Περίληψη
Υπόβαθρο: Η διαταραχή του εντερικού φραγμού αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα των ιδιοπαθών φλεγμονωδών νοσημάτων του εντέρου (ΙΦΝΕ), ωστόσο η κλινική σημασία της αναδιαμόρφωσης των στενών συνδέσεων παραμένει ανεπαρκώς καθορισμένη. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκαν η έκφραση και η υποκυτταρική εντόπιση της οκλουντίνης και της κλωντίνης-1 στα ΙΦΝΕ, καθώς και οι συσχετίσεις τους με την ενεργότητα της νόσου και τις μακροχρόνιες κλινικές εκβάσεις. Παράλληλα, αξιολογήθηκαν οι διαχρονικές μεταβολές τους σε σχέση με τη θεραπεία.Μέθοδοι: Στην παρούσα αναδρομική, μονοκεντρική μελέτη συμμετείχαν 220 ασθενείς με ΙΦΝΕ—100 με νόσο Crohn (ΝC) και 120 με ελκώδη κολίτιδα (ΕΚ)—καθώς και 80 υγιείς μάρτυρες. Η έκφραση της οκλουντίνης και της κλωντίνης-1 αξιολογήθηκε με τη χρήση ανοσοϊστοχημείας, ξεχωριστά στο επιφανειακό επιθήλιο και στο επιθήλιο των κρυπτών. Η πρωτεϊνική έκφραση ποσοτικοποιήθηκε με τη χρήση του histoscore (H-score), ενώ το πρότυπο χρώσης ταξινομήθηκε ως φυσιολογικό ή διαταραγμένο. Το φυσ ...
Υπόβαθρο: Η διαταραχή του εντερικού φραγμού αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα των ιδιοπαθών φλεγμονωδών νοσημάτων του εντέρου (ΙΦΝΕ), ωστόσο η κλινική σημασία της αναδιαμόρφωσης των στενών συνδέσεων παραμένει ανεπαρκώς καθορισμένη. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκαν η έκφραση και η υποκυτταρική εντόπιση της οκλουντίνης και της κλωντίνης-1 στα ΙΦΝΕ, καθώς και οι συσχετίσεις τους με την ενεργότητα της νόσου και τις μακροχρόνιες κλινικές εκβάσεις. Παράλληλα, αξιολογήθηκαν οι διαχρονικές μεταβολές τους σε σχέση με τη θεραπεία.Μέθοδοι: Στην παρούσα αναδρομική, μονοκεντρική μελέτη συμμετείχαν 220 ασθενείς με ΙΦΝΕ—100 με νόσο Crohn (ΝC) και 120 με ελκώδη κολίτιδα (ΕΚ)—καθώς και 80 υγιείς μάρτυρες. Η έκφραση της οκλουντίνης και της κλωντίνης-1 αξιολογήθηκε με τη χρήση ανοσοϊστοχημείας, ξεχωριστά στο επιφανειακό επιθήλιο και στο επιθήλιο των κρυπτών. Η πρωτεϊνική έκφραση ποσοτικοποιήθηκε με τη χρήση του histoscore (H-score), ενώ το πρότυπο χρώσης ταξινομήθηκε ως φυσιολογικό ή διαταραγμένο. Το φυσιολογικό πρότυπο χαρακτηριζόταν από συνεχή μεμβρανική χρώση, ενώ το διαταραγμένο από κυτταροπλασματική ανακατανομή με μειωμένη ή ασυνεχή μεμβρανική χρώση. Εξετάστηκαν οι συσχετίσεις με τους καθιερωμένους κλινικούς, ενδοσκοπικούς, ιστολογικούς και εργαστηριακούς δείκτες. Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η ΙΦΝΕ-σχετιζόμενη νοσηλεία, ενώ τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν την ΙΦΝΕ-σχετιζόμενη χειρουργική επέμβαση, την έναρξη βιολογικής θεραπείας και την κλινική υποτροπή. Για την αξιολόγηση των κλινικών εκβάσεων χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα λογιστικής παλινδρόμησης και μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox. Οι διαχρονικές μεταβολές αξιολογήθηκαν σε 127 ασθενείς με διαθέσιμες αρχικές και επαναληπτικές βιοψίες.Αποτελέσματα: Στην ενεργό νόσο, τόσο η οκλουντίνη όσο και η κλωντίνη-1 παρουσίασαν διαταραχή της έκφρασης και της υποκυτταρικής τους εντόπισης, με αυξημένη ανοσοϊστοχημική έκφραση και συχνότερη κυτταροπλασματική ανακατανομή σε σύγκριση με τους ασθενείς σε ύφεση και τους υγιείς μάρτυρες. Οι μεταβολές αυτές ήταν εντονότερες στο επιθήλιο των κρυπτών. Μεταξύ των παραμέτρων των στενών συνδέσεων που αξιολογήθηκαν, η οκλουντίνη στις κρύπτες εμφάνισε τις ισχυρότερες και σταθερότερες συσχετίσεις με κλινικούς, εργαστηριακούς, ενδοσκοπικούς και ιστολογικούς δείκτες ενεργότητας της νόσου. Στη ΝC, η αυξημένη έκφραση της οκλουντίνης στις κρύπτες συσχετίστηκε ανεξάρτητα με την ΙΦΝΕ-σχετιζόμενη νοσηλεία (aOR=1.010 ανά μονάδα H-score; p=0.050) και τη χειρουργική επέμβαση (aHR=1.013 ανά μονάδα H-score; p=0.005), ενώ το διαταραγμένο πρότυπο χρώσης της οκλουντίνης στις κρύπτες συσχετίστηκε με τη μεταγενέστερη έναρξη βιολογικής θεραπείας (aOR=3.48; p=0.030). Στην EK, τόσο η αυξημένη έκφραση της οκλουντίνης όσο και το διαταραγμένο πρότυπο χρώσης στις κρύπτες συσχετίστηκαν ανεξάρτητα με την ΙΦΝΕ-σχετιζόμενη νοσηλεία (aOR=1.014 ανά μονάδα H-score; p=0.035 και aOR=2.78; p=0.032, αντίστοιχα). Επιπλέον, οι ασθενείς με υψηλότερη έκφραση οκλουντίνης στις κρύπτες εμφάνιζαν αυξημένο κίνδυνο κλινικής υποτροπής στην ΕΚ (aHR=1.012 ανά μονάδα H-score; p=0.002). Η ανάλυση των ζευγών βιοψιών ανέδειξε βελτίωση της αρχιτεκτονικής των στενών συνδέσεων με την πάροδο του χρόνου, κυρίως στο επιθήλιο των κρυπτών. Η έκφραση της οκλουντίνης ελαττώθηκε στο επιθήλιο των κρυπτών τόσο στη νόσο Crohn όσο και στην ελκώδη κολίτιδα, ενώ περιορίστηκε η έκφραση της κλωντίνης-1, κυρίως στην ελκώδη κολίτιδα. Οι ποσοτικές αυτές μεταβολές συνοδεύτηκαν από ποιοτική βελτίωση με περιορισμό της κυτταροπλασματικής ανακατανομής και μερική αποκατάσταση της φυσιολογικής μεμβρανικής εντόπισης των πρωτεϊνών. Οι ασθενείς που έλαβαν βιολογική θεραπεία παρουσίασαν τις εντονότερες μεταβολές. Στις διερευνητικές αναλύσεις, οι μεταβολές στην έκφραση των πρωτεϊνών των στενών συνδέσεων ήταν ανεξάρτητες από τις αντίστοιχες μεταβολές στους συμβατικούς δείκτες ενεργότητας, υποδηλώνοντας ότι η αποκατάσταση του βλεννογονικού φραγμού ενδέχεται να αποτελεί διακριτή διάσταση της θεραπευτικής ανταπόκρισης.Συμπεράσματα: Η απορρύθμιση των στενών συνδέσεων και ιδιαίτερα η αυξημένη έκφραση και η κυτταροπλασματική ανακατανομή της οκλουντίνης στο επιθήλιο των κρυπτών, συσχετίστηκαν με την ενεργότητα και με δυσμενείς κλινικές εκβάσεις στα ΙΦΝΕ. Οι διαταραχές των στενών συνδέσεων φαίνεται να αποτυπώνουν μια σημαντική διάσταση της δυσλειτουργίας του εντερικού φραγμού και ενδέχεται να λειτουργήσουν ως ιστικοί βιοδείκτες της συμπεριφοράς ή της θεραπευτικής ανταπόκρισης στα ΙΦΝΕ.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
Background: Intestinal barrier dysfunction is a hallmark of inflammatory bowel disease (IBD), yet the clinical significance of tight junction (TJ) remodeling remains incompletely understood. In particular, limited information is available regarding the differential involvement of the surface and crypt epithelial compartments and the potential importance of subcellular redistribution of TJ proteins. This study investigated the expression and localization of occludin and claudin-1 in IBD and examined their associations with disease activity, long-term clinical outcomes, and longitudinal changes in relation to treatment.Methods: This retrospective, single-center, real-world study included 220 patients with IBD—100 with Crohn’s disease (CD) and 120 with ulcerative colitis (UC)—and 80 healthy controls. Expression of occludin and claudin-1 was assessed by immunohistochemistry and evaluated separately in the surface epithelium (SE) and crypt epithelium (CR). Protein expression was quantified ...
Background: Intestinal barrier dysfunction is a hallmark of inflammatory bowel disease (IBD), yet the clinical significance of tight junction (TJ) remodeling remains incompletely understood. In particular, limited information is available regarding the differential involvement of the surface and crypt epithelial compartments and the potential importance of subcellular redistribution of TJ proteins. This study investigated the expression and localization of occludin and claudin-1 in IBD and examined their associations with disease activity, long-term clinical outcomes, and longitudinal changes in relation to treatment.Methods: This retrospective, single-center, real-world study included 220 patients with IBD—100 with Crohn’s disease (CD) and 120 with ulcerative colitis (UC)—and 80 healthy controls. Expression of occludin and claudin-1 was assessed by immunohistochemistry and evaluated separately in the surface epithelium (SE) and crypt epithelium (CR). Protein expression was quantified using the histoscore (H-score), while subcellular localization was classified as regular or irregular. Regular staining was defined as continuous membranous localization, whereas an irregular staining pattern was characterized by cytoplasmic redistribution with reduced or discontinuous membranous staining. Associations with clinical, endoscopic, histological, and laboratory indices were examined. The primary endpoint was IBD-related hospitalization, while secondary endpoints included IBD-related surgery, initiation of biologic therapy, and clinical relapse. Logistic regression and Cox proportional hazards models were used to evaluate clinical outcomes. Longitudinal changes were assessed in 127 patients with available baseline and follow-up biopsies.Results: Both occludin and claudin-1 were dysregulated in active IBD, with increased expression and greater cytoplasmic redistribution compared with remission and healthy controls. These changes were more pronounced in the crypt epithelium. Among the TJ parameters assessed, crypt occludin showed the strongest and most consistent associations with clinical, endoscopic, histological, and inflammatory measures of disease activity. In CD, higher occludin CR expression was independently associated with IBD-related hospitalization (aOR=1.010 per H-score unit; p=0.050) and surgery (aHR=1.013 per H-score unit; p=0.005), whereas an irregular occludin CR staining pattern identified patients more likely to subsequently initiate biologic therapy (aOR=3.48; p=0.030). In UC, both increased occludin CR expression and irregular CR staining were independently associated with IBD-related hospitalization (aOR=1.014; p=0.035 and aOR=2.78; p=0.032, respectively). Higher occludin CR expression was also linked to an increased risk of UC relapse (aHR=1.012; p=0.002). Longitudinal analysis of paired biopsies showed an overall improvement in TJ architecture over time. Occludin expression decreased in the crypt epithelium in both CD and UC, while claudin-1 expression also declined, particularly in UC. These quantitative changes were accompanied by a shift from irregular cytoplasmic localization toward a more regular membranous staining pattern. Changes were most evident in the crypt compartment and were more pronounced among patients exposed to biologic therapy. In exploratory analyses, changes in TJ protein expression were not associated with corresponding changes in conventional disease activity indices, suggesting that epithelial barrier remodeling may reflect a distinct aspect of treatment response.Conclusions: Tight junction remodeling, particularly increased expression and cytoplasmic redistribution of occludin within the crypt epithelium, was associated with disease activity and adverse clinical outcomes in IBD. Longitudinal improvement in crypt TJ architecture further supports its potential value as a tissue-based marker of epithelial recovery and treatment response. Compartment-specific assessment of TJ organization may therefore provide clinically relevant information beyond conventional measures of disease activity.
περισσότερα