Περίληψη
Η έκτη γενιά κινητών δικτύων (6G) αναμένεται να επαναπροσδιορίσει τα όρια της ασύρματης συνδεσιμότητας, υποστηρίζοντας εφαρμογές που εκτείνονται από την ολογραφική τηλεπαρουσία (holographic telepresence) και τις διάχυτες υπηρεσίες τεχνητής νοημοσύνης (pervasive AI-driven services) έως την απρόσκοπτη ενοποίηση επίγειων, εναέριων και δορυφορικών τεχνολογιών πρόσβασης σε ένα ενιαίο δικτυακό περιβάλλον. Η υλοποίηση αυτού του οράματος απαιτεί όχι μόνο σημαντικές εξελίξεις στο Δίκτυο Ραδιοπρόσβασης (Radio Access Network — RAN), αλλά και έναν θεμελιώδη επανασχεδιασμό του τρόπου με τον οποίο σχεδιάζονται, αναπτύσσονται και διαχειρίζονται οι συνολικές δικτυακές υποδομές. Τα δίκτυα κορμού (Core Networks) του 6G προβλέπεται να είναι ευφυή, ενεργειακά αποδοτικά και ικανά να προσαρμόζονται αυτόνομα σε ετερογενείς και διαρκώς μεταβαλλόμενες απαιτήσεις, χαρακτηριστικά που υπερβαίνουν τις δυνατότητες των σημερινών δικτύων και καθιστούν αναγκαία την ανάπτυξη νέων μηχανισμών ενορχήστρωσης (orchestration ...
Η έκτη γενιά κινητών δικτύων (6G) αναμένεται να επαναπροσδιορίσει τα όρια της ασύρματης συνδεσιμότητας, υποστηρίζοντας εφαρμογές που εκτείνονται από την ολογραφική τηλεπαρουσία (holographic telepresence) και τις διάχυτες υπηρεσίες τεχνητής νοημοσύνης (pervasive AI-driven services) έως την απρόσκοπτη ενοποίηση επίγειων, εναέριων και δορυφορικών τεχνολογιών πρόσβασης σε ένα ενιαίο δικτυακό περιβάλλον. Η υλοποίηση αυτού του οράματος απαιτεί όχι μόνο σημαντικές εξελίξεις στο Δίκτυο Ραδιοπρόσβασης (Radio Access Network — RAN), αλλά και έναν θεμελιώδη επανασχεδιασμό του τρόπου με τον οποίο σχεδιάζονται, αναπτύσσονται και διαχειρίζονται οι συνολικές δικτυακές υποδομές. Τα δίκτυα κορμού (Core Networks) του 6G προβλέπεται να είναι ευφυή, ενεργειακά αποδοτικά και ικανά να προσαρμόζονται αυτόνομα σε ετερογενείς και διαρκώς μεταβαλλόμενες απαιτήσεις, χαρακτηριστικά που υπερβαίνουν τις δυνατότητες των σημερινών δικτύων και καθιστούν αναγκαία την ανάπτυξη νέων μηχανισμών ενορχήστρωσης (orchestration) και διαχείρισης (management). Η αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων προϋποθέτει όχι μόνο καινοτομία στον σχεδιασμό των δικτύων κορμού, αλλά και την ύπαρξη πειραματικών υποδομών και εργαλείων που θα επιτρέψουν την ανάπτυξη και αξιολόγησή τους σε μεγάλη κλίμακα.Στην παρούσα διατριβή, αρχικά θεμελιώνουμε μία εμπειρική βάση για τη διαχείριση δικτύων 5G/6G μέσω μιας συστηματικής αξιολόγησης τεσσάρων υλοποιήσεων ανοικτού κώδικα της Συνάρτησης Επιπέδου Χρήστη (User Plane Function — UPF) σε πραγματικές συνθήκες λειτουργίας δικτύου 5G. Μέσα από τη συγκριτική ανάλυση της απόδοσης και της κατανάλωσης υπολογιστικών πόρων υπό ταυτόσημες συνθήκες πραγματικής κυκλοφορίας, αναδεικνύονται κρίσιμοι συμβιβασμοί απόδοσης και πόρων (performance-resource trade-offs) που δεν μπορούν να αποτυπωθούν επαρκώς μέσω θεωρητικής ανάλυσης και οι οποίοι αποτελούν βασική προϋπόθεση για κάθε μεταγενέστερο μηχανισμό ενορχήστρωσης και διαχείρισης συναρτήσεων δικτύου (Network Functions).Στη συνέχεια, διερευνούμε την εφαρμογή αρχών cloud-native στη δυναμική κλιμάκωση (dynamic-scaling) δικτυακών συναρτήσεων με βάση τη ζήτηση κυκλοφορίας σε πραγματικό χρόνο. Σχεδιάζουμε και αξιολογούμε έναν αντιδραστικό μηχανισμό κλιμάκωσης (reactive scaling mechanism) για αναπτύξεις 5G βασισμένες στο Kubernetes, αποδεικνύοντας ότι η ελαστική διαχείριση του δικτύου κορμού (elastic core network management) υπερτερεί ουσιαστικά της στατικής δέσμευσης πόρων (static resource provisioning) τόσο ως προς την απόδοση του δικτύου όσο και ως προς την αποδοτικότητα χρήσης υπολογιστικών πόρων.Έπειτα, προχωρούμε προς την προδραστική και βιώσιμη ενορχήστρωση (proactive and sustainable orchestration) που απαιτούν τα μελλοντικά δίκτυα 6G. Μέσω της ενσωμάτωσης μηχανισμών πρόβλεψης δικτυακής κίνησης (traffic prediction) και ενεργειακά αποδοτικής βελτιστοποίησης τοποθέτησης και κλιμάκωσης (energy-aware placement and scaling) ετερογενών υλοποιήσεων UPF, δείχνουμε ότι η ευφυής ενορχήστρωση μπορεί να ικανοποιεί ταυτόχρονα τις απαιτήσεις απόδοσης και να μειώνει την κατανάλωση ενέργειας έως και κατά 51%. Το αποτέλεσμα αυτό αποδεικνύει ότι η βιωσιμότητα των δικτύων κορμού 6G (6G Core Networks) μπορεί να αποτελέσει ρεαλιστικό και εφικτό στόχο σχεδιασμού.Η τέταρτη ερευνητική κατεύθυνση εστιάζει σε ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά στοιχεία του οράματος συνδεσιμότητας του 6G: την απρόσκοπτη ενοποίηση πολλαπλών τεχνολογιών πρόσβασης (multi-access integration) σε ένα ενιαίο δικτυακό περιβάλλον. Τα δίκτυα 6G αναμένεται να επιτρέπουν στους χρήστες την ταυτόχρονη αξιοποίηση πολλαπλών τεχνολογιών πρόσβασης, όπως κυψελοειδή δίκτυα (cellular networks), Wi-Fi και δορυφορικές επικοινωνίες (satellite communications), με το δίκτυο να κατανέμει δυναμικά την κίνηση μεταξύ αυτών των διαδρομών. Στο πλαίσιο αυτό, διερευνούμε πειραματικά τρόπους πρακτικής υλοποίησης της ενοποίησης πολλαπλών τεχνολογιών πρόσβασης (multi-access integration), αξιολογώντας διαφορετικές προσεγγίσεις ενοποίησης πρόσβασης (access integration) και πρωτόκολλα μεταφοράς πολλαπλών διαδρομών (multipath transport protocols) σε πραγματικά ασύρματα κανάλια. Η ανάλυση αναδεικνύει θεμελιώδεις συμβιβασμούς (trade-offs) που έχουν άμεσες επιπτώσεις στον σχεδιασμό μηχανισμών διαχείρισης ετερογενούς πρόσβασης (heterogeneous access management) για δίκτυα πέραν του 5G και του 6G.Τέλος, εξετάζουμε το ζήτημα της προσβασιμότητας των ερευνητικών πειραματικών υποδομών που υποστηρίζουν τις παραπάνω εξελίξεις. Παρότι οι μεγάλης κλίμακας ερευνητικές πλατφόρμες είναι απαραίτητες για την αξιολόγηση τεχνολογιών 6G, η αυξημένη πολυπλοκότητά τους δημιουργεί σημαντικά εμπόδια για νέους ερευνητές και επιβραδύνει τον κύκλο ανάπτυξης και πειραματισμού. Για την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης παρουσιάζουμε το slAIces, μία πλατφόρμα βασισμένη σε Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα (Large Language Models — LLMs), η οποία συνδυάζει Ανάκτηση-Επαυξημένη Παραγωγή (Retrieval-Augmented Generation — RAG) και fine-tuning προκειμένου να υποστηρίζει τους ερευνητές στη χρήση και διαχείριση της ερευνητικής υποδομής SLICES-RI. Η πλατφόρμα μειώνει σημαντικά την καμπύλη εκμάθησης για νέους χρήστες και επιτρέπει την πλήρη αυτοματοποίηση πειραμάτων μέσω φυσικής γλώσσας. Συνολικά, οι συνεισφορές της παρούσας διατριβής συνθέτουν ένα συνεκτικό ερευνητικό πλαίσιο για την ευφυή (intelligent), βιώσιμη (sustainable) και προσβάσιμη (accessible) διαχείριση δικτύων 5G/6G — από την εμπειρική αξιολόγηση και την ελαστική ενορχήστρωση (elastic orchestration), έως την ετερογενή πρόσβαση (heterogeneous access) και την έρευνα καθοδηγούμενη από τεχνητή νοημοσύνη (AI-driven experimentation).
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
The sixth generation of mobile networks is set to redefine the boundaries of wireless connectivity, enabling applications that range from holographic telepresence and pervasive AI-driven services to seamless integration of terrestrial, aerial, and satellite access into a unified network fabric. Realizing this vision demands not only advances at the Radio Access Network (RAN), but a fundamental rethinking of how the entire network infrastructure is designed, deployed, and managed. 6G envisions core networks that are intelligent, energy-efficient, and capable of adapting autonomously to heterogeneous and ever-changing demands, requirements that push beyond the capabilities of current deployments and call for entirely new orchestration mechanisms and management paradigms. Addressing these challenges requires not only advances in core network design, but also the experimental infrastructure and tools needed to develop and validate them at scale.In this thesis, we begin by establishing an e ...
The sixth generation of mobile networks is set to redefine the boundaries of wireless connectivity, enabling applications that range from holographic telepresence and pervasive AI-driven services to seamless integration of terrestrial, aerial, and satellite access into a unified network fabric. Realizing this vision demands not only advances at the Radio Access Network (RAN), but a fundamental rethinking of how the entire network infrastructure is designed, deployed, and managed. 6G envisions core networks that are intelligent, energy-efficient, and capable of adapting autonomously to heterogeneous and ever-changing demands, requirements that push beyond the capabilities of current deployments and call for entirely new orchestration mechanisms and management paradigms. Addressing these challenges requires not only advances in core network design, but also the experimental infrastructure and tools needed to develop and validate them at scale.In this thesis, we begin by establishing an empirical foundation for 5G/6G core network management through a systematic real-world evaluation of four open-source UPF implementations. By characterizing their performance and resource trade-offs under identical real 5G traffic conditions, we reveal insights that theoretical analysis cannot capture and that are essential for any subsequent management or orchestration effort.Building on this, we investigate how cloud-native principles can be applied to dynamically scale core network functions in response to real-time traffic demand. We design and evaluate a reactive scaling mechanism for Kubernetes-based 5G deployments, demonstrating that elastic core network management concretely outperforms static provisioning in both network performance and resource efficiency.We then advance toward the proactive and sustainable orchestration that 6G demands. By integrating traffic prediction with energy-aware deployment optimization across heterogeneous network function implementations, we show that intelligent orchestration can simultaneously satisfy performance requirements and reduce energy consumption, demonstrating that sustainability in the 6G core is an achievable design objective rather than an aspirational one.The fourth direction addresses one of the defining features of the 6G connectivity vision: the seamless integration of heterogeneous access technologies into a unified network fabric. 6G envisions users simultaneously
περισσότερα