Περίληψη
Εισαγωγή: Η χρόνια αυχεναλγία μη ειδικής αιτιολογίας (NSCNP) αποτελεί μια σύνθετη κλινική οντότητα που συχνά συνοδεύεται από δυσλειτουργική αναπνοή, πρόσθια προβολή κεφαλής και περιτονιακούς περιορισμούς. Παρά τη συχνή χρήση των Θεραπευτικών Τεχνικών Κινητοποίησης (ΘΤΚ) στον αυχένα, η επίδραση της ταυτόχρονης παρέμβασης ΘΤΚ αυχένα και διαφράγματος και της αναπνευστικής επανεκπαίδευσης παραμένει ελλιπώς διερευνημένη.Σκοπός: Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός συνδυαστικού προγράμματος ΘΤΚ στην αυχενική μοίρα και το διάφραγμα, σε συνδυασμό με ασκήσεις αναπνευστικής επανεκπαίδευσης, σε παραμέτρους πόνου, λειτουργικής ανικανότητας, κινητικότητας της αυχενικής μοίρας, στάσης (πρόσθιας προβολής της κεφαλής), ψυχολογικών δεικτών, καθώς και δεικτών δυσλειτουργικής αναπνοής.Μέθοδος: Σχεδιάστηκε μια μονή τυφλή τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη κλινική δοκιμή με τρεις ομάδες. Ενενήντα (90) ασθενείς με χρόνια αυχεναλγία μη ειδικής αιτιολογίας (NSCNP) κατανεμήθηκαν τυχαία στην Ομάδα Παρέμβασης Α – ΟΠ ...
Εισαγωγή: Η χρόνια αυχεναλγία μη ειδικής αιτιολογίας (NSCNP) αποτελεί μια σύνθετη κλινική οντότητα που συχνά συνοδεύεται από δυσλειτουργική αναπνοή, πρόσθια προβολή κεφαλής και περιτονιακούς περιορισμούς. Παρά τη συχνή χρήση των Θεραπευτικών Τεχνικών Κινητοποίησης (ΘΤΚ) στον αυχένα, η επίδραση της ταυτόχρονης παρέμβασης ΘΤΚ αυχένα και διαφράγματος και της αναπνευστικής επανεκπαίδευσης παραμένει ελλιπώς διερευνημένη.Σκοπός: Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός συνδυαστικού προγράμματος ΘΤΚ στην αυχενική μοίρα και το διάφραγμα, σε συνδυασμό με ασκήσεις αναπνευστικής επανεκπαίδευσης, σε παραμέτρους πόνου, λειτουργικής ανικανότητας, κινητικότητας της αυχενικής μοίρας, στάσης (πρόσθιας προβολής της κεφαλής), ψυχολογικών δεικτών, καθώς και δεικτών δυσλειτουργικής αναπνοής.Μέθοδος: Σχεδιάστηκε μια μονή τυφλή τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη κλινική δοκιμή με τρεις ομάδες. Ενενήντα (90) ασθενείς με χρόνια αυχεναλγία μη ειδικής αιτιολογίας (NSCNP) κατανεμήθηκαν τυχαία στην Ομάδα Παρέμβασης Α – ΟΠ Α (ΘTΚ αυχένα & διαφράγματος + αναπνευστικές ασκήσεις), στην Ομάδα Παρέμβασης Β – ΟΠ Β (ΘTΚ αυχένα + εικονική θεραπεία διαφράγματος) και στην Ομάδα Ελέγχου Γ – ΟΕ Γ (συμβατική φυσικοθεραπεία). Πραγματοποιήθηκαν 10 συνεδρίες σε διάστημα 4 εβδομάδων. Ως πρωτεύοντα μέτρα έκβασης, ορίστηκαν η ένταση πόνου (PI-NRS), και ο δείκτης λειτουργικής ανικανότητας αυχένα (NDI%). Τα δευτερεύοντα μέτρα έκβασης περιλάμβαναν το εύρος κίνησης της αυχενικής μοίρας (CS-ROM), την κρανιοσπονδυλική γωνία (CVA), ψυχολογικές παραμέτρους (άγχος, κατάθλιψη, κινησιοφοβία) και δείκτες δυσλειτουργικής αναπνοής (εμβιομηχανικούς, βιοχημικούς και ψυχοφυσιολογικούς). Τα μέτρα έκβασης αξιολογήθηκαν από ανεξάρτητο τυφλό εξεταστή, κατά την έναρξη της μελέτης, έναν μήνα και τέσσερις μήνες μετά την τυχαία κατανομή των συμμετεχόντων σε ομάδες.xiΑποτελέσματα: Αναφορικά με τα πρωτεύοντα μέτρα έκβασης, στην ένταση του πόνου (PI-NRS) η ΟΠ Α παρουσίασε στατιστικά (p < 0.05), αλλά όχι κλινικά σημαντική διαφορά έναντι της ΟΠ Β έναν μήνα μετά (μέση διαφορά -0.42, 95% Δ.Ε. –0.78 έως –0.07) και τέσσερις μήνες μετά (μέση διαφορά -0.38, 95% Δ.Ε. -0.72 έως -0.05), ενώ στη μείωση της λειτουργικής ανικανότητας αυχένα (NDI%) οι ΟΠ Α και ΟΠ Β εμφάνισαν παρόμοια επίπεδα βελτίωσης, με αμφότερες τις πειραματικές ομάδες να σημειώνουν σημαντικά μεγαλύτερη πρόοδο έναντι της ΟΕ Γ. Σχετικά με τα δευτερεύοντα μέτρα έκβασης, η ΟΠ Α επέδειξε στατιστικά σημαντική υπεροχή έναντι της ΟΠ Β αποκλειστικά στην αύξηση της αυχενικής έκτασης (CS-ROM), καθώς και στο σύνολο των δεικτών δυσλειτουργικής αναπνοής (εμβιομηχανικών, βιοχημικών, ψυχοφυσιολογικών), τόσο αμέσως μετά την ολοκλήρωση των θεραπειών (1/12) όσο και στον επανέλεγχο 4 μήνες μετά την έναρξη των θεραπειών. Αντίθετα, για τη διόρθωση της πρόσθιας προβολής κεφαλής διαπιστώθηκε παρόμοια βελτίωση και στις τρεις ομάδες, ενώ στους ψυχολογικούς δείκτες (άγχος, κατάθλιψη, κινησιοφοβία) οι ΟΠ Α και Β παρουσίασαν παρόμοια αποτελέσματα, υπερέχοντας της ΟΕ Γ.Συμπεράσματα: Η ενσωμάτωση της κινητοποίησης του διαφράγματος και της αναπνευστικής επανεκπαίδευσης στο θεραπευτικό σχήμα κινητοποίησης της αυχενικής μοίρας προσφέρει μικρό, στατιστικά σημαντικό επιπρόσθετο όφελος στην περαιτέρω μείωση της έντασης του πόνου, στην αποκατάσταση της αυχενικής έκτασης, καθώς και στην πλήρη αποκατάσταση των δεικτών δυσλειτουργικής αναπνοής. Η επιπρόσθετη αυτή βελτίωση το πιθανότερο αποδίδεται στην αποτελεσματική απελευθέρωση της καθόδου του διαφράγματος, στη βελτίωση της λειτουργικής του απόδοσης και στην επακόλουθη νευρομυϊκή αποφόρτιση των επικουρικών αναπνευστικών μυών του αυχένα. Επιπλέον, η ψυχοφυσιολογική βελτίωση (ερωτηματολόγιο Nijmegen) που σημειώθηκε αποκλειστικά στην ΟΠ Α, πιθανόν να υποδεικνύει βελτίωση σε λειτουργικές αναπνευστικές ενοχλήσεις (functional respiratory complaints) που σχετίζονται με το στρες και το άγχος, οι οποίες επηρεάζονται άμεσα από την αναπνευστική παρέμβαση. Αντίθετα, η παρατηρηθείσα βελτίωση στις αμιγώς ψυχολογικές παραμέτρους (άγχος, κατάθλιψη, κινησιοφοβία) ήταν παρόμοια και στις δύο ομάδες παρέμβασης (ΟΠ Α και ΟΠ Β) και πιθανόν να οφείλεται σε κεντρικούς νευροφυσιολογικούς μηχανισμούς αναλγησίας και νευροτροποποίησης καθώς και στην ενίσχυση του παρασυμπαθητικού τόνου που φαίνεται να προκαλούν οι ΘΤΚ στην αυχενική μοίρα. Παρά τα ενθαρρυντικά αυτά ευρήματα, η απουσία μακροχρόνιας παρακολούθησης και η προέλευση του δείγματος από ένα μόνο κέντρο φυσικοθεραπείας αποτελούν περιορισμούς της παρούσας μελέτης. Η μελλοντική έρευνα κρίνεται σκόπιμο να εστιαστεί σε ευρύτερους και περισσότερο ετερογενείς πληθυσμούς, και να εξετάσει την αποτελεσματικότητα της ενδυνάμωσης των εισπνευστικών μυών σε συνδυασμό με ΘΤΚ της αυχενικής μοίρας.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
Background: Non-specific chronic neck pain (NSCNP) is a complex condition often associated with dysfunctional breathing patterns, forward head posture (FHP), and myofascial restrictions. While Manual Therapy (MT) is widely used, the combined effect of cervical spine plus diaphragm MT intervention and breathing re-education exercises remains under-investigated.Purpose: To evaluate the effectiveness of a combined MT protocol (cervical spine and diaphragm) integrated with breathing re-education exercises on pain, disability, cervical spine mobility, craniovertebral angle CVA, psychological status and dysfunctional breathing outcomes.Methods: A single-blind randomized controlled clinical trial with three arms was designed. Ninety (n=90) patients with non-specific chronic neck pain (NSCNP) were randomly allocated to Intervention Group A – IG A (cervical and diaphragm manual therapy + breathing exercises), Intervention Group B – IG B (cervical manual therapy + sham diaphragm therapy), and Co ...
Background: Non-specific chronic neck pain (NSCNP) is a complex condition often associated with dysfunctional breathing patterns, forward head posture (FHP), and myofascial restrictions. While Manual Therapy (MT) is widely used, the combined effect of cervical spine plus diaphragm MT intervention and breathing re-education exercises remains under-investigated.Purpose: To evaluate the effectiveness of a combined MT protocol (cervical spine and diaphragm) integrated with breathing re-education exercises on pain, disability, cervical spine mobility, craniovertebral angle CVA, psychological status and dysfunctional breathing outcomes.Methods: A single-blind randomized controlled clinical trial with three arms was designed. Ninety (n=90) patients with non-specific chronic neck pain (NSCNP) were randomly allocated to Intervention Group A – IG A (cervical and diaphragm manual therapy + breathing exercises), Intervention Group B – IG B (cervical manual therapy + sham diaphragm therapy), and Control Group C – CG C (conventional physiotherapy). Ten sessions were conducted over a 4-week period. Pain intensity (PI-NRS) and the Neck Disability Index percentage (NDI%) were defined as the primary outcome measures. Secondary outcome measures, included cervical spine range of motion (CS-ROM), craniovertebral angle (CVA), psychological scales (anxiety, depression, kinesiophobia), and dysfunctional breathing outcomes. All outcomes were evaluated by an independent blinded assessor at the beginning of the study and 1- and 4-months post-randomization.Results: Regarding the primary outcome measures, IG A demonstrated statistically (p < 0.05) but not clinically significant superiority over IG B in pain intensity (PI-NRS) one month (mean difference -0.42, 95% C.I. –0.78 to –0.07) and 4 months later (mean difference -0.38, 95% C.I. -0.72 to -0.05), whereas IG A and IG B showed similar levels of improvement in disability reduction (NDI%), with both demonstrating significantly greater progress compared to CG C. Concerning the secondary outcome measures, IG A exhibited statistically significant superiority over IG B exclusively in the increase of cervical extension CS-ROM, as well as in all dysfunctional breathing outcomes (biomechanical, biochemical, and psychophysiological), both at the first evaluation immediately after treatment completion (1/12) and at the follow-up (4/12). Conversely, a similar improvement was found across all three groups for FHP correction (CVA angle), while IG A and IG B presented similar outcomes for psychological indices (kinesiophobia, anxiety, depression), outperforming CG C.Conclusion: The integration of diaphragmatic mobilization and breathing re-education into the manual therapy regimen of the cervical spine offers a small, clinically significant additional benefit in further reducing pain intensity, restoring cervical extension, and fully improving dysfunctional breathing parameters. This clinical superiority is most likely attributed to the effective release of diaphragmatic descent, the enhancement of its functional performance, and the subsequent neuromuscular offloading of the accessory respiratory muscles of the neck. Furthermore, the psychophysiological improvement (Nijmegen Questionnaire) that occurred exclusively in IG A, possibly reflects improvement in functional respiratory complaints mediated by stress and anxiety, which are directly influenced by the respiratory intervention. In contrast, the generalized psychological improvement (anxiety, depression, kinesiophobia) observed in both intervention arms (IG A and IG B) was possibly due to the central neurophysiological mechanisms of pain modulation and vagal afferent activation, appearing to be induced by cervical manual therapy. Despite these encouraging findings, the lack of long-term follow-up and the recruitment of the sample from a single physiotherapy center constitute limitations of the present study. Future research should focus on broader and more heterogeneous populations, and should investigate the effectiveness of inspiratory muscle training delivered alongside cervical manual therapy.
περισσότερα