Συμβολή στην μελέτη του βαθμού απορρόφησης της φατνιακής απόφυσης της άνω γνάθου μετά από την τοποθέτηση ολικής οδοντοστοιχίας

Abstract

Introduction: Residual ridge resorption (RRR) is a serious oral disease with both social and financial consequences. Bone resorption is a chronic, progressive, not reversible procedure occurring in all human races, irrespectively of people’s sex, age and health status. Although the rate of bone resorption can differ from one person to the other, it has been demonstrated that immediately after teeth extraction proceed faster and it slows down thereafter. A comparison of the mean values of the height and width of the residual ridges in the canine, premolar and molar regions, have been performed in an attempt to answer some of the above mentioned hypotheses. The patients were separated in 3 groups: 1. Males-females, 2. Patients who used the completed dentures for 12 hours - Patients who used the completed dentures for 24 hours, 3. Patients who had a complete denture experience for 1st, or more for one time. Purpose: The purpose of this research project was to determine the height and the width of the Residual ridge of the maxilla, in the canine, premolar and molar regions after a period of 6 months after delivery of complete denture prostheses. Methods and materials: Completely edentulous patients treated in the Removable Prosthodontics Clinic of the Aristotle University’s School of Dentistry participated in present study. A maxillary and a mandibular impression were made for each patient and they were poured with dental stone (Cast A). Six months after, a second set of impressions and casts (Cast B) were made for comparison reasons. Each cast was sectioned in the canine, premolar and molar regions and the specimens were electronically scanned and evaluated to determine if there were any changes. Results: The comparison between casts A and B (in the above mentioned regions) did not reveal statistically importance changes, in height or width of the residual ridges. Conclusion: Patients to whom a new set of removable complete dentures were delivered, did not present statistically significant differences in the canine, premolar or molar regions. However, patients who were new complete denture wearers, presented a difference in both height and width in the premolar region and a difference in width in the left side of the molar region. As anticipated, all dimentions were smaller in casts B.

Η Απορρόφηση της Φατνιακής Απόφυσης (ΑΦΑ), θεωρείται σήμερα, σοβαρό στοματικό νόσημα για την Οδοντιατρική επιστήμη με οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις. Έχει χρόνια προοδευτική πορεία, η οποία είναι αμετάστρεπτη και αθροιστική. Αφορά όλες τις φυλές της γης, άνδρες και γυναίκες, νέους και γέρους, υγιείς και ασθενείς. Ο ρυθμός της διαφέρει από άτομο σε άτομο. Είναι ταχύτατη τους πρώτους μήνες μετά την εξαγωγή των δοντιών και ακολουθεί μία φθίνουσα πορεία στην υπόλοιπη ζωή. Στην προσπάθεια να δοθεί κάποια απάντηση σε ορισμένες από τις παραπάνω υποθέσεις έχει γίνει σύγκριση του μέσου όρου των διαστάσεων του ύψους και του εύρους στην κυνοδοντική προγομφιακή και γομφιακή περιοχή, μετά τον διαχωρισμό του δείγματος των ασθενών στην κατηγορία ανδρών και γυναικών, στην κατηγορία των ασθενών που χρησιμοποιούσαν 12 και 24 ώρες τις ΟΟ, και στην κατηγορία των ασθενών που δέχτηκαν για πρώτη φορά ή περισσότερες από μία φορά ΟΟ. Σκοπός. Η έρευνα είχε σαν σκοπό να προσδιορίσει την ΑΦΑ σε ύψος και σε εύρος, στην κυνοδοντική, προγομφιακή και γομφιακή περιοχή της άνω γνάθου μετά την τοποθέτηση μιας καινούργιας ολικής οδοντοστοιχίας, ύστερα από τους πρώτους 6 μήνες λειτουργίας της. Υλικά και μέθοδος. Σε ολικά νωδούς ασθενείς που προσήλθαν στο ΑΠΘ κατασκευάστηκαν Ολικές Οδοντοστοιχίες και την ημέρα λίγο πριν την τοποθέτησή τους, αποτυπώθηκε η άνω γνάθος και κατασκευάσθηκε το εκμαγείο Α και ύστερα από 6 μήνες, ακολουθώντας την ίδια διαδικασία κατασκευάσθηκε τα εκμαγείο Β. Με την βοήθεια συσκευής ανάρτησης και κοπής εκμαγείων δημιουργήθηκαν τα περιγράμματα των τομών στην κυνοδοντική, προγομφιακή και γομφιακή περιοχή, τα οποία μεταφέρθηκαν σε υπολογιστή για την μέτρηση και σύγκριση των ευρημάτων. Αποτελέσματα. Από την σύγκριση των εκμαγείων Α και Β στις υπό έλεγχο περιοχές δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στο ύψος και στο εύρος των υπολειμματικών φατνιακών αποφύσεων. Συμπέρασμα. Οι ασθενείς του δείγματος που φόρεσαν καινούργιες ΟΟ, δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντική διαφορά στην κυνοδοντική , προγομφιακή , και γομφιακή περιοχή των υπολειμματικών φατνιακών αποφύσεων. Εξαίρεση απετέλεσαν οι ασθενείς που φόρεσαν για πρώτη φορά ΟΟ, στους οποίους το ύψος και το εύρος της προγομφιακής περιοχής και το αριστερό εύρος της γομφιακής περιοχής ήταν μικρότερα στα εκμαγεία Β.