Περίληψη
Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής έχει καταστήσει τις νευροεκφυλιστικές ασθένειες σημαντική πρόκληση για τη δημόσια υγεία. Οι Tau-πρωτεϊνοπάθειες αποτελούν μια ετερογενή ομάδα τέτοιων ασθενειών, περιλαμβανομένης της νόσου Alzheimer. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η συσσώρευση παθολογικά τροποποιημένης Tau σε ενδοκυτταρικά έγκλειστα. Παρότι μετα-μεταφραστικές τροποποιήσεις της, όπως η φωσφορυλίωση και η ακετυλίωση, έχουν μελετηθεί εκτενώς, η οξειδοαναγωγική της ρύθμιση παραμένει λιγότερο κατανοητή.Η ανθρώπινη Tau περιέχει δύο κυστεϊνικά κατάλοιπα, τις Cys291 και Cys322, τα οποία εντοπίζονται στην περιοχή πρόσδεσης στους μικροσωληνίσκους και έχουν συνδεθεί με τη διαμόρφωση και τη συσσωμάτωσή της. Η Drosophila melanogaster χρησιμοποιήθηκε ως πρότυπος οργανισμός για τη διερεύνηση του λειτουργικού ρόλου των δύο κυστεϊνών in vivo. Μελετήθηκαν η Tau αγρίου τύπου και μεταλλαγμένες μορφές της, στις οποίες οι κυστεΐνες αντικαταστάθηκαν από αλανίνη και διερευνήθηκε η Mical ως πιθανός ενζυμικός ρυθμι ...
Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής έχει καταστήσει τις νευροεκφυλιστικές ασθένειες σημαντική πρόκληση για τη δημόσια υγεία. Οι Tau-πρωτεϊνοπάθειες αποτελούν μια ετερογενή ομάδα τέτοιων ασθενειών, περιλαμβανομένης της νόσου Alzheimer. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η συσσώρευση παθολογικά τροποποιημένης Tau σε ενδοκυτταρικά έγκλειστα. Παρότι μετα-μεταφραστικές τροποποιήσεις της, όπως η φωσφορυλίωση και η ακετυλίωση, έχουν μελετηθεί εκτενώς, η οξειδοαναγωγική της ρύθμιση παραμένει λιγότερο κατανοητή.Η ανθρώπινη Tau περιέχει δύο κυστεϊνικά κατάλοιπα, τις Cys291 και Cys322, τα οποία εντοπίζονται στην περιοχή πρόσδεσης στους μικροσωληνίσκους και έχουν συνδεθεί με τη διαμόρφωση και τη συσσωμάτωσή της. Η Drosophila melanogaster χρησιμοποιήθηκε ως πρότυπος οργανισμός για τη διερεύνηση του λειτουργικού ρόλου των δύο κυστεϊνών in vivo. Μελετήθηκαν η Tau αγρίου τύπου και μεταλλαγμένες μορφές της, στις οποίες οι κυστεΐνες αντικαταστάθηκαν από αλανίνη και διερευνήθηκε η Mical ως πιθανός ενζυμικός ρυθμιστής της Tau.Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι Cys291 και Cys322 επιτελούν διακριτούς λειτουργικούς ρόλους. Η Cys291 επηρεάζει επιλεγμένες ιδιότητες της Tau, όπως την πρόσδεση στους μικροσωληνίσκους και τη φωσφορυλίωση, ενώ η Cys322 ρυθμίζει επιπλέον τη σταθερότητα, την αλληλεπίδραση με την F-ακτίνη, τη συσσωμάτωση, την απόκριση στο στρες, τη νευροτοξικότητα και τη γνωστική λειτουργία.Η αλληλεπίδραση της Mical με την ανθρώπινη Tau στο ΚΝΣ της Drosophila αποκάλυψε έναν οξειδοαναγωγικό μηχανισμό ρύθμισης της Tau, ο οποίος βασίζεται στην οξείδωση της Cys322. Μέσω του μηχανισμού αυτού, η Mical μείωσε τη συγγένεια της Tau για τους μικροσωληνίσκους, ενίσχυσε την αλληλεπίδρασή της με την F-ακτίνη και προώθησε τη συσσώρευση αδιάλυτων μορφών, αυξάνοντας τη νευροτοξικότητα και τη γνωστική δυσλειτουργία, αναδεικνύοντας την Cys322 ως οξειδοαναγωγικά ευαίσθητο ρυθμιστικό κόμβο της Tau.Ο μηχανισμός αποδείχθηκε εξελικτικά συντηρημένος, καθώς η ανθρώπινη MICAL1 παρουσίασε λειτουργική ομολογία με τη δροσοφιλική Mical και ενίσχυσε τη συσσωμάτωση και τη νευρωνική δυσλειτουργία της Tau με τρόπο εξαρτώμενο από τη Cys322. Επιπλέον, αυξημένα επίπεδα MICAL1 ανιχνεύθηκαν σε ανθρώπινα εγκεφαλικά δείγματα Tau-πρωτεϊνοπαθειών, ενώ στη νόσο Pick παρατηρήθηκε συνεντόπισή της με την Tau. Συνολικά, τα αποτελέσματα αναδεικνύουν έναν εξελικτικά συντηρημένο άξονα Tau-MICAL, ο οποίος συνδέει την οξειδοαναγωγική ρύθμιση της Cys322 με τη συσσωμάτωση, τη νευροτοξικότητα και τη νευρωνική δυσλειτουργία.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
The accumulation of pathological Tau is a defining feature of Alzheimer’s disease and related tauopathies, yet the molecular events that drive this normally highly soluble protein towards aggregation in vivo remain poorly understood. Although Tau is extensively modified post-translationally, the contribution of redox regulation to its physiological function and pathogenic conversion has received comparatively limited attention.Human Tau contains two cysteine residues, Cys291 and Cys322, within its microtubule-binding domain. Both residues have been implicated in Tau conformation and self-assembly, but their individual functions in vivo have remained unclear. Using the established Drosophila melanogaster model of tauopathy, wild-type human Tau was compared with variants in which either cysteine was replaced by alanine. The contribution of each residue to Tau stability, phosphorylation, cytoskeletal interactions, aggregation, stress responses, neurotoxicity, and cognitive function were e ...
The accumulation of pathological Tau is a defining feature of Alzheimer’s disease and related tauopathies, yet the molecular events that drive this normally highly soluble protein towards aggregation in vivo remain poorly understood. Although Tau is extensively modified post-translationally, the contribution of redox regulation to its physiological function and pathogenic conversion has received comparatively limited attention.Human Tau contains two cysteine residues, Cys291 and Cys322, within its microtubule-binding domain. Both residues have been implicated in Tau conformation and self-assembly, but their individual functions in vivo have remained unclear. Using the established Drosophila melanogaster model of tauopathy, wild-type human Tau was compared with variants in which either cysteine was replaced by alanine. The contribution of each residue to Tau stability, phosphorylation, cytoskeletal interactions, aggregation, stress responses, neurotoxicity, and cognitive function were examined. In parallel, the flavoprotein monooxygenase Mical was investigated as a potential redox regulator of Tau.Cys291 and Cys322 were found to perform distinct functions. Cys291 influenced selected properties of Tau, whereas Cys322 had a broader role, regulating Tau stability, interactions with both microtubules and F-actin, aggregation, stress sensitivity, neurotoxicity, and cognitive dysfunction. These findings identify Cys322 as a major molecular determinant of Tau pathogenicity in vivo.Mical was identified as an interacting partner of human Tau in the Drosophila CNS. Increasing Mical levels enhanced Cys322 oxidation, reduced the affinity of Tau for microtubules, promoted its association with F-actin, and shifted Tau towards insoluble species. These biochemical changes were accompanied by increased neurotoxicity and cognitive impairment. Conversely, genetic suppression of Mical reduced Tau-induced toxicity and restored memory performance. The effects required the redox activity of Mical and were abolished or markedly reduced in the C322A Tau variant, establishing Cys322 as a redox-sensitive regulatory hub through which Mical modulates Tau function and pathogenicity.The mechanism was shown to be evolutionarily conserved. Human MICAL1 functionally substituted for Drosophila Mical, interacted with human Tau, and enhanced Tau aggregation and neuronal dysfunction in a Cys322-dependent manner. Moreover, MICAL1 levels were elevated in human brain samples from patients with Tauopathies, and MICAL1 co-localized with Tau in Pick bodies. Collectively, these findings define an evolutionarily conserved Tau-MICAL axis that links Cys322 redox regulation to Tau cytoskeletal interactions, aggregation, neurotoxicity, and neuronal dysfunction.
περισσότερα