Περίληψη
Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης (ΣΔΚ) και η μητρική παχυσαρκία αποτελούν μείζονες προκλήσεις της σύγχρονης Μαιευτικής, επηρεάζοντας σημαντικά τη συνολική καρδιομεταβολική υγεία μητέρας και νεογνού (108). Η αδιπονεκτίνη, μια αδιποκίνη με τεκμηριωμένες ινσουλινοευαισθητοποιητικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, κυκλοφορεί σε διαφορετικές πολυμερικές ισομορφές (48). Σύγχρονα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η ισομορφή υψηλού μοριακού βάρους (HMW) αποτελεί τον κύριο βιολογικό διαμεσολαβητή, ενώ η δυναμική της στον άξονα μητέρας–εμβρύου παραμένει υπό διερεύνηση (107).Σκοπός της μελέτης: Η παρούσα διατριβή διερεύνησε το πολυμερικό προφίλ της αδιπονεκτίνης στον άξονα μητέρας–πλακούντα–εμβρύου. Βασικοί στόχοι ήταν η αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας των ισομορφών στη διάγνωση του ΣΔΚ, η διερεύνηση της δυνατότητας πρόβλεψης θεραπευτικής αποτυχίας των διαιτητικών παρεμβάσεων (ανάγκη για έναρξη ινσουλινοθεραπείας) και η συμβολή στην κατανόηση των μηχανισμών ενδομήτριου μεταβολικού προγραμματισμού ...
Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης (ΣΔΚ) και η μητρική παχυσαρκία αποτελούν μείζονες προκλήσεις της σύγχρονης Μαιευτικής, επηρεάζοντας σημαντικά τη συνολική καρδιομεταβολική υγεία μητέρας και νεογνού (108). Η αδιπονεκτίνη, μια αδιποκίνη με τεκμηριωμένες ινσουλινοευαισθητοποιητικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, κυκλοφορεί σε διαφορετικές πολυμερικές ισομορφές (48). Σύγχρονα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η ισομορφή υψηλού μοριακού βάρους (HMW) αποτελεί τον κύριο βιολογικό διαμεσολαβητή, ενώ η δυναμική της στον άξονα μητέρας–εμβρύου παραμένει υπό διερεύνηση (107).Σκοπός της μελέτης: Η παρούσα διατριβή διερεύνησε το πολυμερικό προφίλ της αδιπονεκτίνης στον άξονα μητέρας–πλακούντα–εμβρύου. Βασικοί στόχοι ήταν η αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας των ισομορφών στη διάγνωση του ΣΔΚ, η διερεύνηση της δυνατότητας πρόβλεψης θεραπευτικής αποτυχίας των διαιτητικών παρεμβάσεων (ανάγκη για έναρξη ινσουλινοθεραπείας) και η συμβολή στην κατανόηση των μηχανισμών ενδομήτριου μεταβολικού προγραμματισμού.Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε προοπτική μελέτη σε 130 έγκυες κατά τη διενέργεια της δοκιμασίας ανοχής γλυκόζης (75g OGTT) μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας κύησης. Προσδιορίστηκαν η ολική αδιπονεκτίνη και οι ισομορφές της (HMW, MMW, LMW) στον μητρικό ορό σε διαδοχικά χρονικά σημεία (0, 60, 120 και 180 λεπτά), ενώ παράλληλα μετρήθηκαν και στο αίμα του ομφαλίου λώρου. Τα δεδομένα συσχετίστηκαν με τον προκυητικό δείκτη μάζας σώματος (BMI), το γλυκαιμικό προφίλ και τις σωματομετρικές παραμέτρους των νεογνών.Αποτελέσματα: Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε τη μητρική HMW αδιπονεκτίνη (mHMW-Ad) ως αξιόπιστο βιοδείκτη για τη διάγνωση του ΣΔΚ, με μεγαλύτερη προγνωστική ακρίβεια σε σχέση με την ολική αδιπονεκτίνη (107). Η συσχέτιση παρέμεινε στατιστικά σημαντική μετά από προσαρμογή ως προς τον προκυητικό BMI, ενώ η κινητική των 180 λεπτών υπέδειξε μειωμένη μεταβολική ευελιξία στις γυναίκες με ΣΔΚ. Χαμηλά επίπεδα mHMW-Ad συσχετίστηκαν με αυξημένη πιθανότητα ανάγκης για ινσουλινοθεραπεία (108). Στο εμβρυϊκό διαμέρισμα παρατηρήθηκε τάση μεταβολικής αυτονομίας, με πιθανή αντιρροπιστική αύξηση της εμβρυϊκής HMW αδιπονεκτίνης σε περιβάλλον μητρικής ινσουλινοαντίστασης (71). Επιπλέον, η ισομορφή MMW φαίνεται να λειτουργεί ως «μεταβολικός ρυθμιστής», παρουσιάζοντας αρνητική συσχέτιση με το βάρος γέννησης (82).Συμπεράσματα: Η ποιοτική σύσταση του αδιπονεκτιναιμικού προφίλ φαίνεται να παρέχει σημαντικότερη πληροφορία σε σχέση με την απλή ποσοτική μέτρηση στη διαχείριση της κύησης (107). Τα ευρήματα υποστηρίζουν την ύπαρξη εμβρυϊκής αντιρροπιστικής απόκρισης και ενισχύουν τις θεωρίες του ενδομήτριου μεταβολικού προγραμματισμού. Η ενσωμάτωση της ανάλυσης των ισομορφών στην κλινική πρακτική θα μπορούσε να συμβάλει στη βελτίωση της εξατομικευμένης φροντίδας και στην έγκαιρη αναγνώριση γυναικών υψηλού μεταβολικού κινδύνου.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
Introduction: Gestational Diabetes Mellitus (GDM) and maternal obesity represent major challenges in modern Obstetrics, significantly influencing the overall cardiometabolic health of both mother and neonate (108). Adiponectin, an adipokine with established insulin-sensitizing and anti-inflammatory properties, circulates in distinct polymeric isoforms (48). Current literature suggests that the High Molecular Weight (HMW) isoform acts as the primary biological mediator; however, its dynamics within the maternal-fetal axis remain under investigation (107).Aim of the Study: The present thesis explored the polymeric adiponectin profile across the maternal–placental–fetal axis. The primary objectives included evaluating the predictive value of these isoforms in GDM diagnosis, investigating their potential in predicting therapeutic failure of dietary interventions (requirement for insulin therapy), and contributing to the clarification of intrauterine metabolic programming mechanisms.Methodo ...
Introduction: Gestational Diabetes Mellitus (GDM) and maternal obesity represent major challenges in modern Obstetrics, significantly influencing the overall cardiometabolic health of both mother and neonate (108). Adiponectin, an adipokine with established insulin-sensitizing and anti-inflammatory properties, circulates in distinct polymeric isoforms (48). Current literature suggests that the High Molecular Weight (HMW) isoform acts as the primary biological mediator; however, its dynamics within the maternal-fetal axis remain under investigation (107).Aim of the Study: The present thesis explored the polymeric adiponectin profile across the maternal–placental–fetal axis. The primary objectives included evaluating the predictive value of these isoforms in GDM diagnosis, investigating their potential in predicting therapeutic failure of dietary interventions (requirement for insulin therapy), and contributing to the clarification of intrauterine metabolic programming mechanisms.Methodology: A prospective study was conducted on 130 pregnant women during a glucose tolerance test (75g OGTT) at 24-28 weeks of gestation. Total adiponectin and its isoforms (HMW, MMW, LMW) were determined in maternal serum at sequential time points (0, 60, 120, and 180 minutes). Concurrently, isoform levels were measured in umbilical cord blood (cb). Data were correlated with pre-pregnancy Body Mass Index (BMI), glycemic profile, and neonatal anthropometric parameters across the entire study population.Results: Statistical analysis identified maternal HMW adiponectin (mHMW-Ad) as a particularly reliable biomarker for GDM diagnosis, frequently demonstrating greater predictive accuracy compared to total adiponectin (107). Its significance persisted after adjusting for pre-pregnancy BMI, while the 180-minute kinetics provided evidence of limited metabolic flexibility in women with GDM. Low mHMW-Ad levels appeared to be associated with an increased probability of requiring insulin therapy (108). In the fetal compartment, a trend toward metabolic autonomy was observed: in an environment of maternal insulin resistance, the fetus may exhibit a compensatory increase in fetal HMW adiponectin (71). Furthermore, the MMW isoform may function as a "metabolic brake," showing a negative correlation with birth weight (82), with variations that possibly suggest fetal sexual dimorphism.Conclusions: The qualitative composition of the adiponectin profile appears to provide more significant information than simple quantitative measurement in pregnancy management (107). The emergence of a fetal compensatory response supports Barker’s theory and the Pedersen hypothesis (108, 123). The integration of isoform analysis into clinical practice could contribute to the rationalization of personalized care, while the identification of women with reduced mHMW-Ad highlights the utility of systematic monitoring aimed at early intervention against metabolic syndrome.
περισσότερα