Περίληψη
Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στην ανάπτυξη νέων συνθετικών και καταλυτικών πρωτοκόλλων, με στόχο τη βελτιστοποίηση οργανικών μετασχηματισμών σε ό,τι αφορά την απόδοση και τη βιωσιμότητα. Ενσωματώνοντας στρατηγικές σχεδιασμού και βελτιστοποίησης αντιδράσεων με εκτεταμένες μελέτες υποστρωμάτων, η παρούσα εργασία καθιερώνει καταλυτικά και συνθετικά πρωτόκολλα για τη σύνθεση ενώσεων με ενδιαφέρουσες και χρήσιμες εφαρμογές.Το Κεφάλαιο 2 εισάγει ένα πρωτόκολλο για σύνθεση αζινών που φέρουν λειτουργική ομάδα γουανιδίνης από σεληνουρίες που προέρχονται από NHC και διαζο-εστέρες παρουσία τριφαινυλο-φωσφίνης (PPh3), με εκτεταμένη αξιολόγηση διαφόρων υποστρωμάτων και μελέτες του μηχανισμού με DFT.Το Κεφάλαιο 3 μελετά δύο συμπληρωματικές στρατηγικές για τη σύνθεση συμπλόκων NHC-μετάλλου από σεληνουρίες που προέρχονται από NHC και τριφαινυλοφωσφίνη: έναν μετασχηματισμό ενός σκεύους που συνδυάζει NHC-σεληνουρία, πηγή μετάλλου και PPh₃ για τον in situ σχηματισμό και την αποσεληνίωση ...
Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στην ανάπτυξη νέων συνθετικών και καταλυτικών πρωτοκόλλων, με στόχο τη βελτιστοποίηση οργανικών μετασχηματισμών σε ό,τι αφορά την απόδοση και τη βιωσιμότητα. Ενσωματώνοντας στρατηγικές σχεδιασμού και βελτιστοποίησης αντιδράσεων με εκτεταμένες μελέτες υποστρωμάτων, η παρούσα εργασία καθιερώνει καταλυτικά και συνθετικά πρωτόκολλα για τη σύνθεση ενώσεων με ενδιαφέρουσες και χρήσιμες εφαρμογές.Το Κεφάλαιο 2 εισάγει ένα πρωτόκολλο για σύνθεση αζινών που φέρουν λειτουργική ομάδα γουανιδίνης από σεληνουρίες που προέρχονται από NHC και διαζο-εστέρες παρουσία τριφαινυλο-φωσφίνης (PPh3), με εκτεταμένη αξιολόγηση διαφόρων υποστρωμάτων και μελέτες του μηχανισμού με DFT.Το Κεφάλαιο 3 μελετά δύο συμπληρωματικές στρατηγικές για τη σύνθεση συμπλόκων NHC-μετάλλου από σεληνουρίες που προέρχονται από NHC και τριφαινυλοφωσφίνη: έναν μετασχηματισμό ενός σκεύους που συνδυάζει NHC-σεληνουρία, πηγή μετάλλου και PPh₃ για τον in situ σχηματισμό και την αποσεληνίωση των συμπλόκων NHC-σεληνουρίας-μετάλλου προς το επιθυμητό σύμπλοκο NHC-μετάλλου, καθώς και μια σταδιακή στρατηγική που προβλέπει την απομόνωση των ενδιαμέσων συμπλόκων NHC-σεληνουρίας-μετάλλου πριν από την προσθήκη PPh₃ για την προώθηση της αποσεληνίωσης. Τα προκύπτοντα σύμπλοκα NHC-μετάλλου επιδεικνύουν καλή καταλυτική δράση στην αντίδραση αζιδίου-αλκινίου (CuAAC) που καταλύεται από χαλκό και στην αναγωγή νιτροαρενίων σε ανιλίνες.Το Κεφάλαιο 4 παρουσιάζει έναν καταλυόμενο από χρυσό, χωρίς άργυρο, κυκλοϊσομερισμό αρωματικών προπαργυλαμινών σε παράγωγα κινολίνης και τετραϋδροκινολίνης, χρησιμοποιώντας εξαφθοροϊσοπροπανόλη (HFIP) ως διαλύτη και ενεργοποιητή. Το HFIP ενεργοποιεί αποτελεσματικά καταλυτικά αδρανή σύμπλοκα Au(I)-Cl μέσω δεσμών υδρογόνου, εξαλείφοντας τη χρήση αλάτων ή προσθέτων αργύρου διατηρώντας παράλληλα υψηλή δράση σε χαμηλά καταλυτικά φορτία χρυσού. Αυτή η απλοποιημένη διάταξη χρησιμοποιήθηκε σε ένα ευρύ φάσμα υποστρωμάτων υπό ήπιες συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων σύνθετων αρχιτεκτονικών φαινανθρολίνης και δικινολίνης. Η εκλεκτικότητα του προϊόντος αποδεικνύεται ελεγχόμενη; οι κινολίνες σχηματίζονται σε υψηλές αποδόσεις, ενώ η προσθήκη εστέρα Hantzsch κατευθύνει την αντίδραση προς τετραϋδροκινολίνες.Το Κεφάλαιο 5 εισάγει τρεις διακριτές προσεγγίσεις χωρίς μέταλλα για ετεροκυκλικές ενώσεις που περιέχουν θείο από θειοακυλοχλωρίδια και προπαργυλικές αμίνες. Το πρώτο χρησιμοποιεί περίσσεια προπαργυλικής αμίνης σε ένα σύστημα ενός δοχείου για την προώθηση του σχηματισμού και της κυκλοποίησης θειοαμιδίων, επιτρέποντας τον εκλεκτικό σχηματισμό 5- ή 6-μελους δακτυλίου μέσω ελέγχου θερμοκρασίας και χρόνου. Το δεύτερο δίνει έμφαση στην ελεγχόμενη απομόνωση των προπαργυλικών θειοαμιδίων μέσω πυρηνόφιλης ακυλο υποκατάστασης, ελαχιστοποιώντας τα παραπροϊόντα. Το τρίτο αξιοποιεί τις μοναδικές ιδιότητες του HFIP για την επιτάχυνση της κυκλοποίησης των απομονωμένων θειοαμιδίων χωρίς μεταλλικά ή βασικά πρόσθετα - ευνοώντας τους 5-μελείς δακτυλίους σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, με τους 6-μελείς δακτυλίους κατά τη θέρμανση.Το Κεφάλαιο 6 αναπτύσσει μια στρατηγική ενός δοχείου προπαργυλικών αμινών / αλκοολών, θειοακυλικών χλωριδίων και αζιδίων, αποδίδοντας καινοτόμες ενώσεις που επεκτείνουν τον χημικό χώρο και διαθέτουν πιθανές βιολογικές ιδιότητες, σύμφωνα με παρόμοιες ενώσεις που αναφέρονται στη βιβλιογραφία. Οι προπαργυλικές αλκοόλες και αμίνες χρησιμοποιούνται ως διλειτουργικοί σύνδεσμοι. Η C–H σεληνίωση που καταλύεται από χαλκό σε επιλεγμένα τριαζόλια εισάγει μοτίβα σεληνίου, διευρύνοντας περαιτέρω τις εφαρμογές των προϊόντων.Το Κεφάλαιο 7 διερευνά τις προκαταρκτικές προσπάθειες για ένα βελτιωμένο, χωρίς μέταλλα καταλυόμενο από βάση πρωτόκολλο για τον σχηματισμό ετεροκυκλικών ενώσεων που περιέχουν θείο από την κυκλοποίηση προπαργυλικών αλκοολών και διθειάνθρακα.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
This PhD thesis focuses on the development of novel synthetic and catalytic protocols. These approaches aim to streamline organic transformations with improved efficiency and sustainability. By integrating reaction design and optimization strategies with extensive substrate scope studies, this work establishes catalytic and synthetic protocols for the synthesis of useful compounds.Chapter 2 introduces a direct protocol for guanidine-functionalized azines from NHC-derived selenoureas and diazo esters in the presence of triphenylphosphine (PPh3), featuring extensive substrate scope evaluation and supporting DFT studies. Chapter 3 studies two complementary strategies for NHC-metal complex synthesis from NHC-derived selenoureas and triphenylphosphine: a one-pot transformation combining NHC-derived selenourea, metal source, and PPh₃ from the outset to enable in situ formation and deselenation of NHC-selenourea-metal complexes to afford the desired NHC-metal complex; and a stepwise transform ...
This PhD thesis focuses on the development of novel synthetic and catalytic protocols. These approaches aim to streamline organic transformations with improved efficiency and sustainability. By integrating reaction design and optimization strategies with extensive substrate scope studies, this work establishes catalytic and synthetic protocols for the synthesis of useful compounds.Chapter 2 introduces a direct protocol for guanidine-functionalized azines from NHC-derived selenoureas and diazo esters in the presence of triphenylphosphine (PPh3), featuring extensive substrate scope evaluation and supporting DFT studies. Chapter 3 studies two complementary strategies for NHC-metal complex synthesis from NHC-derived selenoureas and triphenylphosphine: a one-pot transformation combining NHC-derived selenourea, metal source, and PPh₃ from the outset to enable in situ formation and deselenation of NHC-selenourea-metal complexes to afford the desired NHC-metal complex; and a stepwise transformation isolating the intermediate NHC-derived selenourea - metal complexes before PPh₃ addition to promote deselenation. The resulting NHC-metal complexes demonstrate high catalytic activity in copper-catalyzed azide-alkyne cycloaddition (CuAAC) and nitroarene reduction to anilines.Chapter 4 presents a gold-catalyzed, silver-free cycloisomerization of aromatic propargylamines to quinoline and tetrahydroquinoline derivatives using hexafluoroisopropanol (HFIP) as both solvent and activator. HFIP efficiently activates catalytically inert Au(I)–Cl complexes through hydrogen bonding, eliminating silver salts or additives, while maintaining high activity at low gold loadings. This simplified setup enables broad substrate scope under mild conditions, including complex phenanthroline and biquinoline architectures. Product selectivity proves controllable: aromatized quinolines form in high yields, while Hantzsch ester addition steers toward tetrahydroquinolines.Chapter 5 introduces three distinct metal-free approaches for sulfur-containing heterocycles from thioacyl chlorides and propargylic amines. The first employs excess propargylic amine in a one-pot system to promote thioamide formation and cyclization, enabling selective 5- or 6-membered rings through temperature and time control. The second emphasizes controlled isolation of propargyl thioamides via nucleophilic acyl substitution, minimizing byproducts for downstream elaboration. The third harnesses HFIP's unique properties to accelerate cyclization of the isolated thioamides without metal or base additives—favoring 5-membered rings at ambient temperature, with 6-membered rings accessible upon heating.Chapter 6 develops a one-pot linking strategy of propargylic amines / alcohols, thioacyl chlorides and azides for the synthesis of (thio)amide-, (thio)carbamate-, and (thio)carbonate-linked triazoles, yielding unprecedented compounds that expand chemical space and possess potential biological properties according to similar compounds reported in the literature. Propargylic alcohols and amines are used as bifunctional linkers. Functional diversification via copper-catalyzed C–H selenation of selected triazoles introduces selenium motifs, further broadening applicability.Chapter 7 explores preliminary efforts toward a streamlined, metal-free base-catalyzed protocol for the formation of sulfur-containing heterocycles from the cyclization of propargylic alcohols and carbon disulfide.
περισσότερα