Περίληψη
Η παρούσα διδακτορική διατριβή ασχολείται με το ζήτημα της χρήσης και διαχείρισης των Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (ΣμηΕΑ – Unmanned Aircraft Systems, UAS) και ειδικότερα την εξέλιξη, την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα των κανονιστικών πλαισίων που διέπουν τη λειτουργία τους, την εκπαίδευση και πιστοποίηση των χειριστών τους και τα Εκπαιδευτικά Κέντρα ΣμηΕΑ (ΕΚ ΣμηΕΑ) που λειτουργούν εντός ανωτάτων ακαδημαϊκών Ιδρυμάτων. Επιπλέον, μελετάται ο ρόλος των χωρικών εννοιών και της γεωπληροφορικής ως προς την κανονιστική συμμόρφωση και την επιχειρησιακή αξιοποίηση των ΣμηΕΑ, μέσα στα ισχύοντα κανονιστικά πλαίσια.Η ραγδαία ανάπτυξη των ΣμηΕΑ σε πλήθος εφαρμογών, όπως η γεωπληροφορική, η χαρτογράφηση, η επιθεώρηση υποδομών, η γεωργία ακριβείας και η διαχείριση κρίσεων, έχει οδηγήσει στη δημιουργία σύνθετων και πολυεπίπεδων κανονιστικών πλαισίων σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο. Η διατριβή εξετάζει και αναλύει τα σημαντικότερα κανονιστικά πλαίσια του Διεθνούς Οργανισμού Πο ...
Η παρούσα διδακτορική διατριβή ασχολείται με το ζήτημα της χρήσης και διαχείρισης των Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (ΣμηΕΑ – Unmanned Aircraft Systems, UAS) και ειδικότερα την εξέλιξη, την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα των κανονιστικών πλαισίων που διέπουν τη λειτουργία τους, την εκπαίδευση και πιστοποίηση των χειριστών τους και τα Εκπαιδευτικά Κέντρα ΣμηΕΑ (ΕΚ ΣμηΕΑ) που λειτουργούν εντός ανωτάτων ακαδημαϊκών Ιδρυμάτων. Επιπλέον, μελετάται ο ρόλος των χωρικών εννοιών και της γεωπληροφορικής ως προς την κανονιστική συμμόρφωση και την επιχειρησιακή αξιοποίηση των ΣμηΕΑ, μέσα στα ισχύοντα κανονιστικά πλαίσια.Η ραγδαία ανάπτυξη των ΣμηΕΑ σε πλήθος εφαρμογών, όπως η γεωπληροφορική, η χαρτογράφηση, η επιθεώρηση υποδομών, η γεωργία ακριβείας και η διαχείριση κρίσεων, έχει οδηγήσει στη δημιουργία σύνθετων και πολυεπίπεδων κανονιστικών πλαισίων σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο. Η διατριβή εξετάζει και αναλύει τα σημαντικότερα κανονιστικά πλαίσια του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO-International Civil Aviation Organization), της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (FAA-Federal Aviation Administration), του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA-European Aviation Safety Agency), καθώς και το ελληνικό θεσμικό πλαίσιο, με στόχους α) τον εντοπισμό ομοιοτήτων, διαφορών, αδυναμιών και πιθανών καλών πρακτικών και β) τη διατύπωση προτάσεων για την περαιτέρω εξέλιξή τους. Κεντρικός άξονας της έρευνας αποτελεί και η εκπαίδευση και πιστοποίηση των χειριστών ΣμηΕΑ, με ιδιαίτερη έμφαση στη συγκριτική αξιολόγηση των προτύπων πιστοποίησης της EASA και της FAA, καθώς και στην αποτίμηση της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης των ενηλίκων χειριστών. Παράλληλα, διερευνάται ο επιχειρησιακός ρόλος της γεωπληροφορικής και των χωρικών εννοιών στα κανονιστικά πλαίσια και αυτός της λειτουργίας και αποστολής των ΕΚ ΣμηΕΑ εντός πανεπιστημιακών εκπαιδευτικών δομών.Η έρευνα βασίζεται σε ποιοτική μεθοδολογία, η οποία περιλαμβάνει συστηματική συγκριτική ανάλυση των κανονιστικών πλαισίων και βιβλιογραφική ανασκόπηση, πολλαπλή μελέτη περίπτωσης πέντε (5) ελληνικών εταιρειών γεωπληροφορικής μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων, συμμετοχική παρατήρηση μέσω πιστοποίησης της ερευνήτριας ως χειρίστριας ΣμηΑ και στρατηγική ανάλυση SWOT (Strengths-Weaknesses-Opportunities-Threats, Δυνάμεις-Αδυναμίες-Ευκαιρίες-Απειλές) ΕΚ ΣμηΕΑ εντός πανεπιστημιακής δομής. Η πολυπρισματική αυτή προσέγγιση επιτρέπει τη διασταύρωση και τη τριγωνοποίηση των δεδομένων από πολλαπλές πηγές, εξασφαλίζοντας την εγκυρότητα και αξιοπιστία των ευρημάτων. Η διατριβή καταλήγει σε τεκμηριωμένα συμπεράσματα και συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής για την ολιστική αναβάθμιση των ΣμηΕΑ και ειδικότερα, τη βελτίωση των κανονιστικών πλαισίων, την τυποποίηση της εκπαίδευσης και πιστοποίησης των χειριστών, την ενίσχυση του γεωγραφικού συστήματος πληροφοριών ως αναπόσπαστης συνιστώσας της κανονιστικής συμμόρφωσης, και την αποτελεσματικότερη οργάνωση των ΕΚ ΣμηΕΑ εντός ακαδημαϊκών δομών. Σε ευρύτερο επίπεδο, η έρευνα τεκμηριώνει την επιτακτική ανάγκη ενσωμάτωσης της αεροπορικής εκπαίδευσης στον πυρήνα της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μέσω οργανωμένων προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων — μια αναγκαιότητα που υπαγορεύεται από την αγορά εργασίας, το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο και τη διεθνή εκπαιδευτική πρακτική. Η παρούσα διατριβή συμβάλλει έτσι διττά: θεωρητικά, στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ κανονιστικού πλαισίου και επιχειρησιακής πρακτικής της μη επανδρωμένης αεροπορίας και πρακτικά, στην τοποθέτηση της Ελλάδας ως ενεργού εταίρου στον ευρωπαϊκό χώρο αεροπορικής παιδείας και έρευνας.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
This doctoral dissertation examines the use and management of Unmanned Aircraft Systems (UAS) and, more specifically, the evolution, implementation, and effectiveness of the regulatory frameworks governing their operation, the training and certification of their operators, and the UAS Training Centres (UAS TCs) operating within higher academic institutions. Furthermore, it investigates the role of spatial concepts and geoinformatics in relation to regulatory compliance and the operational utilisation of UAS within existing regulatory frameworks.The rapid expansion of UAS across a wide range of applications — including geoinformatics, mapping, infrastructure inspection, precision agriculture, and crisis management — has given rise to complex, multi-layered regulatory frameworks at the international, European, and national levels. The dissertation examines and analyses the UAS framework of the International Civil Aviation Organization (ICAO), the United States Federal Aviation Administr ...
This doctoral dissertation examines the use and management of Unmanned Aircraft Systems (UAS) and, more specifically, the evolution, implementation, and effectiveness of the regulatory frameworks governing their operation, the training and certification of their operators, and the UAS Training Centres (UAS TCs) operating within higher academic institutions. Furthermore, it investigates the role of spatial concepts and geoinformatics in relation to regulatory compliance and the operational utilisation of UAS within existing regulatory frameworks.The rapid expansion of UAS across a wide range of applications — including geoinformatics, mapping, infrastructure inspection, precision agriculture, and crisis management — has given rise to complex, multi-layered regulatory frameworks at the international, European, and national levels. The dissertation examines and analyses the UAS framework of the International Civil Aviation Organization (ICAO), the United States Federal Aviation Administration (FAA), the European Union Aviation Safety Agency (EASA), and the Greek institutional framework, with the dual aim of a) identifying similarities, differences, weaknesses, and potential best practices, and b) formulating proposals for their further development.A central pillar of the research is the training and certification of UAS operators, with particular emphasis on the comparative evaluation of EASA and FAA certification standards, as well as the assessment of distance learning for adult remote pilots. In parallel, the study investigates the operational role of geoinformatics and spatial concepts within regulatory frameworks, alongside the function and mission of UAS Training Centres embedded in University educational structures.The research adopts a qualitative methodology comprising a systematic comparative analysis of regulatory frameworks and a critical literature review, a multiple case study of five (5) Greek geoinformatics companies conducted through semi-structured interviews, participatory observation through the researcher's own certification as a UAS operator and a SWOT (Strengths–Weaknesses–Opportunities–Threats) strategic analysis of a UAS Training Centre within a University structure. This multi-perspective approach enables the cross-verification and triangulation of data from multiple sources, ensuring the validity and reliability of the findings.The dissertation concludes with evidence-based findings and concrete policy recommendations aimed at the holistic advancement of UAS — specifically, the improvement of regulatory frameworks, the standardisation of operator training and certification, the strengthening of geographic information systems as an indispensable component of regulatory compliance, and the more effective organisation of UAS Training Centres within academic structures. At a broader level, the research documents the pressing need to integrate aviation education into the core of Greek higher education through structured undergraduate and postgraduate programmes — a necessity driven by labour market demands, the European regulatory framework, and international educational practice. The present dissertation thus contributes on two levels: theoretically, by bridging the gap between regulatory framework and operational practice on unmanned aviation; and practically, by positioning Greece as an active partner in the European sector of aviation education and research.
περισσότερα