Περίληψη
Η διεπιφάνεια μεταξύ του χρυσού και των αλκανοθειολών αποτελεί το πρότυπο σύστημα αυτοοργανούμενων μονοστρωμάτων (Self-Assembled Monolayers, SAMs), με σημαντικές εφαρμογές τόσο στη βασική όσο και στην εφαρμοσμένη επιστημονική έρευνα. Στην παρούσα εργασία, χρησιμοποιούμε ατομιστικές προσομοιώσεις υπολογιστή, στο πλαίσιο μιας ιεραρχικής προσέγγισης πολλαπλών κλιμάκων (multi-scale), με στόχο τη διερεύνηση των ϑεμελιωδών χαρακτηριστικών της διεπιφάνειας. Αρχικά πραγματοποιούνται Κβαντομηχανικοί υπολογισμοί σε πρότυπα συστήματα για την ανάπτυξη ενός νέου δυναμικού αλληλεπίδρασης μεταξύ ϑείου και χρυσού (S–Au). Το δυναμικό αυτό χρησιμοποιείται στη συνέχεια σε δύο μελέτες Μοριακής ∆υναμι- κής: (α) για τη διερεύνηση του ρόλου της κρυσταλλογραφικής δομής της επιφάνειας του χρυσού στον σχηματισμό και τη σταθερότητα των αυτοοργανούμενων μονοστρωμάτων και (β) για την πρόβλεψη του διαχωρισμού φάσεων σε τήγματα πολυμερών με παρουσία Janus νανοσωματιδίων χρυσού.Στο πρώτο μέρος της παρούσας διδακτορικ ...
Η διεπιφάνεια μεταξύ του χρυσού και των αλκανοθειολών αποτελεί το πρότυπο σύστημα αυτοοργανούμενων μονοστρωμάτων (Self-Assembled Monolayers, SAMs), με σημαντικές εφαρμογές τόσο στη βασική όσο και στην εφαρμοσμένη επιστημονική έρευνα. Στην παρούσα εργασία, χρησιμοποιούμε ατομιστικές προσομοιώσεις υπολογιστή, στο πλαίσιο μιας ιεραρχικής προσέγγισης πολλαπλών κλιμάκων (multi-scale), με στόχο τη διερεύνηση των ϑεμελιωδών χαρακτηριστικών της διεπιφάνειας. Αρχικά πραγματοποιούνται Κβαντομηχανικοί υπολογισμοί σε πρότυπα συστήματα για την ανάπτυξη ενός νέου δυναμικού αλληλεπίδρασης μεταξύ ϑείου και χρυσού (S–Au). Το δυναμικό αυτό χρησιμοποιείται στη συνέχεια σε δύο μελέτες Μοριακής ∆υναμι- κής: (α) για τη διερεύνηση του ρόλου της κρυσταλλογραφικής δομής της επιφάνειας του χρυσού στον σχηματισμό και τη σταθερότητα των αυτοοργανούμενων μονοστρωμάτων και (β) για την πρόβλεψη του διαχωρισμού φάσεων σε τήγματα πολυμερών με παρουσία Janus νανοσωματιδίων χρυσού.Στο πρώτο μέρος της παρούσας διδακτορικής διατριβής μελετάται η επίδραση της μορφολογίας του υποστρώματος στις δομικές ιδιότητες και τη μορφολογία αυτοοργανούμενων μονοστοιβάδων (Self-Assembled Monolayers, SAMs) αλκανοθειολών σε επιφάνειες χρυσού, με τη χρήση υπολογισμών πρώτων αρχών και ατομιστικών προσομοιώσεων Μοριακής ∆υναμικής. Εξετάζονται μονοστοιβάδες εξαδεκανοθειόλης στις επιφάνειες Au(211), Au(221) και Au(311), οι οποίες αποτελούνται από αναβαθμίδες πλάτους λίγων ατόμων, διαχωριζόμενες από μονοατομικά σκαλοπάτια, προσομοιώνοντας έτσι τις σύνθετες επιφάνειες χρυσού που χρησιμοποιούνται σε πει- ραματικές μελέτες. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η μετάβαση από διατεταγμένες σε αταξινόμητες δομές εξαρτάται καθοριστικά από τη μορφολογία του υποστρώματος. Η εμφάνιση της διατεταγμένης δομής συνδέεται άμεσα με την ατομική διάταξη της επιφάνειας, ενώ η ανάπτυξη τάξης μεγάλης εμβέλειας συνδέεται άμεσα με την ατομική διάταξη της επιφάνειας.Στο δεύτερο μέρος πραγματοποιούνται ατομιστικές προσομοιώσεις Μοριακής ∆υναμικής με στόχο τη διερεύνηση των δομικών και δυναμικών ιδιοτήτων χρυσών Janus νανοσωματιδίων σε διαφορετικά περιβάλλοντα διαλύτη, και συγκεκριμένα σε καθαρό πολυαιθυλένιο, καθαρό νερό και μικτές μήτρες πολυαιθυλενίου/νερού. Τα νανοσωματίδια είναι λειτουργικοποιημένα με υδρόφοβες αλυσίδες πολυαιθυλενίου στο ένα ημισφαίριο και υδρόφιλες αλυσίδες πολυ(οξειδίου του αιθυλενίου) στο άλλο. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι στα μικτά συστήματα, το Janus νανοσωματίδιο λειτουργεί ως αποτελεσματικός σταθεροποιητής, προάγοντας και σταθεροποιώντας τον διαχωρισμό φάσεων, έτσι ώστε το νερό και το πολυαιθυλένιο να συγκεντρώνονται γύρω από τα αντίστοιχα λειτουργικοποιημένα ημισφαίρια. Τα ευρήματα παρέχουν πολύτιμη ϑεμελιώδη γνώση σχετικά με τη δομική και δυναμική οργάνωση των συστημάτων σε μοριακό επίπεδο και αναδεικνύουν τις σημαντικές δυνατότητες των Janus νανοσωματιδίων χρυσού στον έλεγχο των διεπιφανειακών φαινομένων και στη στα- ϑεροποίηση μη αναμίξιμων μειγμάτων, ανοίγοντας προοπτικές για εφαρμογές στη νανοτεχνολογία, την επιστήμη των υλικών και τη βιοϊατρική.Τα αποτελέσματα της παρούσας διατριβής αναδεικνύουν την άμεση σύνδεση μεταξύ των αλληλεπιδράσεων σε ατομική κλίμακα και της μακροσκοπικής διεπιφανειακής συμπεριφοράς λειτουργικοποιημένων συστημάτων χρυσού. Ο συνδυασμός υπολογισμών πρώτων αρχών και ατομιστικών προσομοιώσεων συμβάλλει στην εμβάθυνση της κατανόησης των αυτοοργανούμενων μονοστρωμάτων και των Janus νανοσωματιδίων χρυσού, ενώ παράλληλα παρέχει αξιόπιστα υπολογιστικά εργαλεία πρόβλεψης για τον σχεδιασμό νανοδομημένων υλικών νέας γενιάς με ελεγχόμενες διεπιφανειακές ιδιότητες.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
The interface between gold and alkanethiols is the prototype self-assembled monolayer (SAM) system, with important application both in basic and applied sciences. We employ atomistic computer simulations, in a hierarchical multi-scale scheme, in order to shed light into the details of the interface. Quantum-mechanical calculations on model systems are used to generate a new potential for the S-Au interaction. This potential is then used in two molecular dynamics studies (a) to elucidate the role of the structure of the gold surface in the formation and stability of self-assembly and (b) to predict phase-separation of polymer melts in the presence of Janus gold nanoparticles.In the first part of this thesis, we investigate the impact of the substrate on the structural properties and the morphology of alkanethiol self-assembled monolayers (SAMs) on gold, using first principles calculations and atomistic molecular dynamics simulations. We consider hexadecanethiols on Au(211), Au(221) and ...
The interface between gold and alkanethiols is the prototype self-assembled monolayer (SAM) system, with important application both in basic and applied sciences. We employ atomistic computer simulations, in a hierarchical multi-scale scheme, in order to shed light into the details of the interface. Quantum-mechanical calculations on model systems are used to generate a new potential for the S-Au interaction. This potential is then used in two molecular dynamics studies (a) to elucidate the role of the structure of the gold surface in the formation and stability of self-assembly and (b) to predict phase-separation of polymer melts in the presence of Janus gold nanoparticles.In the first part of this thesis, we investigate the impact of the substrate on the structural properties and the morphology of alkanethiol self-assembled monolayers (SAMs) on gold, using first principles calculations and atomistic molecular dynamics simulations. We consider hexadecanethiols on Au(211), Au(221) and Au(311) surfaces which contain few-atom wide terraces separated by monoatomic steps similar to the complex Au surfaces used in experiments. Our results show that the transition from order to disorder crucially depends on substrate morphology. The onset of ordering behavior is related to the atomic structure of the surface.In the second part, we perform atomistic molecular dynamics simulations in order to investigate the structural and dynamic properties of Janus gold nanoparticles within diverse solvent environments, specifically pure polyethylene, pure water, and mixed polyethylene/water matrices. The nanoparticles are functionalized with hydrophobic polyethylene chains on one hemisphere and hydrophilic poly(ethylene oxide) chains on the other. We show that in mixed systems, the Janus nanoparticle acts as an effective stabilizer, directing and stabilizing phase separation in the solvent where water and polyethylene concentrate around their respective preferred functionalized hemispheres. These molecular-level insights into structural and dynamic organization underscore the potential of gold Janus nanoparticles to control interfacial behavior and stabilize immiscible blends in nanotechnology and biomedicine.The findings of this thesis establish a direct connection between atomic-scale interactions and the macroscopic interfacial behavior of functionalized gold systems. By combining first-principles calculations with atomistic simulations, this work advances the understanding of self-assembled monolayers and gold Janus nanoparticles, while providing predictive computational tools for the design of next-generation nanostruc- tured materials with controlled interfacial functionality.
περισσότερα