Περίληψη
Η διατριβή ξεκίνησε από μια αυξανόμενη αίσθηση ότι το εννοιολογικό λεξιλόγιο της αρχιτεκτονικής και σχεδιαστικής θεωρίας είναι ανεπαρκές για να περιγράψει τις δικτυωμένες τεχνολογικές συσκευές που ολοένα και περισσότερο κατοικούν και οργανώνουν τα σύγχρονα περιβάλλοντα. Για να αντιμετωπίσει αυτόν τον περιορισμό, η έρευνα εξετάζει τα διασυνδεδεμένα αντικείμενα ως σύνθετα, σχεσιακά, υποδομικά και μερικώς αδιαφανή πράγματα, των οποίων οι ταυτότητες, οι λειτουργίες και οι δράσεις συγκροτούνται μέσα από τα δίκτυα και τα περιβάλλοντα στα οποία συμμετέχουν. Η διερεύνηση εστιάζει αρχικά στο ίδιο το αντικείμενο, αναπτύσσοντας μια σχεδιαστικά προσανατολισμένη αντικειμενολογία. Αυτή περιλαμβάνει ένα αναλυτικό λεξιλόγιο και μια ταξινομία για την περιγραφή της διασυνδεδεμένης αντικειμενικότητας μέσα από τεχνικές, ψηφιακές, υβριδικές και υποθετικές/μεταβατικές μορφές, και λειτουργεί ως μεθοδολογικό εργαλείο για την εξέταση διαφορετικών διαμορφώσεων αντικειμένων, των οποίων οι λειτουργίες κατανέμοντα ...
Η διατριβή ξεκίνησε από μια αυξανόμενη αίσθηση ότι το εννοιολογικό λεξιλόγιο της αρχιτεκτονικής και σχεδιαστικής θεωρίας είναι ανεπαρκές για να περιγράψει τις δικτυωμένες τεχνολογικές συσκευές που ολοένα και περισσότερο κατοικούν και οργανώνουν τα σύγχρονα περιβάλλοντα. Για να αντιμετωπίσει αυτόν τον περιορισμό, η έρευνα εξετάζει τα διασυνδεδεμένα αντικείμενα ως σύνθετα, σχεσιακά, υποδομικά και μερικώς αδιαφανή πράγματα, των οποίων οι ταυτότητες, οι λειτουργίες και οι δράσεις συγκροτούνται μέσα από τα δίκτυα και τα περιβάλλοντα στα οποία συμμετέχουν. Η διερεύνηση εστιάζει αρχικά στο ίδιο το αντικείμενο, αναπτύσσοντας μια σχεδιαστικά προσανατολισμένη αντικειμενολογία. Αυτή περιλαμβάνει ένα αναλυτικό λεξιλόγιο και μια ταξινομία για την περιγραφή της διασυνδεδεμένης αντικειμενικότητας μέσα από τεχνικές, ψηφιακές, υβριδικές και υποθετικές/μεταβατικές μορφές, και λειτουργεί ως μεθοδολογικό εργαλείο για την εξέταση διαφορετικών διαμορφώσεων αντικειμένων, των οποίων οι λειτουργίες κατανέμονται ανάμεσα σε υλικό εξοπλισμό, λογισμικό, διεπαφές, πρωτόκολλα, ίχνη δεδομένων, χωρικά πρόθυρα και κοινωνικές πρακτικές. Με βάση αυτό το αντικειμενολογικό υπόβαθρο, η διασύνδεση εξετάζεται μέσω πρωτοκόλλων, πυλών και υποδομών, καταδεικνύοντας ότι η συνδεσιμότητα δεν αποτελεί ουδέτερο τεχνικό επίτευγμα, αλλά ένα διευθετημένο πεδίο εξαρτήσεων και διαπραγματεύσεων. Στη συνέχεια, τα δίκτυα εξετάζονται ως χωρικοποιημένα περιβάλλοντα, δηλαδή ως διανεμημένες συνθήκες που συγκροτούνται από υλικούς, κοινωνικούς, θεσμικούς, τεχνικούς και πολιτικούς σχηματισμούς. Μέσα από αυτά τα επίπεδα, η έρευνα αναπτύσσει τα αναδυόμενα μοντέλα διασυνδεσιμότητας, που διερευνούν πώς τα διασυνδεδεμένα αντικείμενα θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αλλιώς, πώς τα δίκτυα θα μπορούσαν να επαναδιεκδικηθούν, και πώς εναλλακτικές σχέσεις μπορούν να σχηματιστούν μέσω πρακτικών κατασκευής, hacking, commoning και εντοπισμένης συμμετοχής, αλλά και μέσω της ενσωμάτωσης εννοιών όπως η προσωρινότητα/εφημερότητα και οι τελετουργίες σε σύνολα αντικειμένων που έχουν την δυνατότητα να δημιουργούν τα ίδια το δίκτυο. Μεθοδολογικά, η έρευνα συνδυάζει την ερμηνευτική θεωρητική σύνθεση με την πρακτικο-καθοδηγούμενη Έρευνα μέσω Σχεδιασμού και την ποιοτική ανάλυση μελετών περίπτωσης. Οι σχεδιασμένες παρεμβάσεις που αναπτύχθηκαν περιλαμβάνουν τοπικά δίκτυα Wi-Fi, εφήμερα δικτυωμένα πρόθυρα, οικειοποιήσεις αστικών υποδομών, αστικά σημεία πρόσβασης Wi-Fi και υποθετικά πρωτότυπα. Οι παρεμβάσεις αυτές αντιμετωπίζονται ως επιστημικά εργαλεία που καθιστούν τις κρυμμένες συνθήκες της διασύνδεσης παρατηρήσιμες, αναλύσιμες και ανοιχτές σε ερμηνεία. Η εννοιολογική και μεθοδολογική συζήτηση λειτουργεί μέσα από δύο πρωτότυπα εργαλεία: την Κάρτα Αντικειμένου, η οποία σταθεροποιεί την περιγραφή κάθε συνόλου αντικειμένων, και την Κάρτα Πλαισίου, η οποία καταγράφει τον τρόπο με τον οποίο κάθε περίπτωση ενεργοποιεί τα αναδυόμενα μοντέλα διασυνδεσιμότητας. Μέσω της ανάπτυξης συγκριτικών πινάκων μεταξύ των περιπτώσεων, η διατριβή παράγει μια αναλυτική γενίκευση που αποδίδει ποικίλες συνεισφορές, συμπεριλαμβανομένης μιας τυπολογίας των Wi-Fi κοινών - εφήμερα κοινά που σχηματίζονται μέσω εντοπισμένης ασύρματης πρόσβασης, και των διεπαφών-τόπων - οι οποίοι ορίζονται ως χωρικές συνθήκες στις οποίες η διεπαφή συνιστά ένα επίπεδο του τόπου. Τέλος, η διατριβή στρέφεται από την ανάλυση υφιστάμενων και πειραματικών σχηματισμών αντικειμένων-δικτύων προς την πρόταση εναλλακτικών δικτυωμένων οντοτήτων. Η έννοια του συμβιωτικού δαίμονα αναδύεται ως μια υποθετική-πρακτική μορφή και ως ένα δικτυωμένο αντικείμενο πέραν του ανθρώπινου, το οποίο λειτουργεί ως εντοπισμένη οντότητα στον χώρο, ικανή να συγκροτεί συγγενή δίκτυα με ποικίλες οντότητες. Η υποθετική αυτή πρόταση αναπτύσσεται μέσω της πρωτότυπης εφαρμογής Kin, η οποία επεκτείνει τη σκέψη γύρω από τα πρωτόκολλα, μέσα από τη διατύπωση ενός τοπικού μικρο-πρωτοκόλλου συγγένειας, αναδεικνύοντας έτσι τη διασύνδεση των αντικειμένων - όχι μόνο ως υποδομή αλλά και ως συγγένεια, και τα δίκτυα - όχι μόνο ως ζητήματα ενδιαφέροντος αλλά και ως ζητήματα φροντίδας. Η διατριβή αυτή επομένως, αποτελεί μια σκόπιμα εκλεκτική διαδρομή στον αναδυόμενο κόσμο των διασυνδεδεμένων αντικειμένων και των δικτύων τους, και στο πώς αυτά μπορούν να διασυνδεθούν με νέους τρόπους, σχηματίζοντας νέες σχέσεις μεταξύ τους και με τους ανθρώπους, και δημιουργώντας εναλλακτικά σενάρια συν-παρουσίας και φροντίδας.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
The thesis began with a growing sense, that the conceptual vocabulary within the architectural and design discourse is insufficient to describe the networked technological objects that increasingly populate and organize our contemporary environments. To address that limitation, the research investigates interconnected objects, as composite, relational, infrastructural and partially opaque things, whose identities, functions and agencies are constituted through the networks and the milieus in which they participate in. The inquiry initially focuses on the object itself, by developing a design-oriented objectology. This objectology comprises an analytic vocabulary and taxonomy, in order to describe interconnected objecthood across technical, digital, hybrid and speculative/transitional forms. It further serves as a methodological framework, for examining diverse object configurations, whose operations are distributed across hardware, software, interfaces, protocols, data traces, spatial ...
The thesis began with a growing sense, that the conceptual vocabulary within the architectural and design discourse is insufficient to describe the networked technological objects that increasingly populate and organize our contemporary environments. To address that limitation, the research investigates interconnected objects, as composite, relational, infrastructural and partially opaque things, whose identities, functions and agencies are constituted through the networks and the milieus in which they participate in. The inquiry initially focuses on the object itself, by developing a design-oriented objectology. This objectology comprises an analytic vocabulary and taxonomy, in order to describe interconnected objecthood across technical, digital, hybrid and speculative/transitional forms. It further serves as a methodological framework, for examining diverse object configurations, whose operations are distributed across hardware, software, interfaces, protocols, data traces, spatial thresholds and social practices. Building on this objectological foundation, interconnection is examined through protocols, gates and infrastructures, demonstrating that connectivity is not a neutral technical achievement, but a governed field of dependencies and negotiations. Networks, are thereafter examined as spatialized milieus, and as distributed conditions composed of material, social, institutional, technical and political formations. Across these layers, the thesis proceeds to develop emerging models of interconnectedness, that consider how interconnected objects might operate otherwise, how their networks might be reclaimed, and how alternative relations may be formed through practices of making, hacking, commoning and situated participation, and by incorporating temporality/ephemerality and rituals into object ensembles that can at times instantiate the network condition. Methodologically, the research combines interpretive theoretical synthesis with practice-led Research through Design, and qualitative case study analysis. The designed interventions developed include local Wi-Fi networks, temporary networked thresholds, urban infrastructural appropriations, Wi-Fi hotspots and speculative prototypes. The case studies are treated as epistemic instruments that render the hidden conditions of interconnection observable, analyzable and open to interpretation. The theoretical, conceptual and methodological discourse, is operationalized through two original instruments: the Object Card, which stabilizes the description of each object ensemble, and the Framework Card, which records how each case study activates the emerging models of interconnectedness, and into what degree. Through the development of cross-case matrices, the thesis produces an analytic generalization, yielding an array of contributions, that include a typology of Wi-Fi publics - temporary publics assembled through situated wireless access, and interface-places - defined as spatial conditions in which the interface constitutes a layer of place. Finally the thesis turns from the analysis of existing and experimental object-network formations towards the proposition of alternative networked entities. The concept of the commensal daemon emerges as a speculative/practical figure and a more-than-human networked thing, operating as a situated entity in space capable of forming kin networks with various entities. The speculation is developed through the Kin application prototype, which extends protocol thinking through the articulation of a kin local micro-protocol, foregrounding interconnection - not only as infrastructure but also as kinship, and networks - not only as matters of concern but also as matters of care. This thesis then, is a designedly eclectic course in the transpiring world of interconnected objects and their networks, and into how these can be interconnected in emergent new ways, forming novel relationships between them and humans, and creating alternative scenarios of co-presence and care.
περισσότερα