Περίληψη
Υπόβαθρο και Σκοπός: Η ελεγχόμενη υπόταση κατά τη λειτουργική ενδοσκοπική χειρουργική παραρρινίων κόλπων (Functional Endoscopic Sinus Surgery – FESS) βελτιώνει την ορατότητα του χειρουργικού πεδίου, ενδέχεται όμως να συνοδεύεται από κίνδυνο υποκλινικής εγκεφαλικής υποάρδευσης. Η πρωτεΐνη S100B και η ειδική νευρωνική ενολάση (neuron-specific enolase, NSE) αποτελούν καθιερωμένους βιοδείκτες γλοιακής και νευρωνικής βλάβης και ενδέχεται να αντανακλούν τη νευροπροστατευτική δράση διαφορετικών αναισθητικών σχημάτων κατά την περιεγχειρητική περίοδο. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης τεσσάρων διαφορετικών αναισθητικών πρωτοκόλλων στην περιεγχειρητική μεταβολή των βιοδεικτών εγκεφαλικής βλάβης κατά τη διάρκεια της FESS.Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε μονοκεντρική, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη κλινική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 88 ενήλικες ασθενείς κατηγορίας ASA I–III, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε FESS υπό μέτρια ελεγχόμενη υπόταση (μέση αρτηριακή πίεση <55 mmHg). Οι ...
Υπόβαθρο και Σκοπός: Η ελεγχόμενη υπόταση κατά τη λειτουργική ενδοσκοπική χειρουργική παραρρινίων κόλπων (Functional Endoscopic Sinus Surgery – FESS) βελτιώνει την ορατότητα του χειρουργικού πεδίου, ενδέχεται όμως να συνοδεύεται από κίνδυνο υποκλινικής εγκεφαλικής υποάρδευσης. Η πρωτεΐνη S100B και η ειδική νευρωνική ενολάση (neuron-specific enolase, NSE) αποτελούν καθιερωμένους βιοδείκτες γλοιακής και νευρωνικής βλάβης και ενδέχεται να αντανακλούν τη νευροπροστατευτική δράση διαφορετικών αναισθητικών σχημάτων κατά την περιεγχειρητική περίοδο. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης τεσσάρων διαφορετικών αναισθητικών πρωτοκόλλων στην περιεγχειρητική μεταβολή των βιοδεικτών εγκεφαλικής βλάβης κατά τη διάρκεια της FESS.Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε μονοκεντρική, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη κλινική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 88 ενήλικες ασθενείς κατηγορίας ASA I–III, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε FESS υπό μέτρια ελεγχόμενη υπόταση (μέση αρτηριακή πίεση <55 mmHg). Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία σε τέσσερις ομάδες: προποφόλη–ρεμιφαιντανίλη, προποφόλη–ρεμιφαιντανίλη με κεταμίνη–μαγνήσιο, σεβοφλουράνιο–ρεμιφαιντανίλη και σεβοφλουράνιο–ρεμιφαιντανίλη με κεταμίνη–μαγνήσιο. Οι συγκεντρώσεις των S100B και NSE στον ορό μετρήθηκαν σε τρία χρονικά σημεία: νωρίς κατά τη διάρκεια της επέμβασης, κατά τη φάση της ελεγχόμενης υπότασης και στο τέλος της χειρουργικής επέμβασης. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με nested ANOVA και γραμμικά μικτά μοντέλα (linear mixed-effects models), προσαρμοσμένα για τους σχετικούς συγχυτικούς παράγοντες. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αποτέλεσαν τα χαρακτηριστικά της ανάνηψης, η ποιότητα του χειρουργικού πεδίου, οι βαθμολογίες αιμορραγίας και οι περιεγχειρητικές αιμοδυναμικές παράμετροι.Αποτελέσματα: Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και τα περιεγχειρητικά δεδομένα ήταν συγκρίσιμα μεταξύ των τεσσάρων ομάδων. Η ομάδα που έλαβε σεβοφλουράνιο–ρεμιφαιντανίλη σε συνδυασμό με κεταμίνη–μαγνήσιο παρουσίασε τις χαμηλότερες συγκεντρώσεις S100B (p=0,01 έναντι της ομάδας προποφόλης–ρεμιφαιντανίλης και p=0,04 έναντι της ομάδας σεβοφλουρανίου–ρεμιφαιντανίλης). Επιπλέον, οι συγκεντρώσεις της NSE ήταν σημαντικά χαμηλότερες και στις δύο ομάδες που έλαβαν σεβοφλουράνιο (σεβοφλουράνιο–ρεμιφαιντανίλη και σεβοφλουράνιο–ρεμιφαιντανίλη με κεταμίνη–μαγνήσιο) συγκριτικά με την ομάδα προποφόλης–ρεμιφαιντανίλης (p=0,003 και p=0,007, αντίστοιχα). Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των ομάδων στις αρχικές μετρήσεις, ενώ η ποιότητα του χειρουργικού πεδίου, η αιμορραγία και οι αιμοδυναμικές παράμετροι δεν διέφεραν σημαντικά. Οι χρόνοι ανάνηψης και αποσωλήνωσης ήταν μικρότεροι στην ομάδα προποφόλης–ρεμιφαιντανίλης, ενώ η προσθήκη κεταμίνης–μαγνησίου παρέτεινε τον χρόνο αφύπνισης.Συμπεράσματα: Η αναισθητική τεχνική επηρεάζει σημαντικά την περιεγχειρητική μεταβολή των βιοδεικτών εγκεφαλικής βλάβης κατά τη διάρκεια της λειτουργικής ενδοσκοπικής χειρουργικής παραρρινίων κόλπων. Τα αναισθητικά σχήματα που βασίζονται στο σεβοφλουράνιο, με ή χωρίς την προσθήκη κεταμίνης και μαγνησίου, συσχετίστηκαν με χαμηλότερες συγκεντρώσεις των βιοδεικτών S100B και NSE υπό συνθήκες ελεγχόμενης υπότασης, ενώ η αναισθησία με προποφόλη συνοδεύτηκε από ταχύτερη ανάνηψη.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
Background and Objectives: Controlled hypotension during functional endoscopic sinus surgery (FESS) improves surgical field visibility but may pose a risk of subclinical cerebral hypoperfusion. Serum S100Β and neuron specific enolase (NSE) are established biomarkers of glial and neuronal injury and may reflect perioperative neuroprotection associated with different anesthetic regimens. This study evaluated the effect of four anesthetic protocols on perioperative brain biomarker release during FESS. Materials and Methods: In this single center, randomized, controlled trial, 88 adult patients (ASA I–III) undergoing FESS under moderately controlled hypotension (mean arterial pressure <55 mmHg) were allocated to one of four groups: propofol–remifentanil, propofol–remifentanil with ketamine–magnesium, sevoflurane–remifentanil, or sevoflurane–remifentanil with ketamine–magnesium. Serum S100Β and NSE concentrations were measured at three timepoints: early intraoperatively, during hypotension, ...
Background and Objectives: Controlled hypotension during functional endoscopic sinus surgery (FESS) improves surgical field visibility but may pose a risk of subclinical cerebral hypoperfusion. Serum S100Β and neuron specific enolase (NSE) are established biomarkers of glial and neuronal injury and may reflect perioperative neuroprotection associated with different anesthetic regimens. This study evaluated the effect of four anesthetic protocols on perioperative brain biomarker release during FESS. Materials and Methods: In this single center, randomized, controlled trial, 88 adult patients (ASA I–III) undergoing FESS under moderately controlled hypotension (mean arterial pressure <55 mmHg) were allocated to one of four groups: propofol–remifentanil, propofol–remifentanil with ketamine–magnesium, sevoflurane–remifentanil, or sevoflurane–remifentanil with ketamine–magnesium. Serum S100Β and NSE concentrations were measured at three timepoints: early intraoperatively, during hypotension, and at the end of surgery. Biomarker data were analyzed using nested ANOVA and linear mixed effects models adjusted for relevant covariates. Secondary outcomes included recovery characteristics, surgical field quality, bleeding scores, and perioperative hemodynamics. Results: Baseline demographic and perioperative characteristics were comparable across groups. The group receiving sevoflurane–remifentanil combined with ketamine–magnesium showed the lowest S100B levels (p=0.01 compared to the propofol–remifentanil group; p=0.04 compared to the sevoflurane–remifentanil group). Additionally, NSE concentrations were markedly lower in both sevoflurane groups (sevoflurane–remifentanil and sevoflurane–remifentanil plus ketamine–magnesium) compared to the propofol–remifentanil group (p=0.003 and p=0.007, respectively). No intergroup differences were observed at baseline and surgical field quality, bleeding, and hemodynamic parameters did not differ significantly among groups. Recovery and extubation times were shortest with propofol–remifentanil, whereas ketamine–magnesium prolonged emergence.Conclusions: Anesthetic technique significantly influences perioperative brain biomarker release during FESS. Sevoflurane based regimens, with or without ketamine–magnesium, demonstrate more favorable neurobiological profiles under controlled hypotension, although propofol based anesthesia offers faster recovery.
περισσότερα