Περίληψη
Η διατριβή αποτελείται από το ΓΕΝΙΚΟ και το ΕΙΔΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
Το Γενικό μέρος περιλαμβάνει τα κεφάλαια:
Ι. Νεφροί: Ανατομία, Ιστολογία, Φυσιολογία και Ενδοκρινική λειτουργία
Περιγράφεται η θέση, το σχήμα, το βάρος και η ανατομία των νεφρών, η
νεφρική περιτονία και αναλύεται η σύσταση της φλοιώδους και μυελώδους
μοίρας του νεφρού. Περιγράφεται ο νεφρώνας που αποτελεί την λειτουργική
μονάδα του νεφρικού παρεγχύματος και αποτελείται από το αγγειώδες
σπείραμα, το μεσάγγειο, το σωληναριακό και αθροιστικό σύστημα, το νεφρικό
διάμεσο ιστό και την παρασπειραματική συσκευή. Στη συνέχεια αναλύεται η
αγγείωση των νεφρών όσον αφορά την αρτηριακή παροχή, τη νεφρική
μικροκυκλοφορία και τη φλεβική παροχέτευση, καθώς και η λεμφική
παροχέτευση και η νεύρωση των νεφρών. Ακολούθως περιγράφεται η
φυσιολογία της νεφρικής λειτουργίας που περιλαμβάνει τις λειτουργίες της
διήθησης, της επαναρρόφησης και της απέκκρισης, αναλύοντας τη δυναμική της
σπειραματικής διήθησης και τις πιέσεις στη νεφρική λειτ ...
Όλα τα τεκμήρια στο ΕΑΔΔ προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.
Η διατριβή αποτελείται από το ΓΕΝΙΚΟ και το ΕΙΔΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
Το Γενικό μέρος περιλαμβάνει τα κεφάλαια:
Ι. Νεφροί: Ανατομία, Ιστολογία, Φυσιολογία και Ενδοκρινική λειτουργία
Περιγράφεται η θέση, το σχήμα, το βάρος και η ανατομία των νεφρών, η
νεφρική περιτονία και αναλύεται η σύσταση της φλοιώδους και μυελώδους
μοίρας του νεφρού. Περιγράφεται ο νεφρώνας που αποτελεί την λειτουργική
μονάδα του νεφρικού παρεγχύματος και αποτελείται από το αγγειώδες
σπείραμα, το μεσάγγειο, το σωληναριακό και αθροιστικό σύστημα, το νεφρικό
διάμεσο ιστό και την παρασπειραματική συσκευή. Στη συνέχεια αναλύεται η
αγγείωση των νεφρών όσον αφορά την αρτηριακή παροχή, τη νεφρική
μικροκυκλοφορία και τη φλεβική παροχέτευση, καθώς και η λεμφική
παροχέτευση και η νεύρωση των νεφρών. Ακολούθως περιγράφεται η
φυσιολογία της νεφρικής λειτουργίας που περιλαμβάνει τις λειτουργίες της
διήθησης, της επαναρρόφησης και της απέκκρισης, αναλύοντας τη δυναμική της
σπειραματικής διήθησης και τις πιέσεις στη νεφρική λειτουργία και ακολούθως
την επαναρρόφηση και έκκριση των διαφόρων ουσιών στα επiμέρους τμήματα
των σωληναρίων. Τέλος, γίνεται αναφορά στην ενδοκρινική λειτουργία των
νεφρών. Αναλύεται το σύστημα ρενίνης- αγγειοτενσίνης- αλδοστερόνης και της
αντιδιουρητικής ορμόνης, καθώς και η σημασία τους για τη διατήρηση της
ομοιοστασίας του ύδατος και των ηλεκτρολυτών.
ΙΙ. Αγγειακές παθήσεις νεφρών
Στο κεφάλαιο αυτό αναφέρονται οι πιο σημαντικές αγγειακές νεφρικές
παθήσεις, όπως η απόφραξη των νεφρικών αρτηριών, η αθηροεμβολική νόσος
των νεφρών και η νεφραγγειακή υπέρταση. Αναλύεται η αιτιολογία, η
παθογένεια, η κλινική εικόνα, η διάγνωση και η θεραπεία των ανωτέρω
νοσημάτων. Παράλληλα, όσον αφορά τη νεφραγγειακή υπέρταση περιγράφεται
αναλυτικά ο παρακλινικός έλεγχος και οι ακτινολογικές- επεμβατικές ή μη-
μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση και θεραπεία.
Το Ειδικό μέρος περιλαμβάνει:
Ι. Την εισαγωγή
Η Νεφρική Αγγειακή Στένωση (ΝΑΣ) αποτελεί το κύριο αίτιο νεφραγγειακής
υπέρτασης και το πιο συχνό αίτιο δευτεροπαθούς υπέρτασης με επίπτωση
μεταξύ 3 και 5% στο γενικό πληθυσμό των υπερτασικών ασθενών. Η
αρτηριοσκλήρυνση είναι υπεύθυνη για την πλειονότητα των περιπτώσεων ΝΑΣ,
που συνήθως αφορά την έκφυση και το εγγύς 1/3 της κύριας νεφρικής αρτηρίας.
H διαδερμική διαφανοσκοπική τοποθέτηση stent στη νεφρική αρτηρία
(Percutaneous transluminal renal artery stenting- PTRAS) είναι δοκιμασμένη
θεραπεία που συντελεί στη βελτίωση της νεφραγγειακής υπέρτασης και τη
διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας, όμως επαναστένωση προκύπτει σε
ποσοστό περίπου 39%. Η έγκαιρη διάγνωση της είναι σημαντική, καθώς η
επαναστένωση είναι δυνατόν να οδηγήσει σε επανεμφάνιση των συμπτωμάτων
και να καταλήξει σε νεφρική ανεπάρκεια και απώλεια του νεφρού.
Για την παρακολούθηση ασθενών με νεφρικά αρτηριακά stents η ψηφιακή
αφαιρετική αγγειογραφία (digital subtraction angiography- DSA) θεωρείται
ακόμα η gold standard τεχνική, όμως η επεμβατική αυτή μέθοδος σχετίζεται με
κινδύνους, όπως περιφερική εμβολή και αιμορραγία. Στις μη επεμβατικές
τεχνικές περιλαμβάνονται η duplex υπερηχογραφία , η μαγνητική αγγειογραφία
(magnetic resonance angiography- MRA) και η αξονική τομογραφική
αγγειογραφία (computed tomographic angiography- CTA). Με βάση τη
σύγχρονη διεθνή βιβλιογραφία η CTA έχει διαγνωστική αξία παρόμοια με
αυτήν της DSA, ενώ έχει ευαισθησία και ειδικότητα για την ανίχνευση
αιμοδυναμικά σημαντικών στενώσεων που ξεπερνά το 90% σε όλες τις μελέτες,
με αποτέλεσμα να χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο στην παρακολούθηση
ασθενών με νεφρικά stents.
Η εισαγωγή της πολυτομικής υπολογιστικής τομογραφικής αγγειογραφίας
(multidetector CTA- MDCTA) υπερκέρασε τους σημαντικούς περιορισμούς της
CTA και χρησιμοποιείται με συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς για την
παρακολούθηση ασθενών που έχουν υποβληθεί σε ΔΔΑ.
Σήμερα με βάση τις αξονικές τομογραφικές απεικονίσεις (axial source images)
μπορούν να εφαρμοστούν υψηλής ποιότητας τεχνικές ανασύνθεσης
(reformations), όπως η πολυεπίπεδη ανασύνθεση (multiplanar reformation
MPR), η κυρτή πολυεπίπεδη ανασύνθεση (curved planar reformation CPR), η
τρισδιάστατη απεικόνιση με την τεχνική volume rendering threshold (VRT) και
εικονική αγγειοσκόπηση (virtual angioscopy VA).
ΙΙ. Το σκοπό της μελέτης
Οι κύριοι στόχοι της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση του ποσοστού
επαναστένωσης του αγγείου , η παρακολούθηση και καταγραφή της εξέλιξης
της ΑΠ και της νεφρικής λειτουργίας, η αξιολόγηση του ρόλου των
παραμέτρων αιματικής διήθησης (perfusion parameters) μέσω πολυτομικής
υπολογιστικής τομογραφικής αγγειογραφίας (MDCTA) καθώς και η ψηφιακή
τρισδιάστατη αναπαράσταση των αγγείων υπό μορφήν εικονικής
αγγειοσκόπησης σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ΔΔΑ με stent. .....................