περίπτωση διαφαίνεται ο ελληνοκεντρικός χαρακτήρας της Ολυμπιακής Παιδείας και στη δεύτερη ο ηθικοπλαστικός της προσανατολισμός. Στο σύνολό της η έρευνα για την Ολυμπιακή Παιδεία στην Ελλάδα, έδειξε ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 υπήρξαν γεγονός καθοριστικής σημασίας για τη δημιουργία και την εφαρμογή του Προγράμματος Ολυμπιακής Παιδείας το οποίο ατόνισε και σταμάτησε μετά τη λήξη των Αγώνων.