Περίληψη
Εισαγωγή: Οι δείκτες αυτο-αναφερόμενων εμπειριών (Patient-Reported Experience Measures, PREMs) και αποτελεσμάτων των ασθενών (Patient-Reported Outcome Measures, PROMs) έχουν αναδειχθεί ως βασικοί δείκτες αξιολόγησης τόσο της ποιότητας όσο και της ανθρωποκεντρικής προσέγγισης της παρεχόμενης φροντίδας υγείας. Ασθενείς που νοσηλεύονται για επείγουσες κλινικές καταστάσεις όπως είναι τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα, συχνά αντιμετωπίζουν πολλαπλές προκλήσεις στα διάφορα στάδια της φροντίδας υγείας και έκπτωση στην ποιότητα της ζωής τους (Health-Related Quality of Life, HRQOL).Σκοπός: Να αξιολογηθεί η ποιότητα της ζωής και οι εμπειρίες των ασθενών από τη φροντίδα υγείας, καθώς και οι σχετιζόμενοι προσδιοριστές μετά από ένα οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ΟΣΣ).Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη παρακολούθησης, η οποία πραγματοποιήθηκε από το Νοέμβριο του 2022 έως το Δεκέμβριο του 2024, συμπεριλαμβάνοντας ασθενείς με ΟΣΣ οι οποίοι νοσηλεύθηκαν σε τέσσερα τριτοβάθμια νοσοκομεία στην Ελλ ...
Εισαγωγή: Οι δείκτες αυτο-αναφερόμενων εμπειριών (Patient-Reported Experience Measures, PREMs) και αποτελεσμάτων των ασθενών (Patient-Reported Outcome Measures, PROMs) έχουν αναδειχθεί ως βασικοί δείκτες αξιολόγησης τόσο της ποιότητας όσο και της ανθρωποκεντρικής προσέγγισης της παρεχόμενης φροντίδας υγείας. Ασθενείς που νοσηλεύονται για επείγουσες κλινικές καταστάσεις όπως είναι τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα, συχνά αντιμετωπίζουν πολλαπλές προκλήσεις στα διάφορα στάδια της φροντίδας υγείας και έκπτωση στην ποιότητα της ζωής τους (Health-Related Quality of Life, HRQOL).Σκοπός: Να αξιολογηθεί η ποιότητα της ζωής και οι εμπειρίες των ασθενών από τη φροντίδα υγείας, καθώς και οι σχετιζόμενοι προσδιοριστές μετά από ένα οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ΟΣΣ).Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη παρακολούθησης, η οποία πραγματοποιήθηκε από το Νοέμβριο του 2022 έως το Δεκέμβριο του 2024, συμπεριλαμβάνοντας ασθενείς με ΟΣΣ οι οποίοι νοσηλεύθηκαν σε τέσσερα τριτοβάθμια νοσοκομεία στην Ελλάδα. Η ποιότητα της ζωής μετρήθηκε κατά τη διάρκεια της νοσηλείας, έξι και δώδεκα μήνες μετά τη νοσηλεία για το ΟΣΣ, ενώ οι εμπειρίες των ασθενών αξιολογήθηκαν ένα μήνα μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο. Οι ασθενείς αξιολόγησαν την ποιότητα της ζωής τους χρησιμοποιώντας δύο εργαλεία: ένα γενικό (EQ-5D-5L) και ένα ειδικό για καρδιολογικούς ασθενείς (Heart-QoL). Οι εμπειρίες αξιολογήθηκαν με ένα ειδικό εργαλείο για καρδιολογικούς ασθενείς εννέα διαστάσεων (οι βαθμολογίες κυμαίνονταν από 0 έως 3).Αποτελέσματα: Τον μελετώμενο πληθυσμό αποτέλεσαν 610 ασθενείς με ΟΣΣ. Η μέση ηλικία ήταν 63 έτη και η πλειοψηφία ήταν άνδρες (78,8%). Η μέση τιμή του κλάσματος εξώθησης ήταν 46,6%, ενώ το 46,8% παρουσίασε ανάσπαση του «ST» διαστήματος στο ηλεκτροκαρδιογράφημα (STEMI). Αναφορικά με την ποιότητα της ζωής των ασθενών, η πολυμεταβλητή γραμμική παλινδρόμηση ανέδειξε ότι το ανδρικό φύλο (διορθωμένος συντελεστής b = -0,161, p<0,001), η διάγνωση με STEMI (διορθωμένος συντελεστής b = 0,106, p=0,004), η ταξινόμηση της καρδιακής ανεπάρκειας κατά NYHA τάξεως Ι (διορθωμένος συντελεστής b = -0,451, p<0,001) και η χρήση του ασθενοφόρου ως μέσου μεταφοράς στο νοσοκομείο (σε αντίθεση με τη μετάβαση με ιδία μέσα) (διορθωμένος συντελεστής b = -0,101, p=0,009) επηρέασαν θετικά την ποιότητα της ζωής. Αντιθέτως, ο αυξημένος αριθμός συννοσηροτήτων ανά ασθενή (διορθωμένος συντελεστής b = -0,056, p<0,001), η μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας (διορθωμένος συντελεστής b = -0,017, p=0,02) και το αυξημένο χρονικό διάστημα μέχρι την κινητοποίηση του ασθενούς (έγερση σε καρέκλα) μετά την παρέμβαση (διορθωμένος συντελεστής b = -0,004, p<0,001) συσχετίστηκαν αρνητικά με την ποιότητα της ζωής. Αναφορικά με τις εμπειρίες των ασθενών, 399 συμμετέχοντες συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη (μέση ηλικία=62,7 έτη, 77,7% ήταν άνδρες). Υψηλότερη μέση βαθμολογία παρατηρήθηκε στη διάσταση «πληροφορίες για τη νόσο και τη θεραπεία» (2,73), ενώ χαμηλότερη στη διάσταση «πληροφορίες για την ψυχοκοινωνική επίδραση της νόσου» (1,09). Στη διάσταση «επικοινωνία με τον ιατρό εκτός νοσοκομείου», οι γυναίκες (p=0,020) και οι ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας (p=0,037) ανέφεραν σημαντικά υψηλότερες βαθμολογίες. Όσοι παρουσίασαν έμφραγμα του μυοκαρδίου με ανάσπαση του «ST» διαστήματος αισθάνονταν λιγότερο ενημερωμένοι για τη νόσο και τη θεραπεία (p=0,027). Οι ασθενείς με συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας υψηλότερης τάξης κατά NYHA (p=0,001) και όσοι είχαν καλύτερη ποιότητα της ζωής (p=0,028) ανέφεραν χαμηλότερες βαθμολογίες στη διάσταση «αποκατάσταση/υποστήριξη». Αντιθέτως, ασθενείς υψηλότερης τάξης στην κλίμακα ταξινόμησης της στηθάγχης (CCS) (p=0,013) και χαμηλότερης τάξης κατά NYHA (p=0,006) αισθάνονταν περισσότερο ενημερωμένοι για τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της νόσου. Όσοι υποβλήθηκαν σε διαδερμική αγγειοπλαστική στεφανιαίων αρτηριών μετά από 24 ώρες αισθάνονταν λιγότερο ενημερωμένοι για τη φαρμακευτική αγωγή συγκριτικά με όσους αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά ή έκαναν αγγειοπλαστική εντός των πρώτων 24 ωρών (p=0,016). Σε αντίθεση, οι υψηλότερες τάξεις στην ταξινόμηση της στηθάγχης συσχετίστηκαν με καλύτερη ενημέρωση σχετικά με τη φαρμακευτική αγωγή (p=0,037). Επιπλέον, οι πρώην και νυν καπνιστές (p=0,043), όσοι παρουσίασαν έμφραγμα του μυοκαρδίου χωρίς ανάσπαση του «ST» (NSTEMI) ή ασταθή στηθάγχη (p=0,05), όσοι είχαν λιγότερες συννοσηρότητες (p=0,038) και χαμηλότερο κλάσμα εξώθησης (p=0,008) ανέφεραν συχνότερα ότι οι συγγενείς τους συμμετείχαν στη φροντίδα. Τέλος, οι ασθενείς με NSTEMI/ασταθή στηθάγχη (p=0,048) και όσοι κινητοποιήθηκαν αργότερα (έγερση σε καρέκλα) μετά την παρέμβαση (p=0,008), ανέφεραν συχνότερα ότι οι συννοσηρότητες τους λήφθηκαν υπόψιν.Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών ως ισχυρούς προσδιοριστές της ποιότητας της ζωής και των εμπειριών των ασθενών με ΟΣΣ. Συγκεκριμένες υποομάδες του πληθυσμού, όπως οι γυναίκες και οι ασθενείς με πολλαπλές συννοσηρότητες έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για φτωχότερα αποτελέσματα. Επιπλέον, έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην παροχή ψυχοκοινωνικής φροντίδας, ειδικότερα στην οξεία φάση, όπου οι χρονικοί περιορισμοί μπορεί να επηρεάσουν την ενημέρωση και τη συμμετοχή των ασθενών με ΟΣΣ. Η μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη για εξατομικευμένη, προσανατολισμένη στον ασθενή φροντίδα υγείας, τόσο κατά τη διάρκεια της νοσηλείας όσο και κατά την παρακολούθηση των ασθενών μετά τη έξοδο από το νοσοκομείο, με σκοπό τη βελτίωση των εμπειριών και των μακροχρόνιων αποτελεσμάτων υγείας των ασθενών με ΟΣΣ. Η ενδυνάμωση της επικοινωνίας των ασθενών με τους επαγγελματίες υγείας και η συστηματική κάλυψη των ψυχοκοινωνικών τους αναγκών θα βελτιώσει τόσο τις εμπειρίες όσο και τα αποτελέσματα υγείας. Επιπροσθέτως, ιδιαίτερη έμφαση θα πρέπει να δοθεί στη χρήση του ασθενοφόρου ως μέσο μεταφοράς στο νοσοκομείο κατά την οξεία φάση (σε αντίθεση με τη μετάβαση με ιδία μέσα), διασφαλίζοντας τόσο την έγκαιρη αντιμετώπιση του ΟΣΣ, όσο και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των ασθενών.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
Background: Patient-Reported Experience Measures (PREMs) and Patient-Reported Outcome Measures (PROMs) have become essential indicators for evaluating both the quality and the patient-centeredness of healthcare delivery. Individuals hospitalized for emergency clinical conditions, such as Acute Coronary Syndromes (ACS), often experience challenges across different stages of care and face substantial impairments in their Health-Related Quality of Life (HRQOL).Objective: To assess HRQOL, patient-reported experiences of care and their associated determinants following an ACS.Methods: A prospective observational study was conducted from November 2022 to December 2024, including patients with ACS hospitalized in four tertiary hospitals in Greece. HRQOL was measured at baseline during hospitalization, at 6 and at 12 months after the coronary event, and patients’ experiences one-month post-discharge. Patients reported their HRQOL using one generic (EQ-5D-5L) and one disease-specific instrument ...
Background: Patient-Reported Experience Measures (PREMs) and Patient-Reported Outcome Measures (PROMs) have become essential indicators for evaluating both the quality and the patient-centeredness of healthcare delivery. Individuals hospitalized for emergency clinical conditions, such as Acute Coronary Syndromes (ACS), often experience challenges across different stages of care and face substantial impairments in their Health-Related Quality of Life (HRQOL).Objective: To assess HRQOL, patient-reported experiences of care and their associated determinants following an ACS.Methods: A prospective observational study was conducted from November 2022 to December 2024, including patients with ACS hospitalized in four tertiary hospitals in Greece. HRQOL was measured at baseline during hospitalization, at 6 and at 12 months after the coronary event, and patients’ experiences one-month post-discharge. Patients reported their HRQOL using one generic (EQ-5D-5L) and one disease-specific instrument (Heart-QoL). Patients’ experiences were evaluated using a cardiac-specific instrument which consisted of nine dimensions (values ranged from 0 to 3).Results: The study population consisted of 610 ACS patients. The mean age of the participants was 63 years, and the majority were males (78.8%). Approximately one out of two patients (46.8%) had an ST-elevation myocardial infarction (STEMI), and the mean ejection fraction was 46.6%. Regarding HRQOL, multivariable linear regression analysis revealed that male patients (adjusted b = -0.161, p<0.001), being diagnosed with STEMI (adjusted b = 0.106, p=0.004), New York Heart Association (NYHA) functional classification I (adjusted b = -0.451, p<0.001), and using an ambulance (as opposed to private means of transport to the hospital) (adjusted b = -0.101, p=0.009) were significantly associated with better HRQOL scores. On the other hand, a higher number of comorbidities (adjusted b = -0.056, p<0.001), a longer hospital stay (adjusted b = -0.017, p=0.02) and a longer time to first mobilization after the treatment, such as sitting in a chair, (adjusted b = -0.004, p<0.001) were significantly associated with decreased HRQOL. Regarding patient experiences, 399 participants were included in the study (mean age = 62.7 years; 77.7% males). Higher mean scores were recorded in the “information on disease and treatment” dimension (2.73), while the lowest in the “information on psychosocial aspects” (1.09). Regarding the “communication with the general practitioner” dimension, females (p=0.020) and older patients (p=0.037) reported significantly higher scores. Patients with ST-elevation Myocardial Infarction (STEMI) were less likely to be informed about their disease and treatment (p=0.027). Patients with a higher NYHA classification (p=0.001) and better quality of life (p=0.028) reported lower scores in the “rehabilitation/support” dimension. In contrast, patients with a higher Canadian Cardiovascular Society (CCS) angina grade (p=0.013) and lower NYHA class (p=0.006) were more likely to be informed about the psychosocial aspects of their disease. Patients who underwent Percutaneous Coronary Intervention (PCI) after 24 hours were less likely to be informed about their medication compared to those who received medical treatment or PCI within the first 24 hours (p=0.016). Conversely, patients with higher CCS angina grades were more likely to be informed about their medication (p=0.037). Furthermore, current or ex-smokers (p=0.043), patients with non-ST-Elevation Myocardial Infarction (NSTEMI)/unstable angina (p=0.05), those with fewer comorbidities (p=0.038) and lower ejection fraction (p=0.008) more frequently reported that their relatives were involved in their care. Finally, patients with NSTEMI/unstable angina (p=0.048) and those with a longer time to first mobilization (sitting in a chair) after treatment (p=0.008), more frequently reported that their comorbidities were considered.Conclusions: Results indicate that patients’ demographics and clinical characteristics are strong predictors of HRQOL and self-reported experiences after ACS. Specific subgroups such as females and those with multiple comorbidities are at high risk of poorer outcomes. Additionally, special attention should be given to the provision of psychosocial care, particularly during the acute phase, where time constraints may compromise ACS patients’ information and involvement. These findings emphasize the need for tailored patient-centered care, both in-hospital and during follow-up, to improve experiences and long-term outcomes in ACS survivors. Strengthening patient-provider communication and systematically addressing psychosocial needs may improve both patient experiences and outcomes. Furthermore, the study highlights the importance of using emergency medical services (as opposed to private transport to the hospital) to ensure timely management and better HRQOL.
περισσότερα