Περίληψη
Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει με επιστημονικά τεκμηριωμένο και εμπειρικά εδραιωμένο τρόπο, τη διαχρονική συσχέτιση μεταξύ δύο χρηματοπιστωτικών κρίσεων, των θεσμικών και λογιστικών μεταρρυθμίσεων και της διαμόρφωσης βασικών χρηματοοικονομικών μεγεθών στις τέσσερις συστημικές τράπεζες στην Ελλάδα. Κεντρικός άξονας της έρευνας, αποτελεί η μελέτη του τρόπου με τον οποίο οι Αναβαλλόμενες Φορολογικές Απαιτήσεις (ΑΦΑ), το ύψος των Ιδίων Κεφαλαίων (ΙΚ) και το σύνολο του Ενεργητικού (Ε), ως κρίσιμες μεταβλητές της κεφαλαιακής επάρκειας και της λογιστικής αποτύπωσης, επηρεάστηκαν και αναδιαμορφώθηκαν υπό το βάρος διαδοχικών χρηματοπιστωτικών και θεσμικών παρεμβάσεων την τελευταία δεκαπενταετία.Η ανάλυση οργανώνεται σε τρεις διακριτές αλλά αλληλένδετες χρονικές περιόδους, (α) την περίοδο του PSI (Private Sector Involvement) και των επιπτώσεών του στους ισολογισμούς των τραπεζών (2011 - 2015), (β) την περίοδο της στρατηγικής μείωσης των Μη Εξυπηρετούμενων Ανοιγμάτων (NPEs) μέσω προγραμμ ...
Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει με επιστημονικά τεκμηριωμένο και εμπειρικά εδραιωμένο τρόπο, τη διαχρονική συσχέτιση μεταξύ δύο χρηματοπιστωτικών κρίσεων, των θεσμικών και λογιστικών μεταρρυθμίσεων και της διαμόρφωσης βασικών χρηματοοικονομικών μεγεθών στις τέσσερις συστημικές τράπεζες στην Ελλάδα. Κεντρικός άξονας της έρευνας, αποτελεί η μελέτη του τρόπου με τον οποίο οι Αναβαλλόμενες Φορολογικές Απαιτήσεις (ΑΦΑ), το ύψος των Ιδίων Κεφαλαίων (ΙΚ) και το σύνολο του Ενεργητικού (Ε), ως κρίσιμες μεταβλητές της κεφαλαιακής επάρκειας και της λογιστικής αποτύπωσης, επηρεάστηκαν και αναδιαμορφώθηκαν υπό το βάρος διαδοχικών χρηματοπιστωτικών και θεσμικών παρεμβάσεων την τελευταία δεκαπενταετία.Η ανάλυση οργανώνεται σε τρεις διακριτές αλλά αλληλένδετες χρονικές περιόδους, (α) την περίοδο του PSI (Private Sector Involvement) και των επιπτώσεών του στους ισολογισμούς των τραπεζών (2011 - 2015), (β) την περίοδο της στρατηγικής μείωσης των Μη Εξυπηρετούμενων Ανοιγμάτων (NPEs) μέσω προγραμμάτων τιτλοποιήσεων και του «Ηρακλή» (2016 - 2021), και (γ) την τρίτη, μεταρρυθμιστική περίοδο που συνδέεται με τη θεσμοθέτηση του αναθεωρημένου Διεθνούς Λογιστικού Προτύπου ΔΛΠ 12 και τις ρυθμίσεις για την επέκταση της διάρκειας μεταφοράς του αναβαλλόμενου φόρου (έως και το 2037).Η μεθοδολογική προσέγγιση της διατριβής βασίζεται στη συλλογή και στατιστική επεξεργασία ετήσιων χρηματοοικονομικών καταστάσεων, βάσει των Διεθνών Προτύπων Χρηματοοικονομικής Αναφοράς (ΔΠΧΑ) των τραπεζών Alpha Bank, Eurobank, Εθνικής Τράπεζας και Τράπεζας Πειραιώς, με τη χρήση δεικτών (όπως οι λόγοι ΑΦΑ / Ενεργητικό, ΑΦΑ / Ίδια Κεφάλαια, ΙΚ / Ενεργητικό και NPEs / Ενεργητικό, οι οποίοι επιτρέπουν την αποτύπωση των σχέσεων μεταξύ των βασικών μεγεθών του Ισολογισμού) και τεχνικών όπως περιγραφικά στατιστικά και πίνακες συσχέτισης Pearson. Η ποσοτική προσέγγιση επικεντρώνεται στη διερεύνηση των σχέσεων μεταξύ Αναβαλλόμενων Φορολογικών Απαιτήσεων (ΑΦΑ), Ιδίων Κεφαλαίων (ΙΚ), Ενεργητικού (Ε) και Μη Εξυπηρετούμενων Ανοιγμάτων (NPEs) σε VII κάθε περίοδο, ενώ εξετάζεται και η στατιστική σημαντικότητα των εξαρτήσεων αυτών με χρήση p - values.Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν σημαντική διαχρονική αλληλεπίδραση μεταξύ των Αναβαλλόμενων Φορολογικών Απαιτήσεων (ΑΦΑ) και των Ιδίων Κεφαλαίων (ΙΚ), ιδιαίτερα κατά την πρώτη περίοδο μετά το PSI (Private Sector Involvement) , όπου παρατηρείται αυξημένη λογιστική εξάρτηση από τον μηχανισμό αναβαλλόμενης φορολογίας για την ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας. Στη δεύτερη περίοδο, η έμφαση, μετατοπίζεται στις επιδράσεις της πολιτικής μείωσης των Μη Εξυπηρετούμενων Ανοιγμάτων (NPEs), όπου καταγράφεται στενή συσχέτιση των μεταβλητών, Μη Εξυπηρετούμενων Ανοιγμάτων (NPEs) και Αναβαλλόμενες Φορολογικές Απαιτήσεις (ΑΦΑ), ειδικά σε δύο από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες , ενώ, στην τρίτη περίοδο αναδεικνύεται η κρισιμότητα της μακροχρόνιας μετάθεσης φορολογικών απαιτήσεων, για τη σταθερότητα των κεφαλαιακών δεικτών.Το θεωρητικό υπόβαθρο της διατριβής, βασίζεται σε διεθνείς λογιστικές και εποπτικές προσεγγίσεις, όπως αυτές, που απορρέουν από τα Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Αναφοράς ΔΠΧΑ (IFRS 7, IFRS 9, IAS 12 και άλλα), τη ρύθμιση Basel III, την εθνική φορολογική και χρηματοοικονομική νομοθεσία, και τη φιλοσοφία της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) για τη μακροοικονομική σταθερότητα. Παράλληλα, αξιοποιείται κριτικά, η βιβλιογραφία περί κεφαλαιακής επάρκειας, αποδοτικότητας των ρυθμιστικών παρεμβάσεων και διαχείρισης τραπεζικών κινδύνων.Η διατριβή καταλήγει σε συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής για τη διαμόρφωση πιο ανθεκτικών μηχανισμών κεφαλαιακής ενίσχυσης, την αναθεώρηση του πλαισίου αναβαλλόμενης φορολογίας, καθώς και για τη διατήρηση της διαφάνειας και της λογιστικής αξιοπιστίας στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Επιπλέον, προτείνεται, η συστηματική παρακολούθηση των επιπτώσεων των φορολογικών και εποπτικών εργαλείων, στις τραπεζικές επιδόσεις, και η υιοθέτηση πιο ποιοτικών και προβλεπτικών μοντέλων, στην αξιολόγηση της κεφαλαιακής επάρκειας. Συνολικά, η εργασία φιλοδοξεί να καλύψει ένα σημαντικό ερευνητικό κενό, στην ελληνική και ευρωπαϊκή βιβλιογραφία, προσφέροντας εμπειρικά τεκμηριωμένες απαντήσεις, σε κρίσιμα ζητήματα, που αφορούν στη βιωσιμότητα των τραπεζών σε περιόδους κρίσης και μεταρρύθμισης. Μέσα από τη σύνθεση λογιστικής, χρηματοοικονομικής και VIII μακροοικονομικής ανάλυσης, συνεισφέρει στην κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ θεσμικών πλαισίων, δημοσιονομικών επιλογών και μικροοικονομικών επιδόσεων των τραπεζικών οργανισμών
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
The present doctoral dissertation examines in a scientifically documented and empirically grounded manner the intertemporal correlation between two financial crises, the institutional and accounting reforms, and the formation of key financial figures in the four systemic banks in Greece. The central axis of the research is the study of the way in which Deferred Tax Assets (DTA), the level of Equity (EQ) and the total Assets (A), as critical variables of capital adequacy and accounting representation, were affected and reshaped under the pressure of successive financial and institutional interventions over the last fifteen years. The analysis is organized into three distinct but interrelated time periods, (a) the period of PSI (Private Sector Involvement) and its effects on bank balance sheets (2011 - 2015), (b) the period of the strategy for the reduction of Non Performing Exposures (NPEs) through securitization programs and the Hercules scheme (2016 - 2021), and (c) the third reform p ...
The present doctoral dissertation examines in a scientifically documented and empirically grounded manner the intertemporal correlation between two financial crises, the institutional and accounting reforms, and the formation of key financial figures in the four systemic banks in Greece. The central axis of the research is the study of the way in which Deferred Tax Assets (DTA), the level of Equity (EQ) and the total Assets (A), as critical variables of capital adequacy and accounting representation, were affected and reshaped under the pressure of successive financial and institutional interventions over the last fifteen years. The analysis is organized into three distinct but interrelated time periods, (a) the period of PSI (Private Sector Involvement) and its effects on bank balance sheets (2011 - 2015), (b) the period of the strategy for the reduction of Non Performing Exposures (NPEs) through securitization programs and the Hercules scheme (2016 - 2021), and (c) the third reform period associated with the adoption of the revised International Accounting Standard IAS 12 and the provisions for extending the carry forward period of deferred tax (up to 2037). The methodological approach of the dissertation is based on the collection and statistical processing of annual financial statements, in accordance with the International Financial Reporting Standards (IFRS), of the banks Alpha Bank, Eurobank, National Bank of Greece and Piraeus Bank, using ratios such as DTA to Assets, DTA to Equity, Equity to Assets and NPEs to Assets, which allow the depiction of the relationships between the key balance sheet figures, and techniques such as descriptive statistics, Pearson correlation tables.The quantitative approach focuses on the investigation of the relationships between Deferred Tax Assets (DTA), Equity (EQ), Assets (A) and Non-Performing Exposures (NPEs) in each period, while the statistical significance of these relationships is also examined using p values. The results indicate a significant intertemporal interaction between Deferred Tax Assets and Equity, particularly Xduring the first period after PSI (Private Sector Involvement), where an increased accounting dependence on the deferred taxation mechanism for the strengthening of capital adequacy is observed. In the second period, the emphasis shifts to the effects of the policy for reducing Non- Performing Exposures (NPEs), where a close correlation between the variables Non- Performing Exposures (NPEs) and Deferred Tax Assets (DTA) is recorded, especially in two of the four systemic banks, while in the third period the critical importance of the long-term deferral of tax claims for the stability of capital ratios is highlighted. The theoretical background of the dissertation is based on international accounting and supervisory approaches, such as those derived from the International Financial Reporting Standards IFRS (IFRS 7, IFRS 9, IAS 12 and others), the Basel III regulation, the national tax and financial legislation, and the philosophy of the Bank of Greece and the European Central Bank regarding macroeconomic stability. At the same time, the literature on capital adequacy, the effectiveness of regulatory interventions and the management of banking risks is critically utilized. The dissertation concludes with specific policy proposals for the formation of more resilient capital enhancement mechanisms, the revision of the deferred taxation framework, as well as for maintaining transparency and accounting reliability in the Greek banking system. In addition, systematic monitoring of the effects of tax and supervisory tools on bank performance is proposed, as well as the adoption of more qualitative and predictive models in the assessment of capital adequacy. Overall, the study aspires to fill an important research gap in the Greek and European literature, providing empirically documented answers to critical issues concerning the sustainability of banks in periods of crisis and reform. Through the synthesis of accounting, financial and macroeconomic analysis, it contributes to the understanding of the interaction between institutional frameworks, fiscal choices and microeconomic performance of banking organization
περισσότερα